تعادل و تعامل بین میکروارگانیسم‌ها برای حفظ یک محیط واژینال سالم ضروری است. لاکتوباسیل‌ها با تولید اسید لاکتیک، باکتریوسین و پراکسید هیدروژن نقش اصلی در این تعادل دارند و کاهش آن‌ها می‌تواند منجر به رشد بیش از حد باکتری‌های بیماری‌زا شود. یکی از اختلالات نسبتاً جدید در این زمینه، واژینیت هوازی (AV) است که در آن باکتری‌های هوازی مانند E. coli و S. aureus جایگزین میکروبیوتای طبیعی شده و منجر به التهاب، ترشحات غیرطبیعی، و آسیب به اپیتلیوم می‌شوند. این بیماری اغلب با واژینوز باکتریال اشتباه گرفته می‌شود و می‌تواند عوارضی جدی مانند ناباروری و زایمان زودرس به همراه داشته باشد، استفاده‌ی مزمن و مکرر از داروهای آنتی‌باکتریال، همواره با پیامدهایی چون بروز مقاومت آنتی‌بیوتیکی و اختلال در هم‌زیستی طبیعی میکروفلور واژن همراه بوده است. این اختلال در هم‌زیستی میکروبی نه‌تنها اثربخشی درمان را کاهش می‌دهد، بلکه زمینه را برای عفونت‌های ثانویه نیز فراهم می‌سازد. از این رو، توسعه و ارزیابی گزینه‌های درمانی که همزمان بر عامل پاتوژن و فرآیندهای التهابی مرتبط با (AV) اثرگذار باشند، از اهمیت بالایی برخوردار است. مداخلاتی که بتوانند هم با عامل میکروبی مقابله کرده و هم التهاب مخاط واژن را کنترل کنند، می‌توانند اثربخشی و پایداری درمان را افزایش دهند.در حالی که تاکنون درمان استاندارد و موثری برای آن تعریف نشده است.در این میان، اسید آبسیزیک (ABA) که به‌عنوان فیتوهورمون در گیاهان شناخته می‌شود، در سال‌های اخیر به‌دلیل خواص ضدالتهابی و تنظیم‌کننده ایمنی در مدل‌های حیوانی پستانداران مورد توجه قرار گرفته است.آبسیزیک اسید از طریق گیرنده‌هایی مانند PPAR-? و LANCL-2 عمل کرده و با افزایش بیان فاکتورهای ضدالتهابی و کاهش آنزیم‌های التهابی، نقش موثری در مهار آسیب‌های بافتی مرتبط با التهاب ایفا می‌کند. به همین دلیل، این ترکیب می‌تواند به‌عنوان گزینه‌ای طبیعی برای درمان بیماری‌های التهابی از جمله عفونت‌های واژینال مطرح باشد.  

چکیده زمینه و هدف:  دیابت نوع یک به عنوان یک بیماری متابولیک مزمن، تاثیرات مخربی بر سیستم تولیدمثل مردان دارد. با توجه به عوارض جانبی داروهای شیمیایی، استفاده از گیاهان دارویی به عنوان راهکار درمانی مکمل اهمیت فراوانی یافته است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر عصاره برگ زالزالک (Crataegus pontica) و برگ فاشرا (Bryonia dioica) بر درمان دیابت نوع یک و اثرات متعاقب آن بر هیستولوژی بیضه و فرآیند اسپرماتوژنز در موش‌های صحرایی نر انجام شد. مواد و روش‌ها:  در این مطالعه تجربی، 56 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار با وزن 230 ± 10 گرم به صورت تصادفی در 8 گروه 7 تایی تقسیم شدند. دیابت نوع یک با تزریق داخل صفاقی استرپتوزوتوسین با دوز 55 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن القا گردید. گروه‌های درمانی به مدت 4 هفته عصاره‌های هیدروالکلی گیاهان را با دوز 60 میلی‌گرم بر کیلوگرم دریافت نمودند. گروه‌های مورد مطالعه شامل: کنترل سالم، دیابتی untreated، دیابتی تحت درمان با انسولین، دیابتی تحت درمان با عصاره زالزالک، دیابتی تحت درمان با عصاره فاشرا، دیابتی تحت درمان با ترکیب عصاره‌ها، و گروه‌های سالم دریافت‌کننده عصاره‌ها بودند. شاخص‌های متابولیک (گلوکز، انسولین)، هورمونی (تستوسترون، استرادیول)، استرس اکسیداتیو (MDA) و هیستوپاتولوژی بیضه مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌ها: ·   القای دیابت منجر به کاهش معنی‌دار وزن بدن (??/??) و وزن بیضه (??/??) گردید ·   سطح گلوکز خون در گروه دیابتی به ??/??? ± ??/?? میلی‌گرم بر دسی‌لیتر رسید ·   غلظت MDA پلاسما در گروه دیابتی ?/? برابر افزایش یافت (?/???? نانومول بر میلی‌گرم) ·   سطح تستوسترون سرم ?/??? کاهش معنی‌دار نشان داد ·   درمان با عصاره زالزالک موجب بهبود ??/?? در وزن بیضه و کاهش ??/?? در سطح MDA گردید ·   عصاره فاشرا کاهش ??/?? در گلوکز خون و بهبود ??/?? در تعداد سلول‌های اسپرماتوگونی ایجاد کرد ·   ترکیب عصاره‌ها اثرات هم‌افزایی مطلوبی در بهبود شاخص‌های تولیدمثلی نشان داد ·   نتیجه‌گیری:  عصاره‌های برگ زالزالک و برگ فاشرا دارای اثرات محافظتی قابل توجهی در برابر عوارض تولیدمثلی ناشی از دیابت نوع یک می‌باشند. این اثرات از طریق مکانیسم‌های مختلف از جمله کاهش استرس اکسیداتیو، بهبود پروفایل هورمونی و بازسازی ساختار بافتی بیضه اعمال می‌شوند. استفاده از این عصاره‌ها به عنوان درمان مکمل در کنار درمان‌های استاندارد دیابت توصیه می‌شود. واژگان کلیدی:  دیابت نوع یک، زالزالک، فاشرا، هیستولوژی بیضه، اسپرماتوژنز، استرس اکسیداتیو، موش صحرایی   

 چکیده

دیابت‌شیرین یکی از شایع‌ترین بیماری‌های غدد درون‌ریز است. عوارض زودرس، مرگ و میر، کاهش امید به زندگی و هزینه‌های مالی دیابت آن را به یک وضعیت مهم بهداشت عمومی تبدیل کرده­است. افزایش قند­خون باعث افزایش استرس اکسیداتیو و در نتیجه التهاب، فعال شدن مسیر پلی‌ال و آسیب به اندام‌های مختلف بدن از جمله کبد می‌شود که بزرگ‌ترین اندام داخلی بدن است. بنابراین بیماری کبدی یک مشکل شایع در این بیماران است. گیاهان‌دارویی دارای فواید بی‌شماری از جمله خاصیت آنتی‌اکسیدانی آنهاست که در کاهش استرس اکسیداتیو موثر است. در این تحقیق جهت بررسی اثر عصاره هیدروالکلی زالزالک و فاشرا بر درمان دیابت و همچنین اثر آن بر ساختار بافتی کبد و پارامتر­‌های خونی از 56 سر موش صحرایی نر در هشت گروه 7 تایی استفاده خواهد شد با گروه‌های: شاهد بدون دریافت دارو و درمان، گروه کنترل دیابتی که استرپتوزوتوسین دریافت می‌­کنند. گروه سالم که عصاره برگ زالزالک با دوزmg/kg   ?? دریافت میکنند. گروه سالم که عصاره برگ فاشرا با دوز mg/kg 60 دریافت می­کنند، گروه دیابتی که عصاره زالزالک با دوزmg/kg   ?? دریافت می­کنند، گروه دیابتی که عصاره برگ فاشرا با دوزmg/kg   60 دریافت می­کنند، گروه دیابتی که mg/kg   ?? از عصاره برگ زالزالک و mg/kg ??   برگ فاشرا دریافت می­کنند،گروه دیابتی که انسولین دریافت می­کنند. گروه‌های دیابتی با تزریق   mg/kg ?? استرپتوزوتوسین دیابتی خواهند شد درحالی که گروه‌های غیر دیابتی همان حجم سالین دریافت می­‌کنند. و به مدت 4 هفته گاواژ شدند و هر هفته گلوکز خون موش‌ها با گلوکومتر اندازه‌گیری شد. پس از پایان 4 هفته موش‌ها آسان کشی شدند و نمونه خون و بافتی آنها برای گرفتن تست‌های لازم گرفته شد. سپس داده‌های حاصل از سنجشهای مختلف با استفاده از نرم‌افزار‌های Graph pad prism و آزمون آماری آنالیز واریانس یک طرفه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که مصرف ترکیبی عصاره زالزالک و بریونیا توانست سطح گلوکز خون را به طور معنادار کاهش دهد، که این امر نشان‌دهنده‌ی تاثیر مثبت گیاه در کنترل قند خون است. اگرچه افزایش سطح انسولین در گروه دریافت‌کننده عصاره مشاهده شد، اما این افزایش از نظر آماری معنادار نبود، که نشان می‌دهد مکانیسم کاهش قند خون ممکن است از طریق مسیرهای مستقل از افزایش انسولین صورت گیرد. همچنین، عصاره ترکیبی تاثیر مثبتی بر عملکرد کبد داشت، به گونه‌ای که باعث کاهش معنادار آنزیم‌های کبدی ALT و AST در مقایسه با گروه دیابتی شد، که نشان‌دهنده‌ی نقش محافظتی عصاره بر بافت کبد و کاهش آسیب‌های ناشی از دیابت است. تغییرات آنزیم ALP از نظر آماری معنادار نبود، اما روند کاهشی آن ممکن است در مطالعات طولانی‌تر اهمیت پیدا کند. پارامتر هماتوکریت نیز هرچند از نظر عددی در گروه درمان افزایش داشت، اما این تغییر معنادار نبود. همچنین سنجش مالون دی آلدهید نیز نشان داد که مصرف این عصاره توانست سطح مالون دی آلدهید را به طور معنادار کاهش دهد، که این امر نشان‌دهنده‌ی تاثیر مثبت عصاره ترکیبی گیاه زالزالک و بریونیا است. با این وجود، این نتایج مقدماتی می‌تواند زمینه‌ساز تحقیقات بیشتر در این زمینه باشد.   

