سرطان معده[1] یکی از شایع‌ترین بدخیمی‌های دستگاه گوارش و از علل اصلی مرگ‌ومیر ناشی از سرطان در جهان محسوب می‌شود. محدودیت‌های درمان‌های رایج از جمله سمیت سیستمیک و بروز مقاومت دارویی، ضرورت توسعه راهکارهای نوین درمانی را برجسته ساخته است. در این مطالعه، نانوذرات لیپیدی جامد (SLN)به‌عنوان یک سامانه دارورسانی نوین برای بیوفلاونوئید لوتئولین طراحی و اثرات ضدسرطانی آن بر رده سلولی سرطان معده انسانی (AGS) مورد بررسی قرار گرفت. نانوذرات SLN و SLN بارگذاری‌شده با لوتئولین تهیه و از نظر ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی شامل اندازه ذره، شاخص چندپراکندگی، پتانسیل زتا و مورفولوژی ارزیابی شدند. همچنین رفتار رهایش دارو در شرایط درون‌کشتگاهی[2] و در pHهای مختلف بررسی گردید. اثرات زیستی فرمولاسیون‌ها با استفاده از آزمون MTT، سنجش گونه‌های فعال اکسیژن (ROS) ، ارزیابی کیفی و کمی آپوپتوز و آنالیز چرخه سلولی بر روی سلول‌های AGS مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد نانوذرات SLN بارگذاری‌شده با لوتئولین از پایداری مناسب و اندازه نانومتری یکنواخت(میانگین اندازه هیدرودینامیکی نانوذرات لیپیدی جامد(SLN) بدون دارو 5/151 نانومتر ونانوذرات   LN بارگذاری شده با داروی لوتئولین 4/272 نانومتر)   برخوردار بوده و الگوی رهایش کنترل‌شده و وابسته به pH از خود نشان دادند. نانوذرات SLN فاقد دارو سمیت ذاتی قابل‌توجهی نداشتند، در حالی که SLN–Luteolin   در مقایسه با لوتئولین آزاد موجب کاهش معنی‌دار زنده‌مانی سلولی، افزایش کنترل‌شده تولید   ROS، القای موثرتر آپوپتوز و اختلال در چرخه سلولی، به‌ویژه توقف در فاز S شدند. در مجموع، نتایج این پژوهش بیانگر پتانسیل بالای نانوذرات لیپیدی جامد بارگذاری‌شده با لوتئولین به‌عنوان یک سامانه دارورسانی کارآمد در بهبود اثربخشی درمان سرطان معده است. واژگان کلیدی: سرطان معده، لوتئولین، نانوذرات لیپیدی جامد، آپوپتوز، چرخه سلولی [1] Gastric cancer [2] In Vitro   

   در سال‌های اخیر، آلودگی محیط‌زیست به فلزات سنگین و شبه‌فلزات سمی از جمله آرسنیک به یک چالش جهانی در زمینه امنیت غذایی و سلامت اکوسیستم‌ها تبدیل شده است. آرسنیک که از طریق منابع طبیعی و فعالیت‌های انسانی مانند استخراج معادن، استفاده از آفت‌کش‌ها و کودهای شیمیایی به محیط‌زیست وارد می‌شود، با اختلال در فرآیندهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاهان، موجب کاهش رشد، اختلال در فتوسنتز، ایجاد تنش اکسیداتیو و در نهایت کاهش عملکرد محصولات کشاورزی می‌گردد. تیواوره   به عنوان یک ترکیب آلی گوگردی می تواند به بهبود تنش آرسنیک در گیاهان کمک کند. سنتز سبز نانوذرات به دلیل غیر سمی بودن و سادگی، به عنوان یک روش مناسب برای ساخت نانوذرات شناخته می شود. در این راستا، پژوهش حاضر به بررسی اثرات محافظتی نانوذرات تیو اوره در برابر تنش آرسنیک در گیاه کلزا پرداخته است. در این تحقیق ابتدا نانوذرات تیو اوره به روش هیدروترمال و با استفاده از پوست انار سنتز شدند. سپس در شرایط هیدروپونیک، گیاهان تحت تیمار غلظت‌های مختلف آرسنات سدیم (?، ???، ??? و ??? میکرومولار) و نانوذرات تیو اوره (?