زمینه و هدف :برهم‌کنش داروها و نانوداروها با ماکرومولکول‌های زیستی نظیر آلبومین سرم انسانی (HSA) و DNA نقش تعیین‌کننده‌ای در پایداری، زیست‌دسترس‌پذیری و کارایی درمانی آن‌ها دارد. در مطالعات گذشته دفروکسامین به‌عنوان یک شلاتور آهن علاوه بر کاربرد‌های بالینی اثرات ضد‌سرطانی مناسبی   نشان داده و نانوساختار سازی میتواند موجب پایداری سازی و کارایی زیستی آن شود. هدف این مطالعه، بررسی متمرکز برهم‌کنش دفروکسامین آزاد و فرم نانوذره اکسید آهن آن با HSA   و DNA تیموس گوساله و سپس ارزیابی اثرات ضدسرطانی آن‌ها بر سلول‌های سرطانی معده بود.    مواد و روش‌ها :برهم‌کنش دارو و نانودارو با HSA و DNA تیموس گوساله با استفاده از طیف‌سنجیUV–Vis، فلورسانس و دورنگ نمایی دورانی (CD) بررسی شد همچنین مطالعات داکینگ مولکولی به‌منظور تعیین جایگاه‌های دقیق اتصال انجام گرفت. آزمون‌های سلولی شاملMTT، سنجش ROS درون‌سلولی، آنالیز چرخه سلولی و ارزیابی آپوپتوز برای بررسی اثرات ضدسرطانی بر رده سلولی سرطان معده به‌کار رفت.    نتایج :تایج طیف‌سنجی و داکینگ مولکولی نشان داد هر دو ترکیب با HSA به جایگاه وارفارین متصل می‌شوند و در برهم‌کنش باDNA، تمایل اتصال به شیار کوچک (جایگاه هوخست) دارند. طیف CD افزایش محتوای مارپیچ آلفا در ساختار HSA   را در حضور هر دو ترکیب نشان داد، در حالی‌که در DNA القای بی‌نظمی ساختاری مشاهده شد. آزمون‌های سلولی بیانگر کاهش معنی‌دار زیست‌پذیری سلولی، افزایشROS، القای آپوپتوز و اختلال در چرخه سلولی بودند؛ به‌طوری‌که اثر ضدسرطانی نانوداروی دفروکسامین به‌طور قابل‌توجهی قوی‌تر از داروی آزاد مشاهده شد.    نتیجه‌گیری و بحث: نتایج مطالعات طیف‌سنجی و داکینگ مولکولی نشان داد که دفروکسامین آزاد و فرم نانوداروی اکسید آهن آن الگوی برهم‌کنش مشابهی با آلبومین سرم انسانی و DNA تیموس گوساله دارند؛ به‌طوری‌که اتصال به جایگاه وارفارین در HSA و شیار کوچک DNA (جایگاه هوخست) مشاهده شد. آزمون‌های سلولی نشان دادند که نانودارو نسبت به داروی آزاد کاهش زیست‌پذیری سلولی، افزایش ROS، القای آپوپتوز و اختلال در چرخه سلولی قوی‌تری در سلول‌های سرطانی معده ایجاد می‌کند که بیانگر تقویت اثرات ضدسرطانی در مقیاس نانو است.   

نیاز مبرم به منابع پروتئین پایدار برای تضمین امنیت غذایی آینده، حشرات خوراکی را به عنوان گزینه‌ای مناسب در نظام‌های غذایی چرخشی مطرح ساخته است. سوسک زرد آرد (Tenebrio molitor) در سال‌های اخیر به دلیل ارزش غذایی بالا، قابلیت پرورش آسان، بازده تولید مناسب و سازگاری با شرایط محیطی، توجه بسیاری از پژوهشگران و صنایع غذایی را به خود جلب کرده است. رژیم غذایی یکی از عوامل کلیدی تعیین‌کننده تنظیم رشد، ترکیب غذایی و بازده تبدیل غذا در سوسک زرد آرد می‌باشد.   پژوهش حاضر با   هدف بررسی اثرات ?? تیمار غذایی فرموله شده، بر عملکرد زیستی و 10 تیمار غذایی بر ترکیبات غذایی و بازده تبدیل خوراک لاروهای   سوسک زرد آرد با سه تکرار انجام گردید. لاروها با نسبت‌های مختلف سبوس گندم (WB)، آرد لوبیا (BF)، آرد عدس (LF) و آرد سویا (SF) و قطعات هویج تغذیه شدند. پارامترهای زیستی (مدت زمان دوره لاروی و شفیرگی، نرخ بقا و دگردیسی، وزن و طول بدن)، پارامترهای تغذیه‌ای (مصرف غذا، نرخ رشد نسبی، بازده تبدیل غذا) و پروفایل ارزش غذایی (پروتئین، چربی، رطوبت و خاکستر) به‌طور هفتگی اندازه‌گیری و محاسبه شدند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار    و آزمون‌های آماری سطح معنی‌داری ??