   هدف: هدف از انجام این تحقیق بررسی اثر دوزهای مختلف عصاره ریشه گیاه کهورک بر فراسنجه‌های خونی و بافت‌شناسی کبد در موش صحرایی هایپرکلسترولمی شده می‌باشد. روش‌شناسی پژوهش: تعداد 36 سر موش صحرایی نر به 6 گروه با (6n=) تقسیم شدند. 1- گروه شاهد: به مدت 8 هفته از غذای معمولی استفاده کرد. 2- گروه کنترل: به‌مدت 8 هفته با جیره غذایی کلسترول بالا (حاوی 2 درصد کلسترول) از ابتدا تا پایان آزمایش (8 هفته) تغذیه شدند 3-گروه سوم: به مدت 4 هفته با جیره غذایی کلسترول بالا (غذای حاوی 2 درصد کلسترول) تغذیه شده و بعد از این مدت به مدت چهار هفته دیگر همراه با جیره غذایی کلسترول بالا به میزان (mg/kg 50) عصاره کهورک را دریافت نمود 4-گروه چهارم: به مدت 4 هفته با جیره غذایی کلسترول بالا (غذای حاوی 2 درصد کلسترول) تغذیه شده و بعد از این مدت به مدت چهار هفته دیگر همراه با جیره غذایی کلسترول بالا به میزان (mg/kg 100) عصاره کهورک را دریافت کرد 5- گروه پنجم: به مدت 4 هفته با جیره غذایی کلسترول بالا (غذای حاوی 2 درصد کلسترول) تغذیه شده و سپس به مدت چهار هفته دیگر همراه باجیره غذایی کلسترول بالا به میزان (mg/kg 200) عصاره کهورک را دریافت کرد.6-گروه ششم: به مدت 4 هفته با جیره غذایی کلسترول بالا (غذای حاوی 2 درصد کلسترول) تغذیه شده و بعد از این مدت به مدت چهار هفته دیگر همراه باجیره غذایی کلسترول بالا به میزان (mg/kg 400) عصاره کهورک تغذیه گردید. عصاره کهورک به‌صورت گاواژ به‌طور روزانه به موش‌های صحرایی تجویز گردید. وزن موش‌های صحرایی در ابتدا و پایان آزمایش مورد ارزیابی قرار گرفت. در پایان آزمایش بعد از بیهوشی عمیق نمونه‌های خون از همه موش‌های صحرایی گرفته شده و همچنین نمونه کبد جداو جهت آزمایشات بعدی در دمای 20- سانتیگراد در فریزر نگهداری شد. مقادیر بدست آمده در گروه‌های مختلف با نرم افزار آماری    ورژن 21 تجزیه و تحلیل شد و سطح 05/0P< درصد به‌عنوان اختلاف معنی‌دار سنجه‌ها در گروه‌های مختلف در نظر گرفته شد. یافته‌ها: در پایان آزمایش تفاوت معنی‌داری بین گروه‌ها از نظر وزن بدن مشاهده نشد (05/0<P). کلسترول کل، تری‌گلیسرید در گروه‌های دریافت‌کننده عصاره کهورک   نسبت به گروه کنترل کاهش یافت (05/0P<). HDL در تمام گروه‌های دریافت‌کننده عصاره کهورک نسبت به گروه کنترل و حتی نسبت به گروه شاهد افزایش یافت (05/0P<). ولی عصاره کهورک تاثیر معنی‌داری روی LDL پلاسمای موش‌های صحرایی نداشت (05/0<P)، اما VLDL در گروه‌های تیمار با عصاره کهورک کاهش یافت (05/0P<). هیچ اختلاف معنی‌داری از نظر گلوکز بین گروه‌های مورد آزمایش مشاهده نشد، اگرچه گروه دریافت‌‌کننده 400 میلی‌گرم در کیلوگرم عصاره کهورک میانگین گلوکز بالا را نشان داد.آنزیم کبدی آسپارتات آمینو‌ترانسفراز (AST) در گروه شاهد بیشترین مقدار را داشت (222 u/l) و مصرف دوزهای مختلف عصاره کهورک در موش‌های صحرایی هایپرکلسترولمی سبب کاهش معنی‌دار این آنزیم کبدی گردید (05/0P<). اما آلانین آمینوترانسفراز (ALT) در گروه کنترل بیشترین مقدار را دارا بود و در گروه‌های دریافت‌کننده 100، 200 و 400 میلی‌گرم در کیلوگرم عصاره کهورک این آنزیم را به طور معنی‌داری کاهش داد (05/0P<). آلبومین و پروتئین کل در گروه‌ها اختلاف معنی‌داری نداشتند. تنها گروه 3 (دوز mg/kg 50 عصاره) افزایش معنی‌داری در سطح آلبومین و نسبت به گروه‌های دیگر نشان داد (05/0P<). اوره، اسید اوریک و کراتینین به‌طور کلی تحت تاثیر دوزهای بالا تغییر معنی‌داری نداشتند، ولی اسید اوریک در گروه 6 به‌طور معنی‌داری بالاتر از گروه‌های 2 و 3 بود. مصرف عصاره کهورک در تمام سطوح به‌خصوص در دوز 200 و 400 میلی‌گرم در کیلوگرم باعث کاهش MDA شد. بیشترین ظرفیت آنتی‌اکسیدانی (TAC) در گروه 6 با میانگین 74/0 mmol/l مشاهده شد (05/0P<). گروه کنترل   (هایپرکلسترولمی بدون عصاره) کمترین مقدار TAC را داشت (45/0 mmol/l). نتیجه‌گیری: در مطالعه حاضر مصرف عصاره گیاه کهورک (Prosopis farcta

   استرس اکسیداتیو نشانگر عدم تعادل بین تولید و ظهور انواع رادیکال های آزاد اکسیژن و توانایی سیستم بیولوژیک برای سم زدایی و یا ترمیم آثار مخرب آنها است. با توجه به اینکه بافت مغز دارای سیستم آنتی اکسیدانی بسیار ضعیفی نسبت به بقیه بافت های بدن است و همچنین به دلیل مصرف اکسیژن بالا و دارا بودن اسید های چرب غیر اشباع فراوان، بافت مغز به شدت در معرض آسیب های اکسیداتیو قرار می گیرد. آسیب کبدی کلستاتیک می تواند در نتیجه پاسخ به انواع مختلف بیماریها یا ترکیبات مخرب زیستی ایجاد شود. به طور کلی اسید های صفراوی از عمده ترین ترکیباتی هستند که در بروز آسیب ارگان ها در شرایط انسداد مجاری صفراوی نقش ایفا می کند. مطالعات نشان داده اند که بیماری های کبدی می توانند بر عملکرد مغز تاثیر بگذارند. بسیاری از مطالعات بر روی سلول‌های مغز موش کشت‌شده و مدل‌های حیوانی HE نقش مهمی از استرس اکسیداتیو را در پاتوژنز HE نشان داد.   بسیاری از مطالعات بر روی سلول‌های مغز موش کشت‌شده و مدل‌های حیوانی نقش مهمی از استرس اکسیداتیو را در بیماری زایی نشان داد. برخی از ترکیبات موجود در زنجبیل بخصوص جینجرول ها، با زدودن رادیکال های آزاد، دارای خاصیت آنتی اکسیدانی قوی می باشند. پس بنابراین در این مطالعه قصد داریم به بررسی اثرات محافظتی عصاره متانولی زنجبیل بر آسیب اکسیداتیو در مغز ایجاد شده ناشی از کلستازیس کبدی در موش های صحرایی نر پرداخته ایم.

چکیده مقدمه و هدف: مطالعات قویاً نشان دهنده ویژگی های آنتی اکسیدان و ضد التهابی متیل جاسمونات می باشند. با این وجود تا کنون مطالعه ی در خصوص اثرات ضد میگرنی متیل جاسمونات صورت نگرفته است. بر همین اساس ، در تحقیق حاضر به بررسی اثرات متیل جاسمونات بر ویژگی­های رفتاری   سردرد میگرنی و همچنین تغییرات برخی عوامل درگیر در   استرس اکسیداتیو در بافت قشر و ساقه مغز به دنبال القا میگرن با نیتروگلیسرین (NTG) در موش های صحرایی پرداخته شد. مواد و روش­ها: در این بررسی از 42 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار استفاده شد. ­موش­ها به­طور تصادفی به­ 7 گروه 6 تایی شامل گروه­های کنترل، شاهد، میگرنی، پیش­درمان و پس­درمان دوزهای 5 و 10 میلی­گرم بر کیلوگرم متیل جاسمونات تقسیم شدند. در این پژوهش از مدل القا میگرن با استفاده از نیتروگلیسیرین (NTG)(5mg/kg) استفاده شد. تزریق به­صورت یک روز در میان ( پنج بار تزریق)و به شکل   درون صفاقی صورت گرفت.   به دنبال تزریق NTG حیوانات یک سری علائم رفتاری شاخص   سردرد   میگرنی مانند بالا رفتن از قفس(climbing)، استراحت کردن (resting) و مالش بدن(grooming) و مالش سر و صورت (Facial rubbing) را نشان می‌دهند. رفتارهای درد به مدت نود دقیقه ثبت گردید. به‌منظور ثبت دقیق رفتار درد علاوه بر ثبت دستی حرکات درد با سیستم ثبت تصویر خودکار ثبت و مجدداً مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از دوره تزریق داروها و ارزیابی رفتاری سردرد میگرنی، موش‌ها با تزریق داخل صفاقی کتامین و زایلازین   تحت بیهوشی عمیق قرار گرفتند و بافت‌های قشر و ساقه مغز جداسازی و جهت سنجش فاکتورهای مرتبط با استرس اکسیداتیو شامل کاتالاز، مالون دی آلدهید، گلوتاتیون احیا و ROS استفاده شدند. نتایج: میزان رفتارهای   grooming و   climbing در موش­های میگرنی کمتر از گروه کنترل بود درحالی­که این رفتارها در گروه­های پیش­درمان و پس­درمان هر دو دوز 5 و 10 میلی­گرم بر کیلوگرم میتل­جاسمونات نسبت به گروه میگرنی افزایش داشتند. میزان رفتارهای Facial rubbing و resting در گروه میگرنی نسبت به گروه کنترل افزایش داشتند ولی این   رفتارها در همه گروه­های تیمارشده با متیل­جاسمونات نسبت به گروه میگرنی کاهش داشتند. در بخش سنجش بیوشیمیایی، مقادیر کاتالاز و گلوتاتیون احیا در موش­های میگرنی نسبت به گروه کنترل و شاهد، کاهش داشت درحالی­که تیمار گروه­های پیش­درمان و پس­درمان با دوزهای 5 و 10 میلی­گرم بر کیلوگرم متیل­جاسمونات سبب افزایش این دو فاکتور نسبت به گروه میگرنی شد. همچنین، مقادیر مالون دی آلدهید و ROS در موش­های میگرنی نسبت به گروه کنترل و شاهد، افزایش داشت اما تیمار گروه­های پیش­درمان و پس­درمان با دوزهای 5 و 10 میلی­گرم بر کیلوگرم متیل­جاسمونات سبب کاهش این دو فاکتور نسبت به گروه میگرنی شد. نتیجه­گیری: به طور کلی نتایج تحقیق حاضر حاکی از آن است که متیل جاسمونات شدت علایم سردردهای میگرنی   و استرس اکسیداتیو را در موش­های صحرایی کاهش می­دهد.   این اثرات می­تواند   تا حدودی به­دلیل پتانسیل آنتی­اکسیدانی متیل جاسمونات باشد . کلمات کلیدی: متیل جاسمونات-میگرن-نیتروگلیسرین-موش صحرایی-استرس اکسیداتیو  