، 200 و 400 میلی‌گرم بر لیتر)   قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که تنش آرسنیک به ویژه در غلظت 600   میکرومولار، به طور معنی‌داری باعث کاهش پارامترهای رشدی، کاهش محتوای کلروفیل و تجمع قابل توجه آرسنیک در بافت‌های گیاهی به ویژه در ریشه گردید. همچنین نشانگرهای تنش اکسیداتیو از جمله تولید پراکسید هیدروژن و تغییرات در فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی مشاهده شد. با این حال، کاربرد نانوذرات تیو اوره به طور موثری منجر به بهبود شاخص‌های رشد، افزایش ?? درصدی محتوای کلروفیل، کاهش ?? درصدی پراکسید هیدروژن و کاهش ?? درصدی تجمع آرسنیک در ریشه گیاه گردید. علاوه بر این، فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی کلیدی شامل گلوتاتیون ردوکتاز، گلوتاتیون-اس-ترانسفراز و پراکسیداز به ترتیب ??، ?? و ?? درصد افزایش یافت. این نتایج نشان می‌دهد که نانوذرات تیو اوره از طریق مکانیسم‌های چندگانه‌ای از جمله خنثی‌سازی گونه‌های فعال اکسیژن، کاهش جذب و انتقال آرسنیک در گیاه، فعال‌سازی سیستم دفاع آنتی‌اکسیدانی و تقویت متابولیسم گیاهی، توانایی قابل توجهی در کاهش اثرات سمی آرسنیک دارند. این مطالعه به وضوح نشان می‌دهد که استفاده از نانوذرات تیو اوره می‌تواند به عنوان یک راهکار نوین، موثر و سازگار با محیط‌زیست در مدیریت خاک‌های آلوده به آرسنیک و بهبود رشد گیاهان زراعی در شرایط تنش مورد استفاده قرار گیرد. کاربرد این فناوری نه تنها می‌تواند منجر به افزایش تولید محصولات کشاورزی در مناطق آلوده شود، بلکه گامی مهم در جهت تحقق کشاورزی پایدار و حفظ سلامت محیط‌زیست محسوب می‌شود. با توجه به پتانسیل بالای گیاه کلزا در جذب آلاینده‌ها و اهمیت اقتصادی این محصول، استفاده از نانوذرات تیو اوره می‌تواند راهبردی امیدبخش برای مقابله با چالش آلودگی خاک به فلزات سنگین باشد. کلیدواژه‌ها: نانوذرات تیو اوره، آرسنیک، کلزا، فلزات سنگین، نانوتکنولوژی، کشاورزی پایدار.

چکیده زمینه و هدف:  دیابت نوع یک به عنوان یک بیماری متابولیک مزمن، تاثیرات مخربی بر سیستم تولیدمثل مردان دارد. با توجه به عوارض جانبی داروهای شیمیایی، استفاده از گیاهان دارویی به عنوان راهکار درمانی مکمل اهمیت فراوانی یافته است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر عصاره برگ زالزالک (Crataegus pontica) و برگ فاشرا (Bryonia dioica) بر درمان دیابت نوع یک و اثرات متعاقب آن بر هیستولوژی بیضه و فرآیند اسپرماتوژنز در موش‌های صحرایی نر انجام شد. مواد و روش‌ها:  در این مطالعه تجربی، 56 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار با وزن 230 ± 10 گرم به صورت تصادفی در 8 گروه 7 تایی تقسیم شدند. دیابت نوع یک با تزریق داخل صفاقی استرپتوزوتوسین با دوز 55 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن القا گردید. گروه‌های درمانی به مدت 4 هفته عصاره‌های هیدروالکلی گیاهان را با دوز 60 میلی‌گرم بر کیلوگرم دریافت نمودند. گروه‌های مورد مطالعه شامل: کنترل سالم، دیابتی untreated، دیابتی تحت درمان با انسولین، دیابتی تحت درمان با عصاره زالزالک، دیابتی تحت درمان با عصاره فاشرا، دیابتی تحت درمان با ترکیب عصاره‌ها، و گروه‌های سالم دریافت‌کننده عصاره‌ها بودند. شاخص‌های متابولیک (گلوکز، انسولین)، هورمونی (تستوسترون، استرادیول)، استرس اکسیداتیو (MDA) و هیستوپاتولوژی بیضه مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌ها: ·   القای دیابت منجر به کاهش معنی‌دار وزن بدن (??/??) و وزن بیضه (??/??) گردید ·   سطح گلوکز خون در گروه دیابتی به ??/??? ± ??/?? میلی‌گرم بر دسی‌لیتر رسید ·   غلظت MDA پلاسما در گروه دیابتی ?/? برابر افزایش یافت (?/???? نانومول بر میلی‌گرم) ·   سطح تستوسترون سرم ?/??? کاهش معنی‌دار نشان داد ·   درمان با عصاره زالزالک موجب بهبود ??/?? در وزن بیضه و کاهش ??/?? در سطح MDA گردید ·   عصاره فاشرا کاهش ??