/? مورد تحلیل قرار گرفتند. نوع تیمار غذایی تاثیر معنی‌داری بر بعضی ترکیبات شیمیایی بدن لاروها نظیر پروتئین و چربی نداشت   (p > 0.05) و میزان این ترکیبات نسبتا پایدار باقی ماند. اما بر ترکیبات شیمیایی نظیر خاکستر و رطوبت بدن اثر معنی دار داشتند. در مقابل، شاخص‌های زیستی و تبدیل غذا به شدت تحت تاثیر ترکیب بستر بودند(p < 0.05). جیره شاهد مبتنی بر سبوس گندم خالص، بالاترین نرخ رشد نسبی (?/??? میلی‌گرم در روز)، پایین‌ترین نسبت تبدیل خوراک (???/?) و بیشترین بازده تبدیل غذایی برای هر دو شاخص غذای خورده‌شده (ECI)،   ??/?? درصد و هضم‌شده (ECD) ??/?? درصد را به دست آورد؛ علیرغم اینکه کمترین میزان مصرف خوراک را داشت. در مقابل، جیره‌های غنی‌شده با حبوبات موجب افزایش مصرف خوراک شدند، اما به بازده تبدیل به مراتب پایین‌تری منجر شدند که نشان‌دهنده عدم تعادل مواد مغذی در این جیره‌ها است. در نتیجه، کیفیت بستر و قابلیت هضم آن مهم‌تر از مقدار خوراک است. فرمولاسیون‌های مبتنی بر سبوس گندم، ترکیب غذایی بهینه‌ای برای تولید کارآمد کرم آرد زرد فراهم می‌کنند و الگویی برای نظام‌های تغذیه چرخشی در مقیاس بزرگ در صنعت پروتئین حشرات ایجاد می‌نمایند.   

   ایران به‌دلیل قرارگیری در تقاطع سه منطقه زیست‌جغرافیایی پالئارکتیک، اورینتال و اتیوپی، یکی از کانون‌های مهم تنوع زیستی خزندگان در جنوب غربی آسیا محسوب می‌شود. در این میان، مارهای جنس Platyceps از خانواده Colubridae به‌عنوان گروهی از مارهای غیرسمی، سریع‌الحرکت و اکولوژیک سازگار، نقش کلیدی در اکوسیستم‌های خشک و نیمه‌خشک ایفا می‌کنند. این پژوهش با هدف بررسی سیستماتیک، پراکنش جغرافیایی و الگوهای دیمورفیسم جنسیتی در گونه Platyceps najadum در سطح ایران انجام شد. داده‌های مورفولوژیک از ?? نمونه موزه‌ای (?? نر و ?? ماده) جمع‌آوری و ? صفت ریخت‌سنجی کلیدی شامل طول بدن بدون دم (SVL)، طول دم، ابعاد سر، و تعداد فلس‌های شکمی و زیردمی مورد تحلیل آماری قرار گرفت. نتایج آزمون‌های Welch’s t-test و Wilcoxon نشان داد که ماده‌ها از نظر SVL، طول سر، عرض سر، تعداد فلس‌های شکمی و نسبت عرض به طول سر به‌طور معنی‌داری از نرها بزرگ‌ترند (p < 0.001). در مقابل، نرها دم نسبتاً بلندتری دارند. تحلیل مولفه‌های اصلی (PCA) جداشدگی کامل جنسیتی را در فضای چندمتغیره تایید کرد که بیش از ??? از واریانس کل را دو مولفه اول تبیین نمودند. این الگوی دیمورفیسم (بزرگ‌تر بودن ماده‌ها) با فرضیه «انتخاب باروری» سازگار است، چرا که اندازه بزرگ‌تر بدن و سر در ماده‌ها ظرفیت تخم‌گذاری بیشتر و احتمالاً دسترسی به طعمه‌های بزرگ‌تر را فراهم می‌آورد. نقشه‌های پراکنش نیز تطابق چشمگیری با گزارش‌های پیشین نشان داد و حضور چهار گونه P. najadum، P. rhodorachis، P. karelini (شامل سه زیرگونه karelini، chesnii و mintonorum) و P. schmidtleri را در کمربند کوهستانی البرز و زاگرس، دشت‌های مرکزی و مناطق جنوبی تایید کرد. با وجود هم‌خوانی ریخت‌شناسی با مشخصات جهانی جنس Platyceps، فقدان داده‌های مولکولی و نمونه‌برداری در مناطق مرزی، به‌ویژه در مناطق تماس زیرگونه‌های P. karelini، همچنان چالش‌هایی برای تایید وضعیت تاکسونومیک و امکان هیبریداسیون ایجاد می‌کند. این مطالعه ضمن پر کردن بخشی از شکاف‌های دانشی درباره تنوع ریختی و بیوجغرافی Platyceps در ایران، زمینه‌ساز مطالعات آینده در حوزه‌های تکاملی، اکولوژیکی و حفاظتی این گروه مهم از خزندگان خواهد بود.