انجماد اسپرم، یکی از روش­های کمک باروری بوده که با نگه­داری اسپرم ها در دمای پایین (196- درجه سانتی گراد) در ازت مایع برای مدت طولانی، موجب حفظ ژنوم گونه های برتر و افزایش تولیدنسل در آن­ها می­شود. درطی فرآیند انجماد-یخ گشایی، کاهش سطح آنتی اکسیدان و افزایش غلظت رادیکال­های آزاد، پدیده ای به نام استرس اکسیداتیو ایجاد می­کند. این استرس می­تواند آسیب­های قابل توجهی به غشاء و مورفولوژی اسپرم وارد کرده و در نتیجه، موجب افزایش معنادار آسیب یا ناهنجاری در اسپرم و هم­چنین کاهش معنادار توانایی زنده­مانی و تحرک اسپرم شود. برای کاهش استرس اکسیداتیو در طی فرآیند انجماد، افزودن آنتی­اکسیدان­ها به رقیق­کننده اسپرم بسیار مهم است. به­طور ویژه، نانوذرات در این زمینه نقش موثری دارند؛   زیرا در غلظت­های پایین­تر دارای فراهمی زیستی بالاتر بوده و به­طور کلی، سمیت کمتری در مقایسه با اشکال نمکی دارند. علاوه بر این، پوشاندن داروها روی سطح نانوذرات، فراهمی زیستی آن­ها برای سلول را افزایش می­دهد. هدف از این مطالعه، تعیین غلظت­های بهینه رزوراترول، نانوذرات سلنیوم دوپ­شده با نانوذرات اکسید روی، نمک سلنیت سدیم (90%): کلرید روی (10%)، نانوذرات سلنیوم دوپ­شده با نانوذرات اکسید روی و پوشش­دار شده با رزوراترول و ارزیابی اثرات آن­ها بر زنده­مانی، تحرک، پراکسیداسیدن لیپیدی، ناهنجاری­ها، یکپارچگی غشا و DNA پس از فرآیند انجماد- یخ­گشایی است. برای رسیدن به این هدف، با استفاده از عصاره زرشک، نانوذرات سلنیوم دوپ­شده با نانوذرات اکسید روی سنتز شدند. پس از تعیین ویژگی­های این نانوذرات، رزوراترول بر روی سطح آن­ها بارگذاری شد. ویژگی­های این نانوذرات، با استفاده از آزمون­های   Zeta Potential, EDX, FE-SEM, FT-IR, UV-Vis مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. پس از شناسایی نانوذرات، سمیت آن­ها بر روی اسپرم تازه رقیق شده با استفاده از آزمون MTT و ظرفیت آنتی­اکسیدانی آن­ها با روش DPPH ارزیابی شد. در این پژوهش، اسپرم چهار راس گوسفند نژاد سنجابی با میانگین سن 5-4 سال به­مدت دو بار در هفته به­کمک مهبل مصنوعی جمع­آوری و پس از ارزیابی اولیه و رقیق­سازی نمونه منی در رقیق­کننده­ی تریس بازی، ترکیبات متفاوتی در غلظت­های مختلف 1، 5، 25 و 125 میکروگرم در میلی­لیتر به مایع منی رقیق­شده اضافه گردید. این ترکیبات شامل نمک سلنیت سدیم(90%): کلرید روی(10%) ، نانوذرات سلنیوم دوپ­شده با نانوذرات روی، رزوراترول و نانوذرات سلنیوم دوپ­شده با نانوذرات روی پوشش­دار شده با رزوراتول بودند. یک گروه از منی رقیق­شده بدون مکمل یا دارو نیز به­عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد. پس از بارگذاری این 17 نمونه آزمایشی در در پایوت 25/0 میلی­لیتری، سردسازی تا 5-4 درجه سانتی­گراد صورت گرفت و با قرار گرفتن روی بخار ازت، منجمد شدند. پس از دو هفته نیز با یخ­گشایی پایوت­ها، فراسنجه­های جنبایی، زنده­مانی، یکپارچگی غشای اسپرم و DNA، ناهنجاری­های اسپرم و سطح مالون­دی­آلدهید برای همه­ی تیمارها ارزیابی گردید. داده­های حاصل در 7 تکرار و به­کمک نرم افزار آماری    آنالیز و مقایسات میانگین­ها با آزمون دانکن با سطح معنی­داری 5 درصد صورت گرفت. مطابق نتایج حاصل­شده، افزودن غلظت 5 میکروگرم در میلی­لیتر نانوذره سلنیوم دوپ­شده با نانوذره اکسید روی پوشش­دار شده با رزوراترول به منی رقیق­شده گوسفند سنجابی، موجب بهبود معنی­داری در فراسنجه­های کیفی از جمله افزایش تحرک تام، زنده­مانی، یکپارچگی غشا و   DNA و ظرفیت آنتی­اکسیدانی و هم­چنین کاهش سطح مالون دی­ آلدهید، آپوپتوز، سمیت و ناهمجاری اسپرم پس از یخ­گشایی نسبت به گروه شاهد و سایر گروه­های تیماری شده بود   (p<0.05). داده­ها نشان دادند ترکیب این مجموعه و خواص آنتی­اکسیدانی ناشی از آن، در کاهش سطح رادیکال­های آزاد و استرس اکسیداتیو و در نهایت بهبود کیفیت اسپرم موثر بوده است . این درحالی است که با افزایش غلظت آن، از درصد کیفیت اسپرم کاسته شده، تا جایی که در غلظت 125 میکروگرم در میلی­لیتر، آثار سمی بروز یافت (p<0.05). به نظر می­رسد افزودن نانوذرات سلنیوم دوپ­شده با نانوذرات روی و پوشش­دار شده با رزوراترول (وابسته به دوز استفاده) به رقیق­کننده منی گوسفند، می­تواند فراسنجه­های کیفی اسپرم یخ­گشایی شده را بهبود بخشیده و در نتیجه، موجب بهبود شانس لقاح و باروری شود تا جایی که در غلظت­های پایین (کمتر از 125 میکروگرم در میلی­لیتر) تحرک، زنده­مانی، یکپارچگی غشا و DNA و... اسپرم نسبت به شاهد   به­طور معنی داری بهبود یافته است.   

   با وجودی‌که کلسترول، یک ترکیب ضروری و حیاتی در تشکیل غشای سلول است، اما بالا بودن مقدار آن در خون می‌تواند به عنوان یک عامل پرخطر در بدن عمل کند. گیاه کهورک   یا جغجغه با نام علمی Prosopis farcta   از خانواده Leguminosea ، که در منابع مختلف، خواص دارویی بسیار زیادی برای آن عنوان شده است. زیتون با نام علمی Olea Europaea L. از خانواده Oleacea می‌باشد که ترکیبات بسیار مفیدی در آن شناسایی شده است. یکی دیگر از اسیدهای چرب بسیار مفید وضروری برای بدن، اسید چرب اشباع نشده امگا-3 (PUFA ?-3) می‌باشد. این پژوهش با هدف بررسی اثر عصاره گیاه کهورک توام با روغن زیتون و امگا-3 بر سطح سرمی چربی‌ها در موش صحرایی هایپرکلسترولمی شده، انجام پذیرفت. از این رو، تعداد 60 سر موش صحرایی نر به شرح زیر تقسیم شدند.- گروه شاهد: با جیره غذایی معمول نگهداری ­شد.- گروه هایپرکلسترولمی: به مدت 8 هفته جیره پرچرب (حاوی 2 درصد کلسترول) داده شد.-گروه هایپرکلسترولمی+ کهورک: ابتدا به مدت 4 هفته جیره پرچرب و در ادامه به مدت 4 هفته همراه با جیره پرچرب، عصاره گیاه کهورک به میزان   mg/kg100 خورانده شد.- گروه هایپرکلسترولمی+ روغن زیتون: ابتدا به مدت 4 هفته جیره پرچرب و در ادامه به مدت 4 هفته همراه با جیره پرچرب، روغن زیتون به میزان 5 درصد داده شد.-گروه هایپرکلسترولمی+ امگا-3: ابتدا به مدت 4 هفته جیره پر چرب و در ادامه به مدت 4 هفته همراه با جیره پرچرب، امگا-3 به میزان mg/kg 400 داده   شد.- گروه هایپرکلسترولمی+ روغن زیتون+ امگا-3: ابتدا به مدت 4 هفته جیره پرچرب و سپس به مدت 4 هفته همراه با جیره پرچرب، روغن زیتون و امگا-3 به روش ها و مقادیر فوق داده شد.- گروه هایپرکلسترولمی+ کهورک+ روغن زیتون: ابتدا به مدت 4 هفته جیره پرچرب و سپس به مدت 4 هفته همراه با جیره پرچرب، عصاره گیاه کهورک و روغن زیتون، به روش‌ها و مقادیر فوق داده شد.- گروه هایپرکلسترولمی+ کهورک+ امگا3: ابتدا به مدت 4 هفته جیره پرچرب و سپس به مدت 4 هفته همراه با جیره پرچرب، عصاره گیاه کهورک و امگا-3، به روش‌ها و مقادیر فوق داده شد.- گروه هایپرکلسترولمی+ کهورک+ روغن زیتون+ امگا3: ابتدا به مدت 4 هفته جیره پرچرب و سپس به مدت 4 هفته همراه با جیره پرچرب، عصاره گیاه کهورک، روغن زیتون و امگا-3، به روش‌ها و مقادیر فوق داده شد.- گروه هایپرکلسترولمی +آترواستاتین: ابتدا به مدت 4 هفته جیره پرچرب و سپس به مدت 4 هفته همراه با جیره پرچرب، داروی آترواستاتین به میزان mg/kg 20 داده   شد.- در پایان آزمایش حیوانات ابتدا بیهوش شده و پس از خونگیری از قلب ، آسانکشی شده و نمونه بافت آنها جدا گردید. نمونه خون پس از سانتریفوژ و جدا شدن پلاسما، برای اندازه‌گیری فاکتورهای لیپیدی، گلوکز، شاخص‌های استرس اکسیداتیو و آنزیم‌های کبدی مورد استفاده قرار گرفت. از نمونه بافت کبد نیز پس از تثبیت در فرمالین 10 درصد و انجام پاساژ بافتی، لام‌های بافتی تهیه و مورد مطالعه هیستوپاتولوژیکی قرار گرفت. نتایج به دست آمده از این مطالعه نشان داد که تغذیه با رژیم پرچرب موجب افزایش وزن بدن،   سطح پلاسمایی کلسترول کل، تری‌گلیسیرید، LDL، VLDL ،گلوکز و آنزیم کبدی آسپارتات آمینوترانسفراز می شود. همچنین در بررسی هیستوپاتولوژیکی کبد حیوانات گروه هایپرکلسترولمی، تغییرات مخرب ساختاری مانند تجمع چربی به شکل ماکرووزیکول و میکرووزیکول، استئاتوز هپاتوسیت‌ها، تورم و حبابی شدن سلول‌ها و پرخونی و التهاب در ورید مرکزی و سینوزوئیدها مشاهده گردید. درمان با عصاره گیاه کهورک، روغن زیتون امگا-3، به صورت جداگانه و یا توام توانست تمامی تغییرات و اختلالات فوق را بهبود ببخشد. از این رو استفاده از مواد وترکیبات فوق در درمان عوارض ایجاد شده در اثر هایپرکلسترولمی می‌تواند مفید و موثر واقع شود.

چکیده استفاده از آنتی­اکسیدان­های طبیعی با منشا گیاهی به رقیق­کننده منی به عنوان جایگزین آنتی­اکسیدان­های صنعتی به دلیل داشتن ترکیبات فنولی و ظرفیت آنتی­اکسیدانی بالا و نداشتن مشکلات مربوط به ایمنی و ترکیبات سمی در سال­های اخیر مورد توجه پژوهش­گران قرار گرفته است. هدف از این مطالعه بررسی اثر غلظت­های مختلف (صفر، 20، 40، 80، 160 و 320 میکروگرم در میلی­لیتر) عصاره هیدروالکلی چای کوهی و آرتمیزیا به رقیق­کننده منی بر کیفیت منی گوسفند منجمد و یخ­گشایی بود. این آزمایش در قالب طرح کامل تصادفی با 4 راس قوچ نر نژاد سنجابی و شش تکرار انجام شد. جمع­آوری منی هر دو هفته یکبار با استفاده از واژن مصنوعی از قوچ­ها انجام شد. میزان فنول، فلاونوئید تام، مهار رادیکال­های آزاد، گروه­های عاملی و میزان سمیت غلظت­های مختلف عصاره­ها به ترتیب با استفاده از روش رنگ سنجی Folin-Ciocaltue، روش رنگ سنجی آلومینیوم کلرید، محلول DPPH، طیف FTIR و تست MTT انجام شد. جنبایی کل اسپرم با میکروسکوپ فاز کنتراست و زنده­مانی اسپرم­ها با رنگ آمیزی ائوزین- نیگروزین انچام گرفت. از آنالیز تست HOS برای تعیین ثبات و یکپارچگی غشای اسپرم استفاده شد. به منظور تعیین ناهنجاری­های اسپرم از محلول هانکوک و میزان آپوپتوز اسپرم­ها از رنگ­آمیزی آکریدین استفاده گردید. میزان پراکسیداسیون لیپید با استفاده از میزان تولید مالون دی آلدهید تعیین شد. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم افزار    انجام شد و مقایسات میانگین­ها در سطح 5 درصد با آزمون دانکن انجام شد. نتایج آنالیز کروماتوگرام GC-MS عصاره­های هیدروالکلی آرتمیزیا و چای کوهی به ترتیب 9 و 8 پیک از ترکیبات عصاره این گیاهان را نشان داد. پیک­های مشاهده شده در عصاره هیدروالکلی آرتمیزیا و چای کوهی موید حضور گروه­های عاملی C-H، C-C، O-H، C=O، O=C=O و O-H بود. یافته­ها نشان داد اختلاف معنی­داری بین تیمارها در میزان ترکیبات فنولی و فلاونوئیدی وجود نداشت (05/0<p). نتایج نشان داد بین تیمارها اختلاف معنی­داری در رابطه با فراسنجه­های احیای رادیکال­های آزاد، زنده­مانی اسپرم، درصد زنده­مانی اسپرم، جنبایی تام، یکپارچگی غشا و DNA و میزان تولید مالون دی آلدهید وجود داشت (05/0>p). بیش­ترین زنده­مانی اسپرم و درصد زنده­مانی اسپرم با افزودن 80 میکروگرم در میلی­لیتر عصاره هیدروالکلی چای کوهی در مقایسه با سایر تیمارها مشاهده شد و با افزایش غلظت عصاره­ها زنده­مانی کاهش یافت (05/0>p). تحرک تام اسپرم­ها با افزودن 80 میکروگرم عصاره هیدروالکلی آرتمیزیا و چای کوهی در مقایسه با سایر تیمارها بالاتر بود و با افزایش غلظت عصاره­ها، تحرک تام کاهش یافت (05/0>p). افزودن 80 میکرو­گرم عصاره هیدروالکلی آرتمیزیا و چای کوهی سبب بهبود یکپارچگی غشای اسپرم در مقایسه با سایر تیمارها و شاهد گردید و افزایش غلظت عصاره سبب تخریب یکپارچگی غشا گردید (05/0>p). یکپارچگی DNA در حضور 80 میکروگرم در میلی­لیتر عصاره هیدروالکلی چای کوهی بالاتر از سایر تیمارها بود و افزایش غلظت عصاره سبب آسیب بیش­تر به یکپارچگی DNA شد (05/0>p). افزودن 80 میکروگرم در میلی­لیتر عصاره هیدروالکلی سبب کاهش تولید مالون دی آلدهید در مقایسه با سایر تیمارها پس از انجماد و یخ­گشایی گردید و با افزایش غلظت میزان تولید مالون دی آلدهید نیز افزایش یافت (05/0>p). با توجه به نتایج بدست آمده سطح 80 میکروگرم در میلی­لیتر عصاره هیدروالکلی از این دو گیاه در رقیق­کننده برای تاثیر بر ویژگی­های مورد بررسی و کاهش تولید مالون دی آلدهید مناسب می­باشد. کلمات کلیدی: گوسفند، انجماد، منی، زنده­مانی پس از انجماد، چای کوهی، گیاه آرتمیزیا 