/?? در گلوکز خون و بهبود ??/?? در تعداد سلول‌های اسپرماتوگونی ایجاد کرد ·   ترکیب عصاره‌ها اثرات هم‌افزایی مطلوبی در بهبود شاخص‌های تولیدمثلی نشان داد ·   نتیجه‌گیری:  عصاره‌های برگ زالزالک و برگ فاشرا دارای اثرات محافظتی قابل توجهی در برابر عوارض تولیدمثلی ناشی از دیابت نوع یک می‌باشند. این اثرات از طریق مکانیسم‌های مختلف از جمله کاهش استرس اکسیداتیو، بهبود پروفایل هورمونی و بازسازی ساختار بافتی بیضه اعمال می‌شوند. استفاده از این عصاره‌ها به عنوان درمان مکمل در کنار درمان‌های استاندارد دیابت توصیه می‌شود. واژگان کلیدی:  دیابت نوع یک، زالزالک، فاشرا، هیستولوژی بیضه، اسپرماتوژنز، استرس اکسیداتیو، موش صحرایی   

  گیاه

   در این پژوهش نمونه های گرده زنبور عسل از استان های ایلام، کردستان، کرمانشاه، لرستان و همدان جمع آوری شده و پس از شناسایی منشا گیاهی آنها برخی ترکیبات شیمیایی مهم نمونه های گرده زنبور عسل مورد بررسی قرار گرفتند. به منظور شناسایی منشا گیاهی گرده ها، ابتدا گرده ها از نظر رنگ ساچمه تفکیک شدند و سپس از نمونه های گرده اسلاید های میکروسکوپی تهیه و به وسیله ی میکروسکوپ نوری ویژگی های ریخت شناسی آنها بررسی شد. بررسی ها نشان دادند که گرده های با طیف رنگی زرد تا کرمی بیشترین فراوانی را داشته اند و گرده های غالب در نظر گرفته شدند. تیره گیاهی شب بو Brassicaceae به عنوان منشا گیاهی غالب گرده های استان کرمانشاه و ایلام شناسایی شد. همچنین منشا گیاهی غالب گرده های استان کردستان، لرستان و همدان از تیره های شب بو Brassicaceae، کاسنی Asteraceae و خواجه باشی یا طوسکیان Dipsacaceae بودند. بر اساس نتایج تیره های گیاهی شب بوBrassicaceae ، کاسنی Asteraceae، خواجه باشی Dipsacaceae، چتریان Apiaceae، بقولات   Fabaceaeو میخکیان Caryophyllaceae به عنوان تیره های گیاهی جذاب برای زنبورهای عسل مشخص شدند. گرده های جمع آوری شده از استان های کردستان و ایلام به ترتیب بیشترین (11/373 میلی گرم بر گرم) و کمترین (06/137 میلی گرم بر گرم) میزان ترکیبات فنلی را به خود اختصاص دادند. بیشترین (70/7 میلی گرم بر گرم) و کمترین (45/2 میلی گرم بر گرم) میزان فلاونوئیدها نیز به همین ترتیب متعلق به گرده های استان کردستان و ایلام بودند. همچنین بیشترین (63/16 میلی گرم بر گرم) میزان غلظت پروتئین از گرده های استان کردستان به دست آمد و گرده های استان لرستان پایین ترین (78/6 میلی گرم بر گرم) سطح پروتئین را نشان دادند. گرده های استان کرمانشاه با میزان (17/73 میلی گرم بر گرم) سرشار از آمینو اسید ها بودند اما در مقابل گرده های استان کردستان کمترین (85/24 میلی گرم بر گرم) غلظت آمینو اسید را داشتند. نمونه گرده های استان ایلام غنی از کربوهیدرات بودند (13/22 میلی گرم بر گرم) و بر خلاف آنها کمترین میزان کربوهیدارت (62/12 میلی گرم برگرم) از عصاره گرده های استان همدان به دست آمد. بررسی نتایج نشان داد که گرده های زنبور عسل جمع آوری شده از استان کردستان از نظر ترکیبات شیمیایی اندازه گیری شده حاوی بیشترین میزان از مواد مغذی بوده اند. بررسی نتایج اندازه گیری میزان ترکیبات گرده ها، اهمیت گرده ها و کاربرد آنها در علوم مختلف، بخصوص کاربرد های درمانی و دارویی آنها را نشان داد. بر اساس مطالعه صورت گرفته به خوبی به اهمیت بالای تاثیر منشا گیاهی و جغرافیایی گرده های زنبور عسل بر ترکیبات آنها و همچنین تعیین گیاهان جذاب برای زنبور عسل و توجه به آنها برای توسعه زنبور داری، حفظ بقا و تنوع گیاهان مهم بومی و زراعی در مناطق مختلف پی برده شد.   