   جنس Gammarus از متنوع ترین گروه های راسته­ی دوجور پایان (Amphipoda) و رده­ی سخت پوستان (Crustacea) می­باشد. اعضای این تاکسون در زیستگاه های آب شیرین جهان در عرض­های جغرافیایی میانی به صورت گسترده یافت می شوند. هدف از این پژوهش بررسی جمعیت های جنس Gammarus از چشمه­ها و سراب های   شهرستان سنقر در شمال شرق استان کرمانشاه بر اساس صفات ریختی می باشد. در مطالعه حاضر پنج جمعیت‌ در منطقه مورد مطالعه از چشمه های لیلمانج، چشمه وکیلی، ده آسیاب، چرمله و باوله جمع آوری شد. برای مطالعه مورفولوژیکی، بعد از تعیین جنسیت نمونه ها، اجزای بدن نمونه ها در زیر لوپ با سوزن‌های تشریح جدا و روی لام   حاوی چسب Euoparal تثبیت شد. سپس، لام‌ها در زیر میکروسکوپ نوری مجهز به دوربینLABOMED iVu 7000 ، اندازه‌گیری و عکس‌برداری شدند و با استفاده از نرم‌افـزار Adobe Illustrator CS6 اجزای مختلف نمونه‌ها رسم شد. نتایج حاصل از این پژوهش، حضور یک گونه جدید از جنس Gammarus   از چشمه ده آسیاب و چهار ثبت جدید از گونهG. anodon از چشمه های لیلمانج، چشمه وکیلی، چرمله و باوله را بر اساس صفات ریختی نظیر زاویه پشتی-خلفی صفحات اپی مرالI   تا III، اندازه و تعداد تارچه در سطح آنتن II، حضور یا عدم حضور خارهای ریز در سطح پشتی بندهای سینه ای و شکمی و شکل بندهای دمی I تا III در چشمه های شهرستان سنقر را تایید می‌کند.

   پژوهش حاضر به بررسی فون پستانداران خرد جثه استان کرمانشاه واقع در غرب ایران می‌پردازد. ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی ویژه و تنوع اقلیمی بالا، دارای غنای گونه‌ای قابل توجهی از پستانداران است و استان کرمانشاه، با قرارگیری در رشته‌کوه زاگرس، اقلیم نیمه‌مرطوب، توپوگرافی پیچیده و وجود زیستگاه‌های متنوعی مانند جنگل‌های بلوط، مراتع کوهستانی، غارهای آهکی و دشت‌ها، به عنوان یکی از کانون‌های مهم تنوع زیستی کشور شناخته می‌شود. این مطالعه به روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای، مقالات علمی و بازبینی نمونه‌های موزه‌ای انجام شده است. بر اساس نتایج بدست آمده، فون پستانداران خرد جثه استان کرمانشاه شامل چهار راسته جوندگان (Rodentia)، خفاش‌ها (Chiroptera)، خرگوش‌سانان (Lagomorpha)   و حشره‌خواران (Eulipotyphla) می‌باشد. راسته خفاش‌ها با ?? گونه (45.24?) بیشترین تنوع را به خود اختصاص داده که در پنج خانواده نعل‌اسبی (Rhinolophidae)، شبانگاهی (Vespertilionidae)، دم‌موشی (Rhinopomatiade) و بال‌خمیده (Miniopteridae) قرار می‌گیرند. گونه‌های شاخص شامل خفاش نعل اسبی بزرگ(Rhinolophus ferrumequinum)، خفاش گوش موشی کوچک (Myotis blythii) و خفاش بال خمیده (Miniopterus pallidus)   و خفاش انگشت دراز می‌باشد که عمدتاً در غارهای طبیعی منطقه ساکن هستند. راسته جوندگان با ?? گونه (35.71?) در رتبه دوم قرار دارد. خانواده‌های متنوعی از جمله موش‌ها (Muridae)، همسترها و ول‌ها(Cricetidae) ، سنجاب‌ها (Sciuridae)، در استان حضور دارند. گونه‌هایی مانند سنجاب ایرانی (Sciurus anomalus)، جرد ایرانی(Meriones persicus)، ول اجتماعی (Microtus socialis) و تشی (Hystrix indica) از جمله جوندگان شاخص منطقه هستند که در زیستگاه‌های جنگلی، استپی و حتی مناطق مسکونی یافت می‌شوند. راسته حشره‌خواران با ? گونه (14.29?) و راسته خرگوش‌سانان نیز با دو گونه (4.76) خرگوش اروپایی (Lepus europaeus) و پایکای افغان (Ochotona rufescens) فون پستانداران ریزچثه استان را تشکیل می‌دهند. این مطالعه نشان می‌دهد که استان کرمانشاه از غنای گونه‌ای بالایی در میان پستانداران خرد جثه برخوردار است. با این حال، عوامل تهدیدکننده‌ای همچون تخریب و تکه‌تکه‌شدن زیستگاه‌ها، تغییرات اقلیمی، گسترش کشاورزی و شکار غیرقانونی، بقای بسیاری از این گونه‌ها را با خطر مواجه ساخته است. بنابراین، انجام مطالعات دقیق‌تر میدانی، پایش مستمر جمعیت‌ها و تدوین برنامه‌های مدیریتی و حفاظتی جامع برای حفظ این ذخیره ارزشمند ژنتیکی در استان کرمانشاه ضروری به نظر می‌رسد.