      طب سنتی یکی از علوم تجربی است که با ظهور و پیدایش علوم مدرن همچنان اهمیت و جایگاه خود را مانند گذشته حفظ کرده است. طب سنتی که در گذشته حاصل کسب تجارب در زمینه­ی استفاده از روش­های درمانی مختلف بوده است امروزه به صورت آکادمیک و سازمان یافته شده تدریس و مورد بهره برداری قرار می­گیرد. طب سنتی بنابر تعریف ارائه شده توسط سازمان بهداشت جهانی عبارت است از مجموعه­ای از مهارت­ها، دانش و روش­های مبتنی بر تجربه که به منظور پیشگیری، کاهش و درمان انواع بیماری­ها مورد استفاده قرار می­گیرد. کتاب الصیدنه فی الطب (داروشناسی در پزشکی) آخرین اثر ابوریحان بیرونی است که به صورت تنها نسخه­ی اصلاح نشده به زبان عربی به ما رسیده ‌است. این اثر گرانبها منبعی در داروشناسی سده‌های میانه­ی خاورزمین است که در آن بیش از هزار دارو با منشا گیاهی، حیوانی و معدنی با اشاره به نام‌های آن‌ها به بسیاری از زبان‌ها و گویش‌ها توصیف شده‌ است. در صیدنه اثری از مدح و اهدا نامه معمول دیده نمی‌شود و از هدف‌های نوشتن آن نیز مستقیما سخنی نرفته ‌است. بیرونی با درک اهمیت زیاد این مسئله، حدود ???? نام گیاه، حیوان، ماده­ی معدنی و فراورده‌های آن‌ها را به زبان‌های عربی، یونانی، سریانی، هندی، فارسی، خوارزمی، سغدی، ترکی و جز این‌ها گرد آورده و توضیح داده ‌است و بدین ترتیب گام جدیدی در راه تنظیم و ترتیب اصطلاحات دارویی زمان خود برداشته ‌است. با توجه به این که تا کنون یک بررسی جامع در خصوص این کتاب انجام نشده است این پژوهش انجام شد و امیدواریم که در آینده بتوانیم اطلاعات موجود در این کتاب ارزشمند را استخراج و در صورت امکان به صورت یک پایگاه داده­ی مناسب درآوریم.    واژگان کلیدی: طب سنتی، الصیدنه فی الطب، پایگاه داده.       طب سنتی یکی از علوم تجربی است که با ظهور و پیدایش علوم مدرن همچنان اهمیت و جایگاه خود را مانند گذشته حفظ کرده است. طب سنتی که در گذشته حاصل کسب تجارب در زمینه­ی استفاده از روش­های درمانی مختلف بوده است امروزه به صورت آکادمیک و سازمان یافته شده تدریس و مورد بهره برداری قرار می­گیرد. طب سنتی بنابر تعریف ارائه شده توسط سازمان بهداشت جهانی عبارت است از مجموعه­ای از مهارت­ها، دانش و روش­های مبتنی بر تجربه که به منظور پیشگیری، کاهش و درمان انواع بیماری­ها مورد استفاده قرار می­گیرد. کتاب الصیدنه فی الطب (داروشناسی در پزشکی) آخرین اثر ابوریحان بیرونی است که به صورت تنها نسخه­ی اصلاح نشده به زبان عربی به ما رسیده ‌است. این اثر گرانبها منبعی در داروشناسی سده‌های میانه­ی خاورزمین است که در آن بیش از هزار دارو با منشا گیاهی، حیوانی و معدنی با اشاره به نام‌های آن‌ها به بسیاری از زبان‌ها و گویش‌ها توصیف شده‌ است. در صیدنه اثری از مدح و اهدا نامه معمول دیده نمی‌شود و از هدف‌های نوشتن آن نیز مستقیما سخنی نرفته ‌است. بیرونی با درک اهمیت زیاد این مسئله، حدود ???? نام گیاه، حیوان، ماده­ی معدنی و فراورده‌های آن‌ها را به زبان‌های عربی، یونانی، سریانی، هندی، فارسی، خوارزمی، سغدی، ترکی و جز این‌ها گرد آورده و توضیح داده ‌است و بدین ترتیب گام جدیدی در راه تنظیم و ترتیب اصطلاحات دارویی زمان خود برداشته ‌است. با توجه به این که تا کنون یک بررسی جامع در خصوص این کتاب انجام نشده است این پژوهش انجام شد و امیدواریم که در آینده بتوانیم اطلاعات موجود در این کتاب ارزشمند را استخراج و در صورت امکان به صورت یک پایگاه داده­ی مناسب درآوریم.    واژگان کلیدی: طب سنتی، الصیدنه فی الطب، پایگاه داده.   

   محیط جوجه کشی نقش مهمی در رشد جنین جوجه دارد و در طی این فرآیند مدیریت دما، رطوبت، نور، چرخش تخم و ترکیب هوا برای دستیابی به جوجه کشی مصنوعی موفق بسیار مهم است. نور یک محرک خارجی در محیط است و نقش مهمی در تنظیم فرآیندهای بیولوژیکی دارد. این تحقیق به منظور بررسی تاثیر نور بر روی جنین جوجه در دوران جنینی و جوجه ریزی انجام شد. در مطالعه مروری سیستماتیک، از مقالاتی از سال 1974 تا 2022 که متن کامل آن در دسترس بود، استفاده شد. تمام مطالعات منتشر شده در پایگاه داده PubMed با استفاده از کلمات کلیدی مرتبط از جمله تحریک عکس و مرغ جستجو شدند. در جستجوی اولیه، 800 مقاله یافت شد، پس از حذف مطالعات غیرمرتبط، در نهایت 48 مقاله وارد مطالعه شدند. بر اساس داده های به دست آمده، 75 درصد مطالعات بر روی نژاد گوشتی و 23 درصد بر روی نژاد تخمگذار انجام شده است. در 2 درصد از مقالات، نژاد مورد مطالعه گزارش نشده است. 26 درصد از مقالات از روشنایی کامل 24 ساعته و 24 درصد از دوره نوری متشکل از 12 ساعت نور و 12 ساعت تاریکی استفاده کردند. 33 درصد از مقالات دوره نوری درمان تخمک های بارور شده را گزارش نکردند.   بر اساس داده های استخراج شده، 63 درصد از مطالعات از منابع نور LED، 20 درصد از لامپ های فلورسنت، 11 درصد از لامپ های رشته ای، 2 درصد از فیبرهای نوری و 2 درصد از لیزر استفاده کرده اند. در 2 درصد از تحقیقات، نوع منبع روشنایی گزارش نشده است. در 45 درصد از کالاهای لوکس استفاده شده، بین 100 تا 1000 بوده است. 16درصد از 100 لوکس و 8 درصد بیش از 1000 لوکس برای درمان استفاده کردند. 31 درصد از مقالات انتخاب خود را گزارش نکردند. پس از بررسی رنگ منبع نور استفاده شده، مشخص شد که 29 درصد از مقالات از رنگ سبز، 25 درصد نور سفید، 17 درصد رنگ قرمز و 12 درصد از رنگ آبی برای آزمایش های خود استفاده کرده اند. 17 درصد از مقالات رنگ را در تحقیقات خود گزارش نکردند. 17 مقاله نیز تاثیر نور بر رشد و 13 مقاله تاثیر آن بر رشد جنین جوجه را بررسی کردند. تجزیه و تحلیل نتایج نشان داد که نور بسیاری از فرآیندهای فیزیولوژیکی و رفتاری مانند رشد، نمو، رفتار، محور سوماتوتروپیک، تولیدمثل و مهاجرت را در پرندگان کنترل می کند. قرار گرفتن جنین های در حال رشد در معرض نور می تواند نقش مهمی در عملکرد جوجه ریزی و سرعت رشد جنین داشته باشد، پاسخ استرس به محیط پس از جوجه ریزی را کاهش دهد و در نهایت بر عملکرد، رفتار و رفاه پرنده تاثیر بگذارد. به طور کلی، شدت نور، ترکیب طیفی و دوره نوری سه پارامتر اصلی نور هستند که می توانند به عنوان ابزاری برای مدیریت تولید طیور مورد استفاده قرار گیرند.

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA

  چکیدههدف پژوهش حاضر  بررسی استفاده از اسفنج حاوی پروژسترون برای همزمانسازی و بکارگیری انواعمختلف آنتیبیوتیکها (داکسی سایکلین، نئومایسین، تریسول، اکسیتتراسایکلین) به صورت درمان موضعی و سیستمیک جهت بررسی مهار عفونتهای ناشیاز استفاده از اسفنج و یا کاهش جمعیت میکروبهای ناخواسته، میشهای نژاد ایلدوفرانسبود. بدین منظور 200 راس میش نژاد ایلدوفرانس انتخاب   و به صورت تصادفی در بین 5 گروه آزمایشی قرارگرفتند. گروههای آزمایشی   عبارت بودند از:1) تیمار شاهد، اسفنج های آغشته شدهی با پودر داکسی سایکلین)به میزان 200 میلی گرم(   بهمدت 14 روز درواژن 2) تیمار شاهد +اوبلت 500 میلیگرمی اکسی تتراسایکلین بهمدت 14 روز درواژن 3) تیمار شاهد+ اوبلت480میلیگرمی نیومایسین بهمدت 14 روز درواژن 4)تیمار شاهد+ به همراه اوبلت 500 میلیگرمی تریسول بهمدت 14 روز درواژن 5)گوسفندان این گروه ضمن دریافت اسفنج های فاقد داکسی سایکلین، یکتزریق داخل عضلانی اکسی تترا سایکلین LA به مقدار 500 میلی گرم داشتند.   میش ها در همه گروه ها در زمان برداشت اسفنج ،مقدار400 واحد بین المللی هورمون eCG دریافت کردند. نرخ چسبندگی که درجه صفر ) ناچیز یا بدون چسبندگی،درجه1 ) چسبندگی معمول، درجه 2 )چسبندگی زیاد و سخت در نظر گرفته شد و میزان عفونتهای واژنیکه براساس درجه بندی عفونت صفر) بدون عفونت 1) عفونت کم با بوی بد2) عفونت زیاد با بوی متعفن 3) عفونت شدید همراه با خونریزی در زمانبرداشت اسفنج ثبت شد. در روز ?? پس از قوچ اندازی از تکنیک اولتراسونوگرافی برایبررسی وضعیت آبستنی استفاده شد. همچنین شاخص های تولید مثل شامل: نرخ باروری، نرخدوقلوزایی، نرخ مردهزایی و نرخ سقط جنین نیز محاسبه شدند. درصد چسبندگی مبهل درتمام گروه ها اختلاف معنی داری   نداشت(05/0< P). عفونتهای واژن در درجه صفر در گروه های 1 و 2 نسبت به سایر گروه هااختلاف معنی داری   را نشان دادند(05/0> P). به طوریکه کمترین تعداد میش های بدون عفونت مربوط به این دو گروه بود.در درجه 1 گروه 2 کمترین تعداد میش های با عفونت کم و بوی بد مربوط به گروه دوبود. در درجه 2 و 3 کمترین تعداد میشهای با عفونت شدید همراه با خون ریزی و بویمتعفن   مربوط به گروه 4،3 و5 بود. درصدباروری، دوقلوزایی، مردهزایی و سقط جنین در هیچ یک از تیمارهای آزمایشی معنی دارنشدند(05/0<p). بر اساس یافتههای این پژوهش، نتیجه می شود، که   استفادهاز آنتی بیوتیک ها میزان عفونتهای ناشی از استفاده از اسفنج و یا کاهش جمعیتمیکروبهای ناخواسته به طوری معنی دار کاهش داد بودند.  کلماتکلیدی: همزمانسازی فحلی، آنتی بیوتیک ها ، عفونت واژن ، باروریچکیده