   گیاهان با تنش های مختلفی درطول دوره زیست خود مواجه می شوند که خشکی یکی از مهم ترین این تنش هاست.   تنش خشکی بر رشد و نمو و فعالیت های متابولیک گیاه تاثیر می گذارد‌. سیلیکون از طریق افزایش جذب آب از طریق ریشه ها و افزایش مواد مغذی و کاهش سرعت تعرق، تحمل گیاهان به استرس خشکی را بهبود می بخشد. غلظت های مختلف سیلیکون و نانو سیلیکون در بهبود مقاومت این گیاه به استرس خشکی بررسی و مقایسه شده است. طبق نتایجی که بدست آمده سیلیکون سبب افزایش تحمل گیاهان در برابر انواع تنش ها از جمله تنش خشکی می شود. استفاده از سیلیکون در شرایط تنش خشکی منجر به افزایش وزن تر و خشک ساقه شد.هدف از انجام این پژوهش، بررسی اثر سیلیکون و نانو ذرات سیلیکون بر برخی پارامترهای فیزیولوژیک و بیوشیمیایی گیاه جو (Hordeum vulgare) رقم سرارود تحت تنش خشکی بود.   نانوذرات با سلول های گیاهان برهمکنش داشته و بسته به خواص نانوذرات، تغییرات مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی زیادی را در گیاهان ایجاد می کنند.   نانوسیلیکون اکسید فلزی مهمی در بین انواع مختلف نانوذرات است که دارای ویژگی هایی از جمله خاصیت واکنش پذیری و نسبت سطح به حجم بالا به راحتی در گیاه نفوذ میکند.بنابراین نانوسیلیکون به دلیل اثر مستقیم و غیر مستقیم بر گیاهان، بهبود تغذیه معدنی گیاه، افزایش مقاومت گیاه و یا سمیت زدایی در برابر رادیکال های آزاد اکسیژن سبب افزایش رشد و نمو گیاه در شرایط تنش خشکی می شود. با توجه به نتایج حاصل از تجزیه واریانس و مقایسه میانگین ها، مشاهده شد که تنش خشکی باعث کاهش رشد رویشی در هر بوته جو شد. با بررسی وزن تر قسمت بالای زمینی و ریشه، اثر تنش خشکی بر وزن تر قسمت بالای زمینی و ریشه معنی دار بود، اما تفاوت معنی داری در اثر تنش خشکی مشاهده نشد. با گذشت زمان، گیاه جو از نظر وزن تر در پاسخ به افزایش سطوح تیمار خشک تمایل به کاهش نشان می دهد، بنابراین کاربرد در روز چهاردهم کمترین وزن تر و روز شاهد بیشترین وزن تر را نشان می دهد. نتایج اندازه گیری در مورد وزن خشک قسمت بالای زمین و ریشه نشان می دهد که اثر تنش خشکی بر وزن خشک ریشه و قسمت بالای زمین به طور قابل توجهی متفاوت است. علاوه بر این، بررسی تغییرات پروتئین های کلروفیل a و b تحت شرایط تنش خشکی نشان داد که اثر تنش خشکی بر این خصوصیات معنی دار بوده و باعث کاهش میزان پروتئین و کلروفیل در گیاه جو می شود.