   سوسک زرد آرد (Tenebrio molitor) به‌عنوان یکی از مهم‌ترین گونه‌های حشرات خوراکی، در سال‌های اخیر به دلیل ارزش غذایی بالا، قابلیت پرورش آسان، بازده تولید مناسب و سازگاری با شرایط محیطی، توجه بسیاری از پژوهشگران و صنایع غذایی را به خود جلب کرده است. دمای پرورش یکی از عوامل کلیدی تعیین‌کننده موفقیت اقتصادی این فعالیت می‌باشد.   پژوهش حاضر با   هدف بررسی چهار تیمار دمایی (??، ??، ?? و ?? درجه سانتی‌گراد) و سه تکرار انجام گردید. لاروها با جیره پایه سبوس گندم و قطعات هویج تغذیه شدند. پارامترهای زیستی (مدت زمان دوره لاروی و شفیرگی، نرخ بقا و دگردیسی، وزن و طول بدن)، پارامترهای تغذیه‌ای (مصرف غذا، نرخ رشد نسبی، بازده تبدیل غذا) و پروفایل ارزش غذایی (پروتئین، چربی، فیبر، خاکستر و انرژی) به‌طور هفتگی اندازه‌گیری و محاسبه شدند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار    و آزمون‌های آماری سطح معنی‌داری ??/? مورد تحلیل قرار گرفتند. تغییر دما تاثیر معنی‌داری بر ترکیبات شیمیایی بدن لاروها (پروتئین، چربی، فیبر و خاکستر) نداشت   (p > 0.05) و میزان این ترکیبات نسبتا پایدار باقی ماند که نشان می‌دهند ترکیبات شیمیایی بیشتر تحت تاثیر کیفیت بستر غذایی قرار دارند تا دما. در مقابل، شاخص‌های زیستی و تغذیه‌ای به شدت تحت تاثیر دما بودند(p < 0.05). با افزایش دما، طول دوره لاروی و شفیرگی به‌طور معنی‌داری کاهش یافت.   بیشترین نرخ رشد نسبی و اندازه نهایی لاروها در دمای ?? درجه مشاهده شد. اما بالاترین نرخ بقا (????) و موفقیت در دگردیسی مربوط به دماهای ?? و ?? درجه بود که در دمای ?? درجه به ترتیب به ??/??? و ??/??? کاهش یافت.   مصرف غذا و غذای جذب‌شده با افزایش دما به‌طور معنی‌داری افزایش، اما کارایی تبدیل غذای خورده‌شده (ECI) و هضم‌شده (ECD) کاهش یافت . در نتیجه بایستی گفت که اگرچه دماهای بالاتر (?? و ?? درجه) منجر به تسریع رشد و کوتاه‌تر شدن چرخه تولید می‌شوند، اما این مزیت با کاهش نرخ بقا و کارایی تبدیل غذا همراه است. با در نظر گرفتن توام تمامی فاکتورها، محدوده دمایی ?? تا ?? درجه سانتی‌گراد به‌عنوان دمای بهینه برای پرورش لارو T. molitor   پیشنهاد می‌گردد. در این محدوده، تعادل مناسبی بین سرعت رشد، نرخ بقای بالا و کارایی قابل قبول سیستم برقرار می‌شود.

   چکیده استان کرمانشاه با مساحت ????? کیلومترمربع، هفدهمین استان ایران از نظر وسعت به‌ شمار می‌رود و ?/? درصد مساحت کشور را در بر می‌گیرد. این استان از شمال به کردستان، از جنوب به لرستان و ایلام، از شرق به همدان و از غرب به اقلیم کردستان درکشور عراق محدود می‌شود. استان کرمانشاه جزو نواحی کوهستانی کشور به شمار می‌آید که بین فلات‌ایران و جلگه بین‌النهرین واقع شده است. قرارگرفتن استان در قسمت شمال‌غربی رشته‌کوه زاگرس باعث شده، سراسر استان تحت پوشش قله‌ها و ارتفاعات این رشته‌کوه قرارگیرد. تنوع گونه‌ای از بارزترین خصوصیات یک جامعه‌زیستی است و تنوع خفاش‌ها به عنوان شاخص‌زیستی در اکوسیستم‌های کوهستانی مطرح می‌باشد. خفاش‌ها‌، دومین راسته بزرگ پستانداران بعد از جوندگان هستند. این تنوع گسترده به دلیل مزیت توانایی پرواز و پژواک‌جایابی می‌باشد. تاکنون بیش از 1474 گونه از 236 جنس و 21 خانواده از خفاش‌ها شناسایی شده‌است، خفاش‌های ایران شامل 52 گونه از 21 جنس که به 9 خانواده متعلق هستند. در طی این مطالعه 32 غار مورد بررسی قرارگرفت که 28 غار دارای حداقل‌ یک گونه خفاش بوده، خانواده‌ها و گونه‌های گزارش شده در این غارها: از خانواده Rhinolophidae جنس Rhinolophus شامل گونه‌های Rhinolophus ferrumequinum، R. blasii، R. euryal،   R. mehelyiو R. hipposideros ازخانواده Rhinopomatidae و جنس Rhinopoma شامل ‌گونه‌های   Rhinopoma microphyllum   وR. muscatellum، ازخانواده Miniopteridae و جنس Miniopterus گونه Miniopterus pallidus، از ابرخانواده Vespertilionidae و جنس Myotis،   شامل گونه‌های   Myotis blythii و M. emarginatus و M. capaccinii، و جنس Pipistrellus گونه‌های Pipistrellus kuhlii و P. pipistrellus می‌باشد. فراوانی و پراکنش گونه های شناسایی شده در منطقه مورد مطالعه دارای تفاوتهای عمده‌ای می‌باشد، به‌ گونه‌ای که از نظر فراوانی غارهای ماهیدشت، مرطویله و بی‌بنه، پرجمعیت‌ترین غارها و فراوانترین گونه‌هاMiniopterus pallidus ، Myotis blythii و Rhinopoma microphyllum می‌باشند. کمترین تعداد مشاهده ‌شده، مربوط به خفاش ‌Rhinolophus hipposideros است.   از لحاظ پراکنش خفاش Miniopterus pallidus و Rhinolophus euryale هر کدام، باحضور در 7 غار بیشترین پراکنش و کمترین پراکنش، مربوط به خفاش‌های Rhinolophus hipposideros، Rhinolophus blasii و Pipistrellus pipistrellus   می‌باشد که تنها در یک غار مشاهده گردیدند.