  چکیدهتولید مقادیر بالای گونه‌های فعال اکسیژن در طی فرایند انجماد- یخ­گشایی عامل اصلی اختلال در عملکرد اسپرم است. آنتی­اکسیدان­ها با کاهش تشکیل و پاک­سازی رادیکال­هایآزاد سبب بهبود جنبایی و حفظکیفیت اسپرم می­شوند. گلوتاتیونپراکسیداز به عنوان یک پروتئین اساسی در تحرک اسپرم درگیر است. سلنیوم به عنوانعنصر کمیاب اساسی برای اسپرماتوژنز شناخته­ شده­­است و بیشتر سلنیوم موجود در بیضهدر ارتباط با گلوتاتیون پراکسیداز است. نانوذرات سلنیوم سمیت کمتری نسبت به سلنیتدارند. سیستئین اسیدآمینه­ای با فعالیت آنتی­اکسیدانی دارای گروه تیول می­باشد.گروه­های تیول مانع از تشکیل پراکسید هیدروژن در اسپرم می­شوند. همچنین تیول، پیش­ماده­یبیوسنتز گلوتاتیون درون سلولی است و سطح آن را افزایش می­دهد. در این مطالعه بااستفاده از باکتری استافیلوکوکوس اورئوس نانوذرات سلنیوم تولید گردید وهمچنیننانوذرات سلنیوم سنتز شده توسط باکتری با سیستئامین­ پوشش­دار شدند. بیوسنتزنانوذرات سلنیوم توسط باکتری و نانوذرات پوشش­دار شده با سیستئامین توسط طیف­سنجیمرئی فرابنفش تایید شد. خصوصیات فیزیکوشیمیایی نانوذرات با استفاده از آنالیزهایپراش اشعه ایکس، سنجش تبدیل فوریه مادون قرمز و تصویربرداری با میکروسکوپ الکترونیروبشی نشر میدانی مشخص شد. در مطالعه­ی حاضر، منی از چهار راس قوچ بالغ نژادسنجابی هفته­ای دو بار با واژن مصنوعی بدست آمد. پس از رقیق­سازی منی در رقیق­کننده­یتریس بازی، غلظت­های مختلف (1، 5، 25 و125 میلی­گرم در میلی­لیتر) سیستئامین، نانو سلنیوم سنتز شده توسط باکتری، نانوسلنیوم پوشش­دار شده با سیستئامین و نمک سلنیت سدیم اضافه شد. گروه بدون افزودنیبعنوان گروه شاهد در نظر گرفته شد. تیمارهای مورد مطالعه در پایوت‌های 25/0 میلی­لیتریکشیده شدند و به مدت 4 ساعت در دمای 4 درجه سانتی­گراد در یخچال به منظور تعادل­سازیقرار داده شدند. سپس پایوت­ها به مدت 12 دقیقه در ارتفاع 4 سانتی­متری از بخار ازتقرار گرفتند و در انتها در ازت غوطه­ور و به تانک ازت منتقل شدند. پس از یخ­گشایی(30 ثانیه در دمای 37 درجه سانتی­گراد) تحرک کلی، زنده­مانی، یکپارچگی غشای پلاسماو DNA، ناهنجاری­هایاسپرم با کمک میکروسکوپ فاز کنتراست بررسی شدند. سطح لیپید پراکسیداسیون وسوپراکسید دیسموتاز با کمک کیت سنجش و دستگاه الایزا ریدر بررسی گردید. داده­هایبه دست­آمده توسط طرح فاکتوریل کاملاً تصادفی و نرم افزار    آنالیز شدند و برای مقایسه میانگین­ها ازآزمون دانکن در سطح خطای ? درصد استفاده شد. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد کهافزودن غلظت یک میکروگرم در میلی‌لیتر نانوذره سلنیوم پوشش­دار شده با سیستئامینبه رقیق کننده میزان تحرک، زنده­مانی، یکپارچگی غشای پلاسمایی و آنزیم سوپراکسیددیسموتاز اسپرماتوزوئید را در مقایسه با گروه شاهد و سایر گروه­های تیماریبه صورت معنی­‌داری افزایش داد و میزان ناهنجاری، آسیب DNA و سطح مالون دی آلدهید اسپرماتوزوئید را در مقایسه با گروه شاهد وسایر گروه‌های تیماری به صورت معنی­داری کاهش داد. افزودن غلظت 125 میکروگرم درمیلی‌لیتر نمک سلنیت سدیم به رقیق­کننده میزان تحرک، زنده­‌مانی، یکپارچگی غشایپلاسمایی و آنزیم سوپراکسید دیسموتاز اسپرماتوزوئید را در مقایسه با گروه شاهد وسایر گروه‌­های تیماری به صورت معنی­داری کاهش داد و میزان ناهنجاری، آسیب DNA و مالون دی آلدهید اسپرماتوزوئید را درمقایسه با گروه شاهد و سایر گروه‌های تیماری به‌صورت معنی‌­داری افزایش داد‌. درپایان به نظر می­رسد افزودن نانوذره سلنیوم پوشش­دار شده با سیستئامین اثراتسودمندی بر پارامترهای اسپرم گوسفند پس از انجماد- یخ­گشایی دارد.

با توجه به تمایل فزاینده پرورش دهنده­گان گوسفند به استفاده از تلقیح مصنوعی، یافتن راهکارهایی برای حفظ بارداری منی منجمد قوچ می­تواند داری اهمیت و کاربرد باشد. هدف از این مطالعه بررسی نقش افزودن غلظت‌های متفاوت لامینارین به عنوان مکمل آنتی­اکسیدانی به رقیق کننده منی گوسفند پس از انجماد-یخ­گشایی بود. نمونه­های منی از 4 راس قوچ نژاد سنجابی بالغ با میانگین سنی سه تا چهار سال با باروری تایید شده با استفاده از واژن مصنوعی دوبار در   هفته جمع آوری شد. بلافاصله پس از جمع آوری نمونه به آزمایشگاه منتقل در بافر تریس بازی رقیق شده غلظت­های 100، 200، 400 و 800 میکروگرم در میلی­لیتر لامینارین به آن اضافه شد. ارزیابی­های زنده­مانی اسپرم، تحرک، یکپارچگی غشای اسپرم، ناهنجاری اسپرم، آپاپتوز، لیپیدپراکسیداسیون و فعالیت آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز بر روی آنها انجام گرفت. نتایج نشان داد که لامینارین در غلظت 800   میکروگرم بر میلی­لیتر سبب بهبود پارامترهای درصد تحرک، یکپارچگی غشای پلاسمایی و زنده­مانی اسپرم پس از فرآیند انجماد- یخ­گشایی نسبت به تمامی گروه­های تیماری می­شود. همچنین غلظت 800   میکروگرم بر میلی لیتر لامینارین در مقایسه با گروه­های دیگر درصد ناهنجاری و آپاپتوز را کاهش دادند. لامینارین در غلظت­های 400 و 800   میکروگرم بر میلی­لیتر میزان پراکسیداسیون لیپید را کاهش و همچنین غلظت 800   میکروگرم بر میلی لیتر لامینارین فعالیت آنزیم سوپر اکسید دسموتاز منی را افزایش داد. به طور کلی مشخص شد که استفاده از سطح 800   میکروگرم بر میلی لیتر لامینارین، پارامترهای کمی و کیفی اسپرم قوچ سنجابی را پس از فرآیند انجماد- یخ­گشایی بهبود می­بخشد.

چکیده مقدمه: استفاده از داروهای شیمیایی و گیاهان دارویی از روش‌هایی است که امروزه در کنترل درد به کار می‎رود .هدف از این مطالعه بررسی اثرات ضد دردی آب ریشه، عصاره هیدروالکلی و روغن بذر تربچه قرمز به روش آزمون فرمالین در موش سوری نر   است. روش‌ها: این پژوهش بر روی تعداد 42 سر موش کوچک آزمایشگاهی با وزن 25 تا 30 گرم از نژاد NMRI صورت گرفت، که به صورت تصادفی به 7 گروه 6 تایی شامل گروه کنترل، گروه مورفین mg/kg10، گروه روغن بذر تربچه به صورت مالشی، گروه آب ریشه تربچه ml/kg 30، و گروه‌های دریافت کننده عصاره هیدروالکلی بذر تربچه در دوزهای)   mg/kg 400،   200 ،100(   تقسیم شدند. در این بررسی اثر تزریق داخل صفاقی آب ریشه تربچه، و عصاره هیدروالکلی بذر تربچه در دوزهای مورد نظر و همچنین تاثیر روغن بذر تربچه به صورت مالشی، برکاهش درد با استفاده از آزمون فرمالین(20 میکرولیتر فرمالین 5/2 درصد) به مدت 1 ساعت مورد ارزیابی قرارگرفت و برای بررسی نتایج از روش آنالیز واریانس یک طرفه و تست توکی استفاده شد و کلیه مقادیر با P کمتر از 05/0 معنی‌دار تلقی گردید. یافته‌ها: در این مطالعه مشخص شد تمام گروه‌های مورد آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در هر دو فاز حاد، و مزمن تفاوت معناداری داشتند (001/0(p< . اما در مقایسه با گروه مورفین اثرات ضد دردی کمتری را نشان دادند و فقط گروه‌های دریافت کننده آب ریشه تربچه و دوز 400 عصاره بذر تربچه درفاز حاد با گروه مورفین تفاوت‌های معنا داری نداشتند. همچنین کمترین و بیشترین اثر ضددردی در بین گروه‌های مورد آزمایش به ترتیب گروه روغن مالشی، و دوز 400 عصاره هیدروالکی   بذر تربچه بودند. نتیجه‌گیری: نتایج این بررسی که توسط آزمون فرمالین انجام شد نشان داد آب ریشه، عصاره هیدروالکلی و روغن بذر تربچه قرمز در هر دو فاز حاد و مزمن احتمالاً از طریق مکانیزم مرکزی و محیطی دارای اثرات ضددردی هستند.   