  شهرستان قصر شیرین با توجه شرایط آب و هوایی گرم و خشک دارای موقعیت اکولوژیکی خاص خود، می باشد تحت تاثیر سه ناحیه جغرافیای گیاهی ایران - توران، صحرا – عربی و مدیترانهای قرار دارد. این منطقه با توجه به نکته فوق، تاکسون های خاصی با این شرایط سازگار شده اند. همچنین وزیدن بادهای که از سمت کشور عراق وارد این منطقه میشود، اتمسفر این منطقه را تحت تاثیر قرار میدهد. هدف از این بررسی، مطالعه گردههای آلرژیزا و ذرات شناور در هوا بود. در منطقه فوق، به روش دورهام، گردههای موجود در هوا بررسی گردید که بیشترین تنوع گردهای مربوط به گیاهان تیره های تاجخروسیان، کاسنی، گندمیان بود و نیز گردههای گیاهان دستکاشت زراعی و تزئینی همچون کاج در منطقه پراکندگی داشتند. عالوه براین ذراتی با منشا زیستی از جمله تکههای سبک قسمت¬های مختلف گیاهی مثل کرک¬ها و قطعات بافت بشره، برگ و گل، دانه¬ها و میوه¬های بال¬دار ریز، همچنین قطعات و یا هاگ قارچ-ها، باکتری¬ها و ویروس¬ها در سطح الم مشاهده گردید. تعداد ?? نمونه از گیاهان مهم منطقه جمع آوری و سپس به هرباریوم دانشگاه رازی منتقل و شناسایی گردیدند که جهت بررسی گردهها بهکمک میکروسکوپ نوری )LM )از روش »استولیز ارتمن« استفاده شد. این بررسی ها شامل اندازه ابعاد محور قطبی و استوایی، شکل، وضعیت دریچه و تزئینات سطحی دانههای گرده بود و نشان داد که دانههای گرده مورد بررسی از لحاظ اندازه شامل: کوچک، متوسط، بزرگ وخیلی بزرگ بودند برای مثال بزرگترین دانه گرده نوعی طوسک ).sp Scabiosa )از تیره آقطی یا پیچ امین الدوله )Dipsacaceae) وکوچکترین مربوط به برخی از گیاهان تیره شب بو وگل گاوزبان است. این گردهها از لحاظ دریچه )شیارها و منافذ( شامل: تکمنفذی، سهمنفذی، پر منفذ، سه شیاره ساده، سه شیاره مرکب و پرشیار بودند. همچنین از لحاظ تزئینات سطحی با استفاده از میکروسکوپ نوری به صورت: موجدار، خاردار، خاردار- سوراخدار، خادار ریز، خاردار ریز-سوراخدار، خاردار درشت، خاردار درشت-سوراخدار، صاف، صاف-زگیلدار و مشبک مشاهده گردیدند. کلمات کلیدی: اتمسفر، گردههای آلرژیزا، روش استولیز، روش دورهام، استان کرمانشاه

سلول‌های بنیادی مزانشیمی، سلول‌هایی با توانایی‌های ویژه مانند چندتوانی، قدرت تکثیر بالا، خود نوزایی، تمایز، گریز از سیستم ایمنی و... هستند و از منابع متعدد و در تمامی سنین به دست می‌آیند. کاربردهای روز افزون این سلول‌ها در زمینه‌های مختلف از جمله سلول‌درمانی، پزشکی شخصی، پزشکی بازساختی و دارورسانی نشان دهنده پتانسیل بالای این سلول‌ها برای استفاده در بالین است. به دلیل اهمیت بالای سلول‌های بنیادی مزانشیمی، شناسایی عوامل و شرایط موثر بر ویژگی‌های آنها بسیار حائز اهمیت است. بررسی برهمکنش‌ و اثرات نانومواد بر این سلول‌ها به دلیل دارا بودن پتانسیل‌های بالای هر دو زمینه و نیاز به تحقیقات و مطالعات در این حیطه می‌تواند کمک شایانی به درک بهتر از اثرات نانوذرات و درک پتانسیل‌های این مواد بر سلول‌های بنیادی کند. فناوری‌های نانو به دلیل ویژگی‌های منحصر به فرد و