   چکیده هدف: هدف از این مطالعه بررسی فون و پراکنش سوسماران شمال استان همدان از طریق اندازه‌گیری صفت‌های مورفولوژیکی، متریک و مریستیک به‌وسیله‌ی کلیدهای شناسایی معتبر می‌باشد که ماحصل آن شناسایی و بررسی گونه‌های موجود در این منطقه به همراه نقشه‌ی پراکنش نمونه‌ها می‌باشد. روش‌شناسی پژوهش: در ابتدا مطالعات آغازین در مورد منطقه‌ی شمال استان همدان و فون احتمالی سوسماران آن به طور وسیعی انجام گردید، و اطلاعات و نقشه‌های موردنیاز جهت انجام این کار تهیه شد. طی سفرهای متعدد به منطقه‌ی موردمطالعه، در فاصله‌ی فروردین 1402 تا مرداد 1403 تعداد 120 نمونه سوسمار از 10 ایستگاه مختلف نمونه‌برداری شد. بعد از گرفتن نمونه ابتدا از آن عکس گرفته شد و موقعیت زیستگاه جانور، تاریخ و زمان جمع‌آوری نمونه، درجه‌ی حرارت محیط، و شرایط جوی دیگر مانند باد در دفترچه‌ی یادداشت ثبت شد. برای شناسایی سوسماران از کلید شناسایی خزندگان ایران استفاده شد سپس بعد از بررسی‌های مریستیک و متریک، نمونه در محل آزاد شد. همچنین به کمک این صفات و بر پایه‌ی کلیدهای شناسایی قابل اعتبار ابتدا خانواده‌ها مشخص، سپس جنس و گونه‌ی نمونه‌ها شناسایی گردید. یافته‌ها: در این پژوهش برای اولین‌بار گونه‌های Laudakia caucasia و Trapelus lessonae: Rastegar- pouyani, 2000 و Eremias montanus و Trapelus agilis: Anderson, 1999   در استان همدان معرفی شدند. گونه‌های Trapelus lessonae: Rastegar- pouyani, 2000 و Eremias montanus Laudakia, caucasaia و Trapelus agilis: Anderson, 1999 و Lacerta media و Ophisops elegans و Ablepharus bivvitatus از شهرستان رزن و از شهر کبودرآهنگ، Laudakia caucasia و Trapelus lessonae و   Trapelus agilis و Ophisops elegans شناسایی شد همچنین گونه‌های Eremis persica   blanford,1875 و Eremias velox در شهرستان فامنین گزارش شدند. همچنین گونه‌ی Cyrtopodion scabrum در هر سه شهرستان مورد مشاهده قرار گرفت. نتیجه‌گیری: از خانواده‌ی Agamidae جنس Laudakia گونه‌ی L.caucasia ، جنس Trapelus گونه‌ی T.lessonae و T.agilis ، از خانواده‌ی Lacertidae جنس Eremias گونه‌ی E.montanus و E.velox و E.persica , Blanford ، جنس Lacerta گونه L.media ، جنس Ophisops گونه‌ی O.elegans ، از خانواده‌ی Scincidae جنس Ablepharus گونه‌ی A.bivvitstus   و از خانواده‌ی Gekkonidae جنس Cyrtopodion گونه‌ی C.scabrum مشاهده گردید. کلیدواژه‌ها: خزندگان، سوسمار، فون، شمال همدان، رزن

   در این پژوهش نمونه های گرده زنبور عسل از استان های ایلام، کردستان، کرمانشاه، لرستان و همدان جمع آوری شده و پس از شناسایی منشا گیاهی آنها برخی ترکیبات شیمیایی مهم نمونه های گرده زنبور عسل مورد بررسی قرار گرفتند. به منظور شناسایی منشا گیاهی گرده ها، ابتدا گرده ها از نظر رنگ ساچمه تفکیک شدند و سپس از نمونه های گرده اسلاید های میکروسکوپی تهیه و به وسیله ی میکروسکوپ نوری ویژگی های ریخت شناسی آنها بررسی شد. بررسی ها نشان دادند که گرده های با طیف رنگی زرد تا کرمی بیشترین فراوانی را داشته اند و گرده های غالب در نظر گرفته شدند. تیره گیاهی شب بو Brassicaceae به عنوان منشا گیاهی غالب گرده های استان کرمانشاه و ایلام شناسایی شد. همچنین منشا گیاهی غالب گرده های استان کردستان، لرستان و همدان از تیره های شب بو Brassicaceae، کاسنی Asteraceae و خواجه باشی یا طوسکیان Dipsacaceae بودند. بر اساس نتایج تیره های گیاهی شب بوBrassicaceae ، کاسنی Asteraceae، خواجه