مگس ها ی خانگی با انتقال بیش از100 نوع عوامل بیماریزای مختلف، آدمی را متحمل هزینه های بسیاری نموده است . بعلاوه آنها آفت مهم اقتصادی درتولیدات دام و طیور بوده، با آلودگی فراورده های دامی و انتقال انواع پاتوژن ها به آنها، اقتصاد کشاورزی دنیا را تحت تاثیرخود قرارداده است، درنتیجه جوامع آسیب دیده را به استفاده زیاد از حشره کش ها مجبور می کنند. مبارزه ی شیمیایی (توسط حشره کش ها) به دلیل تاثیر آنی و سریع روی جمعیت آفات و خاصیت کنترل حشرات ناقل بیماری، مهمترین روش مبارزه با آفات و ناقلان محسوب می شود. مقاومت آفات به حشره کش ها و بـاقیمانده سموم درطبیعت مخاطرات نامطلوبی به همراه دارد. اسانس ها وعصاره های تعدادی ازگیاهان با فعّالیت کشندگی و دورکنندگی حشرات شناسایی و استفاده شده اند،که به دلیل سمی بودن، سیستمیک بودن، تجزیه پذیری زیستی آسان و ماهیت تاثیر بر متابولیسم میزبان، دارای توان بالقوه برای مدیریت آفات وحشرات هستند. در این مطالعه اثرات دورکنندگی و کشندگی اسانس برگ گردو، بابونه، بومادران و نیز برگ بلوط روی مگس خانگی در محیط طبیعی و آزمایشگاه، بررسی و مشخص گردید که در بالاترین دوز و بازه زمانی استفاده شده، اسانس برگ گردو دارای بیشترین میزان کشندگی (6/96%) و با میزانی کمتر به ترتیب اسانس بومادران(80%)، اسانس بابونه (6/56%) و نهایتا کمترین تاثیرمتعلق به اسانس برگ بلوط (6/36%)بود. دربررسی عملکرد دورکنندگی گیاهان مورد اشاره روی مگس خانگی، در بالاترین دوز اسانس و اولین بازه زمانی استفاده شده، بیشترین اثر دورکنندگی(6/46%) متعلق به اسانس بومادران ثبت شد و اسانس های بابونه(30%)، برگ گردو(6/16) و برگ بلوط(6/6%) در رتبه های بعد قرارگرفتند. در این پژوهش از دوزهای مختلف هرکدام از اسانس های گیاهی نتایج کشندگی و دورکنندگی مختلف بدست آمد، که در نهایت با توجه به زیست سازگازی آنها و حداقل اثرات مسمومیت انسانی و دامی می توان این اسانس ها را برای کشتن و دورکنندگی مگس خانگی استفاده نمود. البته نسبت به حشره کش های شیمیایی معمول، کشندگی را در مدت زمان طولانی تری انجام می دهند. متذکرمی شوم با تحقیقات دقیق تر ومستمر می توان ضمن یافتن اسانس ها و عصاره های گیاهی با اثرات کشندگی و دورکنندگی بالاتر و در بازه زمانی مناسب ترموجبات استفاده ی بیشتر آنها را فراهم نمود. کلمات کلیدی: اسانس گیاهی ، مگس خانگی، حشره کش ، طب قومی کردی، مرگ ومیر، دورکنندگی      

چکیده الکتروگاستروگرافی یک روش غیرتهاجمی برای ثبت سیگنال­های فعالیت میوالکتریکی کنترل­کننده معده است. الکتروگاسترو­گرافی عوارض جانبی ندارد و یک مطالعه بدون درد است، لذا می­توان از آن به عنوان یک روش تشخیصی مناسب به خصوص برای کودکان استفاده نمود. در این پروژه سعی بر این است که ضمن دریافت سیگنال از 100 دانش­آموز دختر 15-18 ساله، این سیگنال­ها را به کمک FFT بررسی کنیم و وجود تکی­گاستریا، برادی­گاستریا، سوءهاضمه و زخم معده را در آن­ها تشخیص دهیم. البته شایان ذکر است که برای تشخیص دقیق، وجود اطلاعات تکمیلی حاصل از سایر روش­های تشخیصی در کنار اطلاعات حاصل از الکتروگاستروگرافی الزامی خواهد بود. در این راستا سیگنال­ها در دو حالت ناشتا و بعد از غذا از دانش­آموزان کسب شده و سپس به رایانه منتقل گردید تا در محیط گرافیکی نرم افزار لب ویو مشاهده شود. پس از آنالیز بصری، پردازش و تجزیه و تحلیل سیگنال­ها با استفاده از نرم افزار متلب صورت گرفت.   شش ویژگی آماری و دو ویژگی سیگنالی برای الکتروگاستروگرام­ها استخراج شد. سیگنال­ها پس از هموارسازی، با ترنسفورم فوریه تحلیل و بررسی شدند. در نهایت برای کلاس­بندی، با توجه به ویژگی­های استخراج شده، دانش آموزان به پنج گروه نرمال، برادی­گاستریا، تکی­گاستریا، سوءهاضمه و زخم معده طبقه­بندی شدند. برای این هدف از خوشه­بندی کی­میانگین وکلاس­بندی بیز ساده بهره­ بردیم.   از بین افراد مورد مطالعه، 16 نفر دارای تکی­گاستریا (cpm 4-9) در سیگنال­های الکتروگاستروگرام ناشتای خود بودند   و 2 نفر نیز سیگنال­هایی با 15 دوره در دقیقه را ثبت کردند.   21 نفر در سیگنال­های الکتروگاستروگرام ثبت شده بعد از غذا، تکی­گاستریا را نشان دادند و2 نفر هم دارای سیگنال­هایی با 13 دوره در دقیقه بودند. در بررسی سیگنال­های ناشتا 8 نفر دارای برادی­گاستریا (cpm 0.5-2) بودند. این تعداد در بررسی سیگنال­های بعد از غذا افزایش یافت و 16 نفر سیگنال­هایی کمتر از 2 دوره در دقیقه را ثبت نمودند. سایر افراد دارای سیگنال­هایی در طیف نرمال (cpm 2-4( بودند. کلاس­بند بیز ساده هم احتمالاتی از گروه­بندی دانش­آموزان نشان می­دهد. برای مثال از بین نمودارهای حاصل از کلاس­بندی بیز ساده، نمودار میانگین در برابر کورتوزیس تفکیک خوبی را بین گروه­ها ایجاد می­کند به طوری که می­توان بیان کرد که احتمالا افرادی با کورتوزیس (سیگنال بعد از غذا) 0 تا 2 مربوط به گروه افراد نرمال، 2 تا 5/3 مربوط به گروه افراد مبتلا به زخم معده، 5/3 تا 5 مربوط به گروه افراد مبتلا به سوءهاضمه، 7/5 تا 8 مربوط به گروه برادی گاستریا و 10 تا 15 مربوط به گروه تکی­گاستریا می­باشد. کلید واژه : الکتروگاستروگرافی، آنالیز فوریه، کرمانشاه   

   چکیده نمایه گلیسمی (GI) توصیف­کننده تغییر در میزان قندخون بعد از خوردن غذاها در مقایسه با یک غذای استاندارد می­باشد. علاقه روزافزون به محصولات دارای نمایه گلیسمی پایین به علت شیوع اختلالات متابولیکی از جمله دیابت و چاقی، در حال افزایش است. بنابراین افزودن محصولات بلوط و جودوسر که از نظر ترکیبات ثانویه غنی هستند به سبد غذایی توصیه می­شود. از آن­جا که نان یکی از منابع اصلی غذایی در ایران است و باتوجه به نقش آرد بلوط و جودوسر بر بهبود نمایه گلیسمی نان و تاثیر در کیفیت آن،   هدف از این مطالعه بررسی نمایه گلیسمی و ویژِگی­های فیزیکی­شیمیایی نان بلوط و جودوسر بود. در این راستا برای تعیین GI، 13 فرد سالم و 7 فرد دیابتی در موارد جداگانه 6 نوع نان (نان حاوی 70% آرد گندم و 30% آرد بلوط، نان حاوی 80% آرد گندم و20% آرد بلوط، نان حاوی 90% آرد گندم و 10% آرد بلوط، نان حاوی 80% آرد گندم،   15% آرد بلوط و 5% آرد جودوسر، نان حاوی 80% آرد گندم،   10% آرد بلوط و 10% آرد جودوسر و نان حاوی 80% آرد گندم، 5%آرد بلوط و 15% آرد جودوسر) و غذای مرجع (نان سفید) حاوی 50 گرم کربوهیدرات مصرف کردند. نمونه خون از نوک انگشت در هنگام ناشتا (دقیقه 0) و در 60 و 120 دقیقه پس از مصرف غذا جمع­آوری شد. در این مطالعه انواع نان­ها براساس ویژِگی­های فیزیکی شیمیایی ارزیابی شدند. تفاوت معنی­دار در نمایه گلیسمی بین نان سفید و انواع نان (نان حاوی 70% آرد گندم و 30% آرد بلوط = 264/5±51/89، نان حاوی 80% آرد گندم و20% آرد بلوط =585/2±40/89 ، نان حاوی 90% آرد گندم و 10% آرد بلوط = 006/5±53/93، نان حاوی 80% آرد گندم،   15% آرد بلوط و 5% آرد جودوسر =024/3±51/88، نان حاوی 80% آرد گندم،   10% آرد بلوط و 10% آرد جودوسر =858/4±83/88 و نان حاوی 80% آرد گندم، 5%آرد بلوط و 15% آرد جودوسر =966/3±27/91) در افراد سالم وجود داشت اما در بیماران دیابتی تفاوت معنی­داری وجود نداشت. نمایه گلیسمی انواع نان مورد آزمایش روی افراد دیابتی به شرح زیر است (نان حاوی 70% آرد گندم و 30% آرد بلوط =091/3±6/98، نان حاوی 80% آرد گندم و20% آرد بلوط =978/2±39/99، نان حاوی 90% آرد گندم و 10% آرد بلوط =690/2±2/100، نان حاوی 80% آرد گندم،   15% آرد بلوط و 5% آرد جودوسر =526/4±16/97، نان حاوی 80% آرد گندم، 10% آرد بلوط و 10% آرد جودوسر=542/2±44/98 و نان حاوی 80% آرد گندم، 5%آرد بلوط و 15% آرد جودوسر =764/3±14/99). استفاده از مقادیر زیاد آرد بلوط و جودوسر ممکن است کیفیت محصول را مختل کند. مانند افزایش ناکافی حجم، بافت نسبتاً سفت، عطر و طعم ضعیف و بیات سریع. کلید واژه: نمایهگلیسمی، نان بلوط، آرد بلوط، جودوسر، دیابت.

اهمیت گیاهان دارویی و شناساندن نقش حیاتی آنها در پیشبرد اهداف ملی، منطقه ای و جهانی برای تحقق سلامت، خودکفایی دارویی، ایجاد اشتغال وتوسعه اقتصادی بر کسی پوشیده نیست. بسیاری از مردم معتقدند که بیشتر ترکیبات گیاهی به دلیل طبیعی بودن فاقد عارضه جانبی هستند و یا عوارض آنهابسیار خفیف است. اگرچه انتظار این است که فرآوردههای گیاهی نسبت به ترکیبات شیمیایی عوارض شیمیایی کمتری داشته باشند، اما این اعتقاد که فراورده-های گیاهی هیچگونه عوارضی ندارند اشتباه است. با توجه به اینکه بلوط از جمله گیاهانی است که علاوه بر خاصیت تغذیهای خاصیت درمانی نیز دارد در مطالعهحاضر، اثرات بلوط و عصاره آبی جفت آن بر عملکرد کبد و الگوی پروفایل لیپیدی در موش نر balb/cبررسی گردید.در این راستا 19سر موش نر balb/cبا وزن تقریبی 72-33گرم تهیه و در اتاق حیوانات در دمای 77-72درجه سانتیگراد و چرخه 97ساعت نور/ 97ساعتتاریکی با دسترسی آزاد به آب و غذا نگهداری شدند. این حیوانات به صورت زیر به 93گروه (تعداد= ) 2تقسیم شدند. گروه اول: گروه کنترل هیچ تیماری دریافتنکرد ؛ گروه دوم: با رژیم حاوی بلوط %91تیمار شد؛ گروه سوم: ) با رژیم حاوی بلوط %71تیمار شد؛ گروه چهارم: با رژیم حاوی بلوط %31تیمار شد؛ گروه پنجم:با رژیم حاوی عصاره آبی جفت 03 mg/lتیمار شد؛ ، گروه ششم: با رژیم حاوی عصاره آبی جفت 01mg/lتیمار شد؛ گروه هفتم: (کنترل مثبت) تحت تزریق داخلصفاقی ترایتون WR-9331قرار گرفت؛ گروه هشتم: باتزریق داخل صفاقی ترایتون WR-9001و رژیم حاوی بلوط %91تیمار شد؛ گروه نهم: با تزریق داخلصفاقی ترایتون WR-9001و رژیم حاوی بلوط %71تیمار شد؛ گروه دهم: با تزریق داخل صفاقی ترایتون WR-9001و رژیم حاوی بلوط %31تزریق شد؛گروه یازدهم: با تزریق داخل صفاقی ترایتون WR-9001و رژیم حاوی عصاره آبی جفت 03mg/lتیمار شد؛ گروه دوازدهم: با تزریق داخل صفاقی ترایتون -WR9001و رژیم حاوی عصاره آبی جفت 03 mg/lتیمار شد؛ گروه سیزدهم: با تزریق داخل صفاقی ترایتون WR-9001و رژیم فنوفیبرات 06 mg/kgتیمار شد.دوره تیمار با بلوط و یا عصاره جفت بلوط و یا فنوفیبرات 26روز بود. در پایان تیمارها نمونههای خون با روش سوراخ کردن قلب تهیه شد و سرم موشها برایآنالیز بیوشیمیایی آنزیمهای کبدی و پروفایل لیپیدی مورد بررسی قرار گرفت.سپس دادههای حاصل از سنجش پارامترهای مختلف با استفاده از نرم افزار GraphPad prismو آزمون آماری آنالیز واریانس یک طرفه و تست متعاقب Tukeyموردتجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج این مطالعه نشان داد که میزان آنزیمهای کبدی در گروههای تیمار شده با بلوط و عصاره جفت آن افزایش معنیدارینسبت به گروه کنترل داشته است درحالی که در گروههای تحت تزریق ترایتون و تیمار شده با بلوط و عصاره جفت بلوط، میزان آنزیمهای کبدی نسبت به گروهکنترل مثبت (ترایتون )WR-9331کاهش معنیدار داشت. همچنین پروفایل لیپیدی با توجه به دوز و غلظت مورد استفاده در گروههای تحت تزریق ترایتون وتیمار شده با بلوط و عصاره جفت بلوط کاهش معناداری را نسبت به گروه کنترل مثبت نشان دادند. نتایج این تحقیق نشان میدهد که عصاره آبی جفت بلوط باتوجه به دوز مورد استفاده میتواند در افراد هایپرلیپیدمی نقش حفاظتی ایفا کند و سبب کاهش آنزیمهای کبدی و پروفایل لیپیدی خون بهخصوص در حضورعوامل افزایش دهنده چربی خون شود، در حالی که در افراد سالم اثر چندانی ندارد و حتی میتواند اثرات مضری داشته باشد.واژگان کلیدی:بلوط، جفت، فنوفیبرات، موش ،balb/cترایتون – هیپرلیپیدمی، آنزیم های کبدی، W