کلیدی نانومواد به سرعت در حال پیشرفت است. نانوذرات منگنز دی اکسید، به دلیل ویژگی‌های فیزیکو شیمیایی عالی، پایداری الکتروشیمیایی، مساحت سطحی بالا و وفور منابع، فعالیت نانوزیمی و... یکی از جذاب‌ترین نانوذرات در تحقیقات به شمار می‌رود. از این نانوذرات، جهت از بین بردن شرایط هایپوکسی ریزمحیط سرطانی، افزایش کنتراست در روش‌های تصویربرداری مانند MRI ، رساندن دارو و ... استفاده می‌شود؛ بنابراین بررسی اثر نانوذرات منگنز دی اکسید بر ویژگی‌ها و عملکردهای سلول‌های MSC زمینه تحقیقاتی جذابی به وجود می‌آورد. به‌علاوه می‌توان با ایجاد تغییرات سطحی در نانوذرات MnO2، ویژگی‌ها و عملکردهای آن را بهبود بخشید. استراتژی‌های متعددی برای بهبود عملکرد و ویژگی‌های نانوذرات وجود دارد. تغییرات سطحی با اتصال عوامل مختلف یکی از استراتژی‌های مناسب جهت بهبود عملکرد و ویژگی‌های نانوذرات است. آمینواسیدها به دلیل دارا بودن گروه‌های عاملی مختلف و نقش‌های متعدد در ارگانیسم‌ها، کاندید مناسبی برای پوشش‌دهی نانوذرات هستند. همچنین مطالعات کافی در زمینه اثر کایرالیته عوامل سطحی بر ویژگی‌های نانوذرات وجود ندارد. در این پژوهش نانوذرات MnO2 به روش هیدوترمال سنتز و سپس به‌وسیله فرم‌های راست‌گرد و چپ‌گرد آلانین عاملدار شدند. سپس به منظور اطمینان از صحت سنتز و اتصال فرم‌های D و L-آلانین، آنالیزهای FT-IR، UV-VIS، DLS، زتا پتانسیل، EDX و SEM صورت گرفت که نشان دهنده سنتز مناسب MnO2 و اتصال فرم‌های D و L-آلانین به این نانوذرات بود. سلول‌های hTER-MSC از دانشگاه فردوسی (آزمایشگاه دکتر احمدرضا بهرامی) تهیه شد. سپس به کمک تست‌های MTT، LDH، تریپان بلو، NBT، PI-فلوسایتومتری، ترمیم زخم در آزمایشگاه و بررسی بیان ژن، به ترتیب اثر این نانوذرات بر بقاء، سمیت سلولی، تکثیر، پرو/آنتی اکسیدانی، توقف چرخه سلولی و بیان ژن‌های دخیل در این ویژگی‌ها، تنظیم ایمنی و lncRNA سلول‌های MSC بررسی شد. بررسی نتایج حاصل نشان داد که به طور کلی می‌توان نتیجه گرفت که نانوذرات MnO2 سمیت سلولی قابل توجهی ندارند، با توجه به غلظت استفاده شده می‌توانند اثرات پرو/آنتی اکسیدانی داشته باشند، بر مهاجرت سلولی و توقف چرخه سلولی اثرگذار نبوده و باعث کاهش بیان lncRNA H19 و TLR3 در سلول‌های MSC می‌شوند. عاملدار کردن این نانوذرات بر اثر پرو/آنتی اکسیدانی و توقف چرخه سلولی بی‌تاثیر بود؛ اما عاملدار کردن با فرم D-آلانین موجب کاهش سمیت سلولی و ایجاد فنوتیپ پیش التهابی و افزایش مهاجرت سلولی شده و عاملدار کردن با فرم L-آلانین موجب افزایش سمیت سلولی و کاهش بیان H19 می‌شود. بنا بر یافته‌های حاصل، نتایج این مطالعه چشم‌انداز مناسبی برای تاثیر نانوذرات MnO2 در ابعاد مختلف ویژگی‌ها و عملکردهای سلول‌های بنیادی مزانشیمی نشان داده و همچنین استفاده از آمینواسیدها به‌عنوان پوشش سطحی بر رفتارهای مختلف سلولی و سمیت نانوذرات را نشان داد. با این حال مطالعات بیشتری برای دستیابی به درک عمیقی از نانوذرات MnO2 و تاثیر پوشش‌دهی آنها موردنیاز است.   