باشی Dipsacaceae، چتریان Apiaceae، بقولات   Fabaceaeو میخکیان Caryophyllaceae به عنوان تیره های گیاهی جذاب برای زنبورهای عسل مشخص شدند. گرده های جمع آوری شده از استان های کردستان و ایلام به ترتیب بیشترین (11/373 میلی گرم بر گرم) و کمترین (06/137 میلی گرم بر گرم) میزان ترکیبات فنلی را به خود اختصاص دادند. بیشترین (70/7 میلی گرم بر گرم) و کمترین (45/2 میلی گرم بر گرم) میزان فلاونوئیدها نیز به همین ترتیب متعلق به گرده های استان کردستان و ایلام بودند. همچنین بیشترین (63/16 میلی گرم بر گرم) میزان غلظت پروتئین از گرده های استان کردستان به دست آمد و گرده های استان لرستان پایین ترین (78/6 میلی گرم بر گرم) سطح پروتئین را نشان دادند. گرده های استان کرمانشاه با میزان (17/73 میلی گرم بر گرم) سرشار از آمینو اسید ها بودند اما در مقابل گرده های استان کردستان کمترین (85/24 میلی گرم بر گرم) غلظت آمینو اسید را داشتند. نمونه گرده های استان ایلام غنی از کربوهیدرات بودند (13/22 میلی گرم بر گرم) و بر خلاف آنها کمترین میزان کربوهیدارت (62/12 میلی گرم برگرم) از عصاره گرده های استان همدان به دست آمد. بررسی نتایج نشان داد که گرده های زنبور عسل جمع آوری شده از استان کردستان از نظر ترکیبات شیمیایی اندازه گیری شده حاوی بیشترین میزان از مواد مغذی بوده اند. بررسی نتایج اندازه گیری میزان ترکیبات گرده ها، اهمیت گرده ها و کاربرد آنها در علوم مختلف، بخصوص کاربرد های درمانی و دارویی آنها را نشان داد. بر اساس مطالعه صورت گرفته به خوبی به اهمیت بالای تاثیر منشا گیاهی و جغرافیایی گرده های زنبور عسل بر ترکیبات آنها و همچنین تعیین گیاهان جذاب برای زنبور عسل و توجه به آنها برای توسعه زنبور داری، حفظ بقا و تنوع گیاهان مهم بومی و زراعی در مناطق مختلف پی برده شد.   

   کارسینوم کولورکتال CRC)) یکی از شایع­ترین سرطان­ها و از علل اصلی مرگ و میر ناشی از سرطان در جهان است. سرطان روده بزرگ معمولاً افراد مسن را تحت تاثیر قرار می­دهد. اگرچه ممکن است در هر سنی رخ دهد. مهارکننده­های هیستون داستیلازها(HDACis)   مانند سدیم بوتیرات باعث مهار رشد و القاء آپاپتوز در CRC می­شود. از سوی دیگر غلظت اکسیژن موجود در بافت، یکی از فاکتورهای مهم در تعیین رفتار و عملکرد سول­های بافت است. کمبود اکسیژن یا هایپوکسی یکی از فاکتورهای القاء کننده در توسعه سرطان­ها می­باشد. کلرید­کبالتII ­­ با تحریک بیان فاکتور Hif1-? باعث القای هایپوکسی می­شود. علی­رغم مطالعات قبلی در زمینه­ی بررسی اثر سدیم بوتیرات و کلرید­کبالت بر ویژگی­های سلولی و مولکولی سلول­های سرطان کولورکتال، اما تاکنون مطالعه­ای در زمینه بررسی اثر همزمان این دو ترکیب و در نتیجه مهار آنزیم هیستون داستیلاز و هایپوکسی بر سرطان کولورکتال و سلول­های مشتق شده از آن انجام نشده است. بنابراین این مطالعه، به منظور بررسی اثر همزمان آنها بر خصوصیات سلولی و مولکولی یک رده­ی سلولی سرطان کولون موشی به نام CT-26 طراحی شده است. این مطالعه با هدف بررسی اثر غلظت‌های مختلف کلرید کبالت II، بوتیرات سدیم و مخلوطی از هر دو بر بقا، تکثیر، آپاپتوز، چرخه سلولی، ظرفیت آنتی‌اکسیدانی، مهاجرت سلولی و بیان   ژن­های (Oct4، c-Met، Casp-3، Hdac1، Hif1-?