کروم به عنوان عنصری غیر ضروری و سمّی در غلظت­های بالا باعث ایجاد تنش در گیاهان می­گردد و درنتیجه فرآیند­های فیزیولوژیک و بیوشیمیایی را تحت تاثیر قرار می­دهد. کاربرد اسیدهای آلی به صورت خارجی در گیاهان تحت تنش، می­تواند باعث افزایش رشد گردد. هدف از این پژوهش، بررسی اثر غلظت­های مختلف کروم و اسیدهای آلی مالیک و سیتریک بر ویژگی­های فیزیولوژیک و بیوشیمیایی گیاه بیش انباشتگر   Isatis cappadocica بود. بدین منظور آزمایشی در قالب طرح تصادفی فاکتوریل با اعمال غلظت­های صفر، ??، ??? و ??? میکرومولار کروم و غلظت ??? میکرومولار اسیدهای آلی مالیک و سیتریک در شرایط کشت هیدروپونیک طراحی شد. پس از طی دوره تیمار، نمونه­ها برداشت و پارامترهای رشد، محتوی رنگیزه­های گیاهی، پراکسید­هیدروژن، آنزیم­های آنتی­اکسیدان، پروتئین کل، پرولین و همچنین غلظت عناصر کروم، سدیم، پتاسیم، کلسیم و فسفر در آن­ها اندازه­گیری شد. نتایج نشان داد که افزایش سطوح تیمار کروم باعث کاهش پارامترهای رشد، میزان رنگیزه­های فتوسنتزی و همچنین کاهش جذب عناصر پتاسیم، کلسیم و فسفر در گیاه گردید اما محتوی پراکسید­هیدروژن، پروتئین محلول، پرولین، میزان فعالیت آنزیم­های آنتی­اکسیدان و همچنین جذب عناصر کروم و سدیم تحت تاثیر افزایش غلظت کروم در محیط­کشت افزایش یافت. از سوی دیگر اسیدهای آلی مالیک و سیتریک با تاثیر مثبت در رشد و جذب عناصر مورد نیاز گیاه و همچنین افزایش دفاع آنتی­اکسیدانی گیاه، باعث افزایش مقاومت گیاه در مقابل تنش حاصل از سمیّت کروم در گیاه Isatis cappadocica شدند. از مهمترین اثرات اسید مالیک در تقابل با کروم، می­توان به افزایش وزن تر ریشه (تیمار 150 میکرومولار کروم) به میزان 82 درصد، افزایش فعالیت آنزیم پراکسیداز بخش هوایی گیاه (تیمار 50 میکرومولار کروم) به میزان 81 درصد، کاهش غلظت کروم بخش هوایی (تیمار 150 میکرومولار کروم) به میزان 53 درصد، کاهش غلظت سدیم در اغلب تیمارها، افزایش 2 برایری غلظت پتاسیم ریشه (تیمار 150 میکرومولار کروم)، کاهش غلظت کلسیم و همچنین افزایش غلظت فسفربخش هوایی (تیمار 150 میکرومولار کروم) و ریشه گیاه (تیمار 50 میکرومولار کروم) به ترتیب به میزان 5 و 3/5 برابر نسبت به حالت غیاب اسید مالیک اشاره کرد. اسید سیتریک نیز در تقابل با کروم، باعث افزایش فعالیت گلوتاتیون­اس­ترنسفراز ریشه (تیمارهای 50 و 150 میکرومولار کروم) به میزان 97 و 62 درصد، کاهش غلظت فلز سنگین کروم در بخش هوایی گیاه (تیمار 50 میکرومولار کروم) به میزان 50 درصد، افزایش 33 درصدی غلظت سدیم بخش هوایی در تیمار150 میکرومولار کروم، افزایش غلظت پتاسیم ریشه (تیمار 150 میکرومولار کروم) به میزان 50 درصد، کاهش 61 درصدی غلظت کلسیم ریشه ( تیمار 50 میکرومولار کروم)، افزایش غلظت فسفر بخش هوایی ( تیمار 150 میکرومولار کروم) و ریشه گیاه (50 میکرومولار کروم)، به ترتیب به میزان 5 و 8/4 برابر نسبت به حالت غیاب اسید سیتریک اشاره کرد. علاوه­براین، بیشترین تاثیر افزایشی اسیدهای آلی مالیک و سیتریک بر پارامترهای اندازه­گیری شده در غیاب کروم، بر غلظت فسفر ریشه و به ترتیب به میزان 13 و 18 برابر کنترل مشاهده شد. بنابراین به نظر می­رسد که اسیدهای آلی مالیک و سیتریک با تاثیر بر پارامترهای رشد و مقاومت گیاه Isatis cappadocica، در کاهش اثرات تنش ناشی از غلظت­های 50 و 150 میکرومولار کروم نقش اساسی را ایفا کردند.

کربنیک انیدرازها (4.2.1.1EC ) متالو آنزیمی حاوی یون روی می باشند که هیدراسیون برگشت پذیر دی اکسید کربن به بی کربنات و پروتون را کاتالیز می کنند. این آنزیم ها دارای توزیع متفاوت در بافت های مختلف و موقعیت های زیرسلولی هستند و در آرکی باکتری ها، یو باکتری ها، جانوران وگیاهان وجود دارند. این آنزیم ها در فرآیندهای فیزیولوژیکی حیاتی مرتبط با تنفس و انتقال CO2، ترشح الکترولیت ها در بافت ها و ریه ها، تنظیم pH، هومئوستاز، واکنش های بیوسنتزی (مانند گلوکونئوژنز و لیپوژنز) و کلسیفیکاسیون نقش دارند. مهارکننده های آنزیم کربنیک انیدراز به طور بالینی برای اختلالات متنوع مرتبط با کربنیک انیدرازها از قبیل گلوکوما، ادم، صرع، افزایش فشار داخل جمجمه، میگرن،پارکینسون و غیره مورد استفاده قرار می گیرند و از اینرو مطالعه در مورد آن ها ضروری به نظر می رسد. در این پژوهش، میانکنش بین کربنیک انیدراز II انسانی و 1-(4-کلرو-بنزن سولفونیل)-4-هیدروکسی –پیرولیدین-2-کربوکسیلیک اسید با استفاده از روش های فلورسانس، جذب مرئی- فرابنفش، اسپکتروسکوپی دورنگ نمایی دورانی (CD) و تبدیل فوریه مادون قرمز FT-IR دربافر تریس- سولفات50 میلی مولار با 75/7 pH و همچنین مطالعات داکینگ مولکولی مورد بررسی قرار گرفت. مطالعات سینیتیکی نشان داد که داروی 1-(4-کلرو-بنزن سولفونیل)-4-هیدروکسی- پیرولیدین-2-کربوکسیلیک اسید فعالیت استرازی کربنیک انیدراز II انسانی را به صورت رقابتی خطی مهار می کند. آنالیز داده های فلوئورسانس آشکار ساخت که دارو فلوئورسانس ذاتی آنزیم را با مکانیسم استاتیک خاموش کند. آنالیز ترمودینامیکی فرآیند اتصال نشان داد که پیوندهای هیدروژنی و میانکنش های واندروالس نقش عمده را در پایداری کمپلکس دارو و آنزیم دارند. محاسبه آبگریزی سطحی پروتئین توسط 1- آنیلینو نفتالن -8-سولفونات نشان داد که با اتصال دارو، آبگریزی سطحی آنزیم کاهش یافته است. اکسیداسیون کربنیک انیدراز II انسانی و کمپلکس کربنیک انیدراز II انسانی- دارو N - بروموسوکسینیمید (  ) نشان دهنده کاهش تعداد تریپتوفان های دردسترس آنزیم در حضور دارو می باشد. نتایج اسپکتروسکوپی دورنگ نمایی دورانی در ناحیه فرابنفش دور نشان داد که با اتصال دارو محتوای مارپیچ آلفای آنزیم کربنیک انیدراز II انسانی افزایش یافته، در حالی که آنالیز طیف های CD ناحیه فرابنفش نزدیک آشکار ساخت که در حضور دارو انعطاف پذیری ساختار سوم آنزیم کاهش یافته است. مقایسه پایداری ترمودینامیکی آنزیم با کمپلکس آنزیم- دارو آشکار ساخت که پایداری ترمودینامیکی آنزیم در حضور دارو افزایش یافته است. تجزیه و تحلیل نمودار اشترن- ولمر در آزمایش خاموش شوندگی در حضور آکریل آمید نشان داد که 1- (4-کلرو-بنزن سولفونیل)-4-هیدروکسی- پیرولیدین-2-کربوکسیلیک اسید موجب کاهش دسترسی خاموش کننده به تریپتوفان های کربنیک انیدراز شده است که نتایج آزمایش    را تایید می کند. آزمایش غیرطبیعی شدن توسط گوانیدین هایدروکلراید نشان داد که پایداری ترمودینامیکی کمپلکس آنزیم- دارو در مقایسه با آنزیم تنها، افزایش یافته است. همچنین نتایج آزمایشات FT-IR با نتایج آزمایشات CDدر ناحیه فرابنفش دور به خوبی در تطابق است و نشان داد که دارو موجب القای مقداری افزایش در محتوای مارپیچ آلفای پروتئین می شود. نتایج داکینگ نشان داد که دارو از طریق پیوندهای هیدروژنی به داخل جایگاه فعال آنزیم لنگر می اندازد. به علاوه نتایج غیر فعال شدن گرمایی نیز حاکی از آن است که که کمپلکس آنزیم- دارو در مقایسه با آنزیم تنها پایداری سینتیکی کمتری دارد.با در نظر گرفتن تمامی داده های بالا، می توان چنین نتیجه گرفت که اتصال 1- (4-کلرو-بنزن سولفونیل)-4-هیدروکسی - پیرولیدین-2-کربوکسیلیک اسید به کربنیک انیدراز II انسانی باعث تغییراتی در عملکرد و همچنین ساختار دوم و سوم پروتئین می شود. لغات کلیدی: 1- (4- کلرو بنزن سولفونیل)-4-هیدروکسی پیرولیدین-2-کربوکسیلیک اسید، کربنیک انیدراز II انسانی، مهارکنندگی، پایداری ترمودینامیکی، پایداری سینتیکی، فلوئورسانس، خاموش شوندگی

  باتوجه به غنای فون خزندگان شهرستان­های کوهدشت و رومشگان وعدم وجود مطالعات دقیق بیوسیستماتیکی، این تحقیقبه بررسی فونستیک مارهای این شهرستان­ها در طی سال­های 1396-1397 پرداخته است. تعداد30 نمونه­ از مناطق مختلف مورد مطالعه بوسیله عصای مارگیری و نیز به وسیله چوب بلندT شکل جمع­آوری شده و پس از شناسایی نمونه­ها صفات متریک و مریستیکهر نمونه اندازه­گیری گردید.

  چکیدهبیماری های عصبی از جمله تومورمغزی از علل شایع مرگ و میر هستند. داروهای تولید شده در این زمینه رو به افزایشاست ، اما به دلیل ساختار ویژه سد خونی- مغزی، انتقال دارو به مغز با مشکل مواجهاست و یکی از مهم ترین چالش های پیش روی درمان بیماری های سیستم عصبی مرکزی است.علی رغم تحقیقات مختلفی که در زمینه انتقال دارو به مغز صورت گرفته ولی هنوز روشیکه به طور مطلوب و بدون عوارض جانبی و با هزینه کمتر بر این مشکل غلبه کند ،شناخته نشده است ، در این میان شناسایی ترکیبی که بتواند بدون تخریب سدخونی مغزیو   با مهار موقت و برگشت پذیر ABCtra  oter   های سدخونی مغزی موجبافزایش تجمع درون سلولی دارو در بافت های مغزی شود و یا ترکیبی که بتواند با سست کردنجزئی   پروتئین های دخیل در اتصالات محکم به صورت موقت به انتشارپاراسلولی دارو به مغز کمک کند می تواند باعث تسهیل انتقال دارو به مغز شود. دراین راستا مطالعات درون رایانه ای با توجه به اینکه می تواند مسیر رسیدن به هدف راهموار سازد و از بین ترکیبات مختلف بهترین ترکیب را جهت مطالعات تجربی معرفی کردهو میزان آزمون و خطاهای آزمایشات تجربی را به حداقل برساند ، بسیار سودمند است. در این مطالعه اتصالفیتوکانابینوئیدها و شبکه پروتئینی سدخونی- مغزی که انتقال دارو به مغز را بامحدودیت مواجه می کنند با استفاده از روش داکینگ مولکولی مورد بررسی قرار خواهدگرفت.

آتروزاسکلروزکه ناشی از رسوب لیپیدها در آندوتلیوم سرخرگ‌های بزرگ و متوسط می‌باشد، عامل بسیاری از مرگ ومیرها به شمار می‌آید.

مقدمه: مطالعه بر روی گیاهان ضددرد از جمله گیاهانی که در طب سنتی به­عنوان گیاهان ضددرد شناخته شده­اند مثل میخک، سقز و سیاهدانه در فیزیولوژی رفتار و درمان درد اهمیت دارد.   درد دهانی- صورتی یکی از مشکلاتی است که با صورت و دهان ارتباط دارد.   تبعات ناشی از درد دهانی- صورتی بر جنبه­های مختلف زندگی روزانه تاثیرگذار است. هدف: هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر روغن­های میخک، سقز و سیاهدانه بر درد اعصاب صورت در موش سوری نر بود. روش کار: در این مطالعه تعداد 63 سر موش سوری آزمایشگاهی مورد استفاده قرار گرفت و حیوانات به 10 گروه کنترل، دریافت­کننده مورفین، وازلین، روغن میخک+ وازلین، روغن سقز + وازلین، روغن سیاهدانه + وازلین، روغن میخک +روغن سیاهدانه + وازلین، روغن میخک +روغن سقز + وازلین، روغن سیاهدانه + روغن سقز + وازلین و روغن میخک +روغن سقز + روغن سیاهدانه + وازلین تقسیم شدند.   در گروه مورفین، مورفین با دوز 10 میلی­گرم بر کیلوگرم وزن به صورت   داخل صفاقی تزریق شد و برای تست درد، فرمالین 5/2 درصد به به حجم 10 میکرولیتر به ناحیه سمت راست لب بالای موش تزریق شد. نتایج: داده­های این پژوهش نشان داد که روغن میخک، روغن سقز، روغن سیاهدانه (001/0    ) باعث کاهش معناداری در درد حاد می شوند.   البته در درد مزمن اثر روغن سقز و سیاهدانه(001/0    )چشم­گیرتر از روغن میخک (05/0   (Pبود.   استفاده هم­زمان روغن میخک و سقز اثرات متفاوتی را نشان داد به طوری که در کاهش درد حاد اثر روغن میخک و در کاهش درد مزمن اثر روغن سقز بارزتر بود.   استفاده هم­زمان روغن میخک و سیاهدانه تاثیر معناداری در کاهش درد حاد و مزمن نشان ندادند.   و استفاده هم زمان روغن سقز و سیاهدانه تاثیر آن­ها در کاهش درد حاد کم­تر شد اما در کاهش درد مزمن اثر روغن سقز بارزتر بود.   و استفاده هم­زمان سه روغن با هم در درد حاد تاثیر روغن میخک و سیاهدانه مشهود بود و در درد مزمن تاثیر روغن سقز بیشتر نمود پیدا کرد. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش اثر ضد دردی و ضد التهابی فوق­العاده­ی روغن سقز در مقایسه با سایر روغن ها را در کاهش درد حاد و مزمن تایید کرد که این اثر ضددردی را می­توان به دلیل بالا بودن میزان توکوفرول در این روغن دانست.   این پژوهش هم­چنین تاثیر فوق­العاده­ی روغن سیاهدانه در کاهش درد مزمن را نیز تایید کرد.   کلمات کلیدی:   روغن میخک، روغن سقز، روغن سیاهدانه، درد اعصاب صورت، موش

در این تحقیق، برهم‌کنش رزورسینول، رزوراترول و مشتقات سولفونامیدی آنها با آنزیم کربنیک انیدرازII   انسانی با استفاده از تکنیک‌های فلوئورسانس، شبیه‌سازی دینامیک مولکولی و داکینگ مولکولی مورد بررسی قرار گرفت. داده‌های فلوئورسانس در سه دما نشان داد که رزوراترول و مشتق سولفونامیدی آن باعث خاموش شدن نشر ذاتی آنزیم از طریق مکانیسم استاتیک می‌شوند. در مقابل، رزورسینول و مشتق سولفونامیدی آن باعث افزایش فلوئورسانس ذاتی آنزیم با مکانیسم استاتیک می‌شوند. آنالیز ترمودینامیکی داده‌های خاموش‌کنندگی فلوئورسانس نشان داد که پیوندهای هیدروژنی و برهمکنش‌های واندروالس نقش اصلی را در برهمکنش‌های مهارکننده‌ها به hCA II بازی می‌کنند. بر اساس داده‌های محاسباتی به دست آمده از مطالعات شبیه سازی دینامیک مولکولی و داکینگ مولکولی، پیوند هیدروژنی نیروی اصلی درگیر در برهمکنش بین مهارکننده‌ها و hCA II می‌باشد. علاوه‌براین، براساس مقادیر انرژی اتصال، مشتقات سولفونامیدی در مقایسه با رزوراترول و رزورسینول، قوی‌تر به آنزیم متصل می‌شوند. بر اساس داده های IC50، مشتقات سولفونامیدی نسبت به ترکیبات اصلی اثر مهاری قوی‌تری دارند.

سلولز میکروبى کهتوسط برخى از سویه های گلوکونوباکتر تولید مى­شود از لحاظ ساختار مولکولى مشابه سلولزگیاهى است. این ویژگى سبب شده تا سلولز میکروبى به عنوان یک ماده خام مهم در تولیداتپزشکى و صنعتی به کار رود. بر همین اساس در این مطالعه میزان تولید نانوبیوسلولزتوسط باکتری Gluconobacter xylinum در شرایط مختلف محیطی بررسی گردید و پیش بینی شرایط بهینه حاصل انجامگرفت. ابتدا سویه باکتری مورد نظر از سازمان پژوهش­های علمی و صنعتی ایران تهیه شدو سپس3 عامل تعیین گذار محیطی برای تولید نانوبیوسلولز عصاره انگور، عصاره پوشالکاه و عصاره انجیر به عنوان منبع کربن با نسبت­های 10، 20 و 30 درصد و در دماهای26، 30 و 37 در نظر گرفته شد. طراحی آزمایش بر اساس روش تاگوچی صورت گرفت و آنالیزآن با استفاده از نرم افزار Qulitek-4انجام گرفت. بر اساس نتایج بدست آمده بهترین شرایط بهینه برای تولید نانوبیوسلولز عصارهپوشال انگور به عنوان منبع کربن با نسبت درصد وزنی- حجمی 30 درصد و دمای 26 درجهسانتی­گراد بدست آمد.   بنابراین بر مبنایمشاهدات صورت گرفته در این آزمایش، می­توان از ضایعات کشاورزی به عنوان جایگزینیبرای منبع کربن استفاده نموده و مقدار زیادی نانوبیوسلولز تولید کرد.  واژگان کلیدی: بهینه­سازی،نانوبیوسلولز، گلوکونوباکتر زایلینوس  

سابقه و هدف:   سیاهدانه و ماده ی موثرآن تیموکینون دارای اثرات متعددی بر بدن و بخصوص سیستم هورمونی می باشند. اختلالات تیروئیدی از بیماری های نسبتاً شایع در سراسر جهان می باشند. با توجه به عوارض داروهای شیمیایی، این مطالعه با هدف بررسی اثر تیموکینون و عصاره هیدروالکلی سیاهدانه بر کم کاری تیروئید در موش های صحرایی نر بالغ در حالت نرمال و بعد از القاء کم کاری انجام شد.مواد و روش ها : در این مطالعه تجربی 60 سر موش صحرایی نر بالغ به 10گروه 6تایی تقسیم شدند،   اثرات دو دوز عصاره هیدروالکلی سیاهدانه 200و400 میلی گرم بر کیلوگرم و یک دوز از ماده تیموکینون10 میلی گرم بر کیلو گرم، بر هورمون های تیروئیدی و همچنین اثرات این دو دوز از عصاره سیاهدانه به صورت مستقل ودر مقایسه با تیموکینون و لووتیروکسین15 میکروگرم در میلی لیتر) به صورت خوراکی درآب آشامیدنی )، در موش های   نر نژاد ویستار، در دو حالت با تیروئید نرمال و هیپوتیروئیدی القاء شده با پروپیل تیواوراسیل با غلظت 5 میلی گرم در 100میلی لیتر آب آشامیدنی ( به صورت خوراکی به مدت30 روز)   مورد بررسی قرار گرفتند .در پایان روز47، خونگیری از تمام گروهها به عمل آمده و سنجش مقادیر سرمی هورمونهای تیروئیدی توسط روش رادیوایمنواسی انجام شد. نتایج بدست آمده از داده ها به صورت میانگین± متوسط انحراف از معیار ارائه گردید.یافته ها: هورمون های تیروئیدی درگروه های کنترلی که دو دوز عصاره هیدروالکلی سیاهدانه 200و400 میلی گرم بر کیلوگرم و تیموکینون دریافت می کردند نسبت به گروه های کنترل که آب وسالین مصرف می کردند اختلاف معناداری دیده نشد. همچنین درگروه های تیمار که پس از هیپوتیروئیدیسمی شدن، به مدت   17 روز تحت درمان   با عصاره هیدروالکلی سیاهدانه 200و400 میلی گرم بر کیلوگرم و تیموکینون و لووتیروکسین   قرار گرفته بودند،   میزان هورمونهای تیروکسین و تری یدوتیرونین سرم نسبت به گروه هیپوتیروئیدی افزایش معناداری نشان داد(05/.0( p< وهمچنین دراین مطالعه وزن حیوانات   وغذای مصرفی   و حجم آب مصرفی و هماتوکریت درگروه هیپوتیروئیدی تیمار نشده نسبت به گروه های کنترل با تیروئید نرمال که عصاره هیدروالکلی سیاهدانه 200و400 میلی گرم بر کیلوگرم و تیموکینون دریافت نمودند و گروه های تیمار که تحت درمان با عصاره هیدروالکلی سیاهدانه 200و400 میلی گرم بر کیلوگرم و تیموکینون و لووتیروکسین قرار گرفته کاهش معنا داری نشان داد.نتیجه گیری : نتایج نشان داد تیموکینون وعصاره هیدروالکلی سیاهدانه باعث افزایش هورمون های تیروئیدی و کاهش هورمون TSH می گردد .واژه های کلیدی:   عصاره هیدروالکلی سیاهدانه، تیموکینون، تری یدوتیرونین، تیروکسین، تیروتروپین، پروپیل تیواوراسیل