کادمیوم یک فلز سنگین سمی است که ممکن است در آب و گیاهان شناسایی شود. گندم به عنوان غذایی که 60 درصد از جمعیت جهان مصرف می کنند، ممکن است مقدار زیادی کادمیوم را از طریق ریشه های خود جذب کند و کادمیوم را به شاخه ها و دانه ها منتقل کند و در نتیجه خطراتی برای سلامتی انسان به همراه داشته باشد. بیوچار برای محافظت از گیاهان در برابر شوری آب و استرس فلزات سنگین شناخته شده است. بیوچار می تواند یک اصلاح موثر باشد که می تواند فلزات سنگین را در آب بی حرکت کند، جذب فلز توسط گیاهان را کاهش دهد و عملکرد محصول را افزایش دهد. با این حال، تنها مطالعات محدودی در مورد کاربرد بیوچار در این زمینه وجود دارد. عدم قطعیت در نتایج باقی می ماند زیرا این مطالعات دارای طیف گسترده ای از خواص بیوچار، شرایط محیطی و پارامترهای طراحی مطالعه هستند. این مطالعه در تابستان 1401   در دانشگاه رازی کرمانشاه انجام گرفت. این پژوهش به صورت گلخانه ای با کاربرد سطوح مختلف بیوچار در اب و کشت گیاه گندم، به صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملا تصادفی انجام شد.   پس از تعیین برخی مشخصات فیزیکی، غلظت کادمیم آب توسط دستگاه جذب اتمی اندازه گیری شد. بیوچار(مخروط کاج) به روش پیرولیز تولید می گردد. در این روش ماده آلی یا ضایعات کشاورزی در درون یک کوره‌ با حرارت 700 درجه سانتیگراد به مدت 150 دقیقه در شرایط عدم وجود اکسیژن یا مقدار فوق العاده کم اکسیژن حرارت داده می شود. بیوچارهای مورد استفاده که از طریق روش گرماکافت آهسته در شرایط اکسیژن محدود تهیه شد. غلظت   کادمیوم در گیاهان تحت تیمار توسط دستگاه جذب اتمی اندازه گیری شد. همچنین فعالیت برخی آنزیم های آنتی اکسیدان در سطوح مختلف تیمار مورد بررسی قرارگرفت. در پایان داده های حاصل ازنتایج آزمایش های انجام شده به وسیله نرم افزارهای Excel   و      آنالیز شدند. در نهایت نتایج نشان داد اثرات کاربردهای بیوچار روی رشد گندم در برابر استرس کادمیم به طور قابل توجهی باعث کاهش اثر سمیت کادمیم، به ویژه در بیوچار با نرخ های کاربرد بالا می شود. علاوه بر این، کاربردهای بیوچار به طور قابل توجهی کادمیم را از ریشه به ساقه و گیاه کاهش می دهد و همچنین باعث افزایش کادمیم در انتقال ساقه به برگ در تیمارهای با دوز بالا گندم می شود.کلید واژه: بیوچار -کادمیم- گندم رقم سرداری- فلزات سنگین- آب    

  هدف: اهداف اصلی این پژوهش شامل؛ تمرکز بر نانوذرات مبتنی بر فلز بعنوان درمانی بالقوه برای بیماریهای عفونی ناشی از باکتریها،تجزیه و تحلیل علل مقاومت باکتریها در برابر آنتی بیوتیک ها، بررسی اثربخشی این نانوذرات در شرایط محیطی و آزمایشگاهی، بررسی تاثیر پارامترهای مختلف از جمله شکل، اندازه ، غلظت و غیره درفعالیت نانوذرات مبتنی بر فلز و تعیین اثربخش ترین حالت آنها دربرابر میکروارگانیسم های مختلف، تلاش برای درک مکانیسم عملکرد نانوذرات مختلف، بررسی تاثیر نانوذرات دوفلزی و ترکیب نانوذرات و آنتی بیوتیک ها در برابر باکتریهای عامل عفونت ، تاثیرات منفی احتمالی نانوذرات و پیش بینی مقاومت باکتریها در برابر این نانوذرات می باشد.روش‌شناسی پژوهش: این مطالعه از نوع مروری می باشد، در این مطالعه شکل و نوع نانوذرات برای مقابله با عفونت ناشی از میکرو ارگانیسم ها و همچنین عدم ایجاد حساسیت در سیستم ایمنی مورد بررسی قرار می گیرد. همچنین مواردی از قبیل غلظت مناسب نانوذرات(که در بدن سمیت ایجاد نکند و عوارض جانبی به دنبال نداشته باشد) و امکان سنجی ایجاد مقاومت در برابر نانوذرات مورد بررسی قرار می گیرد.

کروم به عنوان عنصری غیر ضروری و سمّی در غلظت­های بالا باعث ایجاد تنش در گیاهان می­گردد و درنتیجه فرآیند­های فیزیولوژیک و بیوشیمیایی را تحت تاثیر قرار می­دهد. کاربرد اسیدهای آلی به صورت خارجی در گیاهان تحت تنش، می­تواند باعث افزایش رشد گردد. هدف از این پژوهش، بررسی اثر غلظت­های مختلف کروم و اسیدهای آلی مالیک و سیتریک بر ویژگی­های فیزیولوژیک و بیوشیمیایی گیاه بیش انباشتگر   Isatis cappadocica بود. بدین منظور آزمایشی در قالب طرح تصادفی فاکتوریل با اعمال غلظت­های صفر، ??، ??? و ??? میکرومولار کروم و غلظت ??? میکرومولار اسیدهای آلی مالیک و سیتریک در شرایط کشت هیدروپونیک طراحی شد. پس از طی دوره تیمار، نمونه­ها برداشت و پارامترهای رشد، محتوی رنگیزه­های گیاهی، پراکسید­هیدروژن، آنزیم­های آنتی­اکسیدان، پروتئین کل، پرولین و همچنین غلظت عناصر کروم، سدیم، پتاسیم، کلسیم و فسفر در آن­ها اندازه­گیری شد. نتایج نشان داد که افزایش سطوح تیمار کروم باعث کاهش پارامترهای رشد، میزان رنگیزه­های فتوسنتزی و همچنین کاهش جذب عناصر پتاسیم، کلسیم و فسفر در گیاه گردید اما محتوی پراکسید­هیدروژن، پروتئین محلول، پرولین، میزان فعالیت آنزیم­های آنتی­اکسیدان و همچنین جذب عناصر کروم و سدیم تحت تاثیر افزایش غلظت کروم در محیط­کشت افزایش یافت. از سوی دیگر اسیدهای آلی مالیک و سیتریک با تاثیر مثبت در رشد و جذب عناصر مورد نیاز گیاه و همچنین افزایش دفاع آنتی­اکسیدانی گیاه، باعث افزایش مقاومت گیاه در مقابل تنش حاصل از سمیّت کروم در گیاه Isatis cappadocica شدند. از مهمترین اثرات اسید مالیک در تقابل با کروم، می­توان به افزایش وزن تر ریشه (تیمار 150 میکرومولار کروم) به میزان 82 درصد، افزایش فعالیت آنزیم پراکسیداز بخش هوایی گیاه (تیمار 50 میکرومولار کروم) به میزان 81 درصد، کاهش غلظت کروم بخش هوایی (تیمار 150 میکرومولار کروم) به میزان 53 درصد، کاهش غلظت سدیم در اغلب تیمارها، افزایش 2 برایری غلظت پتاسیم ریشه (تیمار 150 میکرومولار کروم)، کاهش غلظت کلسیم و همچنین افزایش غلظت فسفربخش هوایی (تیمار 150 میکرومولار کروم) و ریشه گیاه (تیمار 50 میکرومولار کروم) به ترتیب به میزان 5 و 3/5 برابر نسبت به حالت غیاب اسید مالیک اشاره کرد. اسید سیتریک نیز در تقابل با کروم، باعث افزایش فعالیت گلوتاتیون­اس­ترنسفراز ریشه (تیمارهای 50 و 150 میکرومولار کروم) به میزان 97 و 62 درصد، کاهش غلظت فلز سنگین کروم در بخش هوایی گیاه (تیمار 50 میکرومولار کروم) به میزان 50 درصد، افزایش 33 درصدی غلظت سدیم بخش هوایی در تیمار150 میکرومولار کروم، افزایش غلظت پتاسیم ریشه (تیمار 150 میکرومولار کروم) به میزان 50 درصد، کاهش 61 درصدی غلظت کلسیم ریشه ( تیمار 50 میکرومولار کروم)، افزایش غلظت فسفر بخش هوایی ( تیمار 150 میکرومولار کروم) و ریشه گیاه (50 میکرومولار کروم)، به ترتیب به میزان 5 و 8/4 برابر نسبت به حالت غیاب اسید سیتریک اشاره کرد. علاوه­براین، بیشترین تاثیر افزایشی اسیدهای آلی مالیک و سیتریک بر پارامترهای اندازه­گیری شده در غیاب کروم، بر غلظت فسفر ریشه و به ترتیب به میزان 13 و 18 برابر کنترل مشاهده شد. بنابراین به نظر می­رسد که اسیدهای آلی مالیک و سیتریک با تاثیر بر پارامترهای رشد و مقاومت گیاه Isatis cappadocica، در کاهش اثرات تنش ناشی از غلظت­های 50 و 150 میکرومولار کروم نقش اساسی را ایفا کردند.

بررسی اثر نیتریک اکساید بر پاسخ­های آنتی اکسیدانی دو گیاه کلزا (Brassica napus L.) و کاملینا (Camelina sativa L.)، تحت تنش شوری