، lncRNA H19) در بازه­های زمانی مختلف انجام شد. نتایج حاصل از آزمون MTT نشان داد که با گذشت زمان، درصد زنده‌مانی سلول‌ها به صورت وابسته به زمان و دوز کاهش می­یابد. همچنین با آزمون NBT مشخص شد که میزان تولید ROS در هر سه تیمارافزایش یافت و با گذشت زمان،   نمودار تجمع ROS به طور قابل توجهی کاهش یافت. ارزیابی آزمون مهاجرت سلول­ها با غلظت‌های مختلف از هر دو ترکیب و نیز مخلوط آن دو نشان داد که مهاجرت سلول­ها با تیمار کلرید کبالت II در بازه زمانی 24 ساعت به مقدار ناچیزی افزایش یافت ولی بعد از گذشت 48 ساعت به مقدار ناچیزی کاهش یافت. اما تیمار سلول­ها با سدیم بوتیرات و مخلوط دو ترکیب در هر دو بازه زمانی 24 و 48 ساعت، منجر به کاهش مهاجرت سلولی شد.   بررسی اثر تیمارها پس از 24 ساعت بر چرخه سلولی در غلظت 05/0 و 15/0 میلی­مولار کلرید کبالت II­، تجمع سلول­ها را در مرحله G2/M نشان داد. در حالی­که تیمار سلول­ها با غلظت­های­ 1/ 0 و 2/0 میلی­مولار سدیم بوتیرات، سلول­ها   به ترتیب در مراحل G2/M و G0/G1 چرخه سلولی تجمع یافتند. در تیمار ترکیبی از هر دو ماده، جمعیت سلول­ها غالباً در مرحله G2/M متوقف شدند. نتایج به دست آمده از آنالیز بیان ژن­ها با روش Real-time PCR در نمونه­های تیمار شده با کلرید کبالت II نسبت به کنترل بدون تیمار، در بیان ژن­های (Oct-4، c-Met، Casp-3، Hdac1، Hif1-?، lncRNA H19) تغییر بیان معنی­داری مشاهده نگردید. اما در گروه تیماری با سدیم بوتیرات، ژن­ c-Met به میزان 81/7 برابر افزایش بیان و در ژن Hdac1 کاهش بیان 99/4- برابری مشاهده گردید. همچنین در گروه تیماری مخلوط این دو ماده، تغییر بیان در ژن Hdac1 به میزان 62/22- برابر کاهش و در ژن Oct-4 به میزان 67/1 برابر افزایش معنی­دار گزارش شد. براساس یافته­های این تحقیق، به طور کلی می­توان بیان کردکه تیمار سلول­های CT-26 با کلرید کبالتII   و سدیم بوتیرات با غلظت­های مشخص، منجر به کاهش و یا توقف رشد سلول­ها وکاهش مهاجرت سلول­ها می­شود. کلمات کلیدی: هیستون داستیلاز، هایپوکسی، بقاء، تکثیر، مهاجرت، آپاپتوز، سرطان کلورکتال.

  درماتوفیت­ها شایع­ترین عواملایجاد بیماری­های قارچی پوستی یا درماتوفیتوزیس هستند. درماتوفیتوزیس یک بیماری پوستی شایع در سگ­ها   می­باشد. تشخیص گونه­های قارچی به درمان بهتر بیماری کمک می­کند. روش­های قدیمی برای شناخت گونه­های درماتوفیت­ها زمان­بر هستند و در بسیاری از مواقع کارآمد نمی­باشند. اخیرا روش­های مولکولی متعددی مبتنی بر DNA سلول به منظور بررسی گونه درماتوفیت­ها استفاده می­شوند. هدف از این مطالعه، تشخیص مولکولی جدایه­های درماتوفیتی از سگ­های مبتلا به درماتوفیتوزیس در شهر کرمانشاه بود. بدین منظور، مجموعا 30 ضایعه جدا شده از سگ در محیط PDA کشت داده شد و پس از خالص­سازی و بررسی­ مشخصات میکروسکوپی و ماکروسکوپی نمونه­های کشت شده، DNA آن­ها استخراج شده و قطعات ژنی   ITS و D1/D2 با استفاده از پرایمرهای عمومی ITS1/ITS4 و NL1/NL4 تکثیر شدند. محصولات PCR به­منظور تعیین توالی مورد بررسی قرار گرفتند. براساس تعیین توالی ناحیه ITS1-5.8s-ITS2 و D1/D2 ، که برروی تعدادی از نمونه­ها صورت گرفت، سویه­های مورد مطالعه، میکروسپوروم کنیس، ترایکوفایتون روبروم

  زمینه و هدف: یکی از ابعاد بسیار مهم در زندگی موجودات زنده چگونگی تولید مثل آنهاست. مطالع? تولید مثل در جانوران، راهکاری اساسی برای زیست شناسان است تا به سوالهای زیادی در رابطه با زیست شناسی جانوران مختلف پاسخ دهند. قورباغه سبز لوانت با نام علمی Pelophylax bedriagae (Camerano, 1882) از خانواده Ranidae یکی از آنها است، لذا این تحقیق با هدف بررسی سیکل تولید مثلی قورباغه سبز لوانت Pelophylax bedriagae ماده در منطقه میانراهان، در شهرستان صحنه استان کرمانشاه انجام شده است. مواد و روشها: در این تحقیق پس از کسب مجوزهای مربوطه، نمونه ها در فصول مختلف سال (اوایل بهار و اوایل پاییز) از زیستگاههای طبیعی آنها در منطقه دینور صید شدند. پس از ثبت زمان و مکان نمونه برداری، اطلاعات مربوط به شرایط توپوگرافیک تعیین شد. نمونهها پس از تشریح با کنار زدن اندامهای احشایی شکل، رنگ، اندازه و موقعیت قرار گیری بخشهای مختلف دستگاه تناسلی و ادراری در بدن مشخص و تصویر برداری شدند. سپس به فرمالین 10% منتقل شدند و مطالعات هیستوپاتولوژی انجام شد. نتایج: درفصل غیرتولیدمثل جنسی(اوایل بهار) ، تخمدان غیرفعال، متراکم و جمع شده اما در فصل تولید مثل جنسی ( اوایل پاییز) تغییرات زیادی صورت گرفته، سلولها همگی آماده فعالیت و سلولهای مژک دار کاملا فعال هستند و جهت جابه جا کردن تخمک در سطح تخمدان مشهود است. درفصل جفت گیری تخمکهای بالغ فراوانی در سطح تخمدان مشاهده شد درصورتی که تخمکها در فصل غیرتولید مثلی بالغ نیستند. سلولهای چربی در فصل جفت گیری دارای ذخایر فراوان چربی هستند ولی در فصل غیر تولید مثلی این سلولها متراکم و بر روی هم به صورت انباشته مشاهده میشوند و حاوی چربی کمتری نسبت به فصل تولید مثل هستند. بحث و نتیجه گیری: بررسی سیکل تولید مثلی Pelophylax bedriagae (Camerano, 1882) در فصول مختلف سال وشرایط متفاوت آب وهوا نشان داد که این سیکل تحت تاثیر آب و هوا و شرایط فصلی است. توجه به اطلاعات به دست آمده از گونه به مطالعات زیست شناسی کمک می کند.

بزرگترین جنس خانواده گاماریدهGammarusFabricius,1775 می باشد که به طور گسترده در آب های شیرین نیمکره شمالی یافت می شوند. تا به امروز 19 گونه از این جنس در ایران شناسایی شده اند. هدف از این تحقیق بررسی صفات مورفولوژیک و مورفومتریک جنس گاماروس در سراب یوان استان کرمانشاه می باشد. در این مطالعه نمونه هایی ازجنس گاماروس از پنج ایستگاه در سراب یوان جمع آوری شد و ویژگی های شیمیایی آب مورد ارزیابی قرار گرفت. در آزمایشگاه، ابتدا جنسیت نمونه ها شناسایی و سپس قطعات بدنی هر یک از نمونه ها در زیر لوپ با سوزن های تشریح جدا و روی لام حاوی چسب یوپارال قرار داده شد. در مرحله ی بعد اعضای بدن هر یک از نمونه ها در زیر میکروسکوپ نوری مجهز به دوربین LAMBOMEDiVu7000، اندازه گیری و عکس برداری شد و سپس اجزای مختلف نمونه با استفاده از نرم افزار AdobeIllustrator رسم شد. نتایج بررسی های ریختی ثبت جدید گونه G. anodon(تنها گونه گاماروس در سراب یوان) بر اساس صفات تشخیصی گونه با استفاده از کلید شناسایی این جنس تایید نمود. ویژگی تشخیصی این گونه حضور کیل در سطح پشتی- میانی بندهای دمی 3-1، وجود اسپینول های کوچک در سطح پشتی بندهای سینه ای 7-6 و چشم های سیاه و نسبتا بزرگ می باشد.همچنین بررسی ها نشان داد که تغییرات درون جمعیتی بسیار ناچیزاست. آنالیز داده های اکولوژیک نیز نشان داد که اعضای این گونه در محیطی با سختی آب بالا، محیط قلیایی و اکسیژن بالا یافت می شوند. کلمات کلیدی:   G. anodon، صفات ریختی، سراب یوان، استان کرمانشاه  

چکیدهجنس Gammarus Fabricius, 1775 از شاخص ترین و متنوع ترین خانواده های راسته دوجورپایان بوده و متعلق به خانواده Gammaridae  می باشد. اعضای این گروه در آب‌هایی تا عمق دو متر که از نظر اکسیژن و آهک فقیر نباشند، زندگی می‌کنند. زیستگاه آنها بسیار گسترده است و به‌ طور معمول در آب و هوای سرد یافت می‌شوند. دراین پژوهش هدف اصلی جمع بندی و بررسی گونه های جنس Gammarus در ایران و بررسی ویژگی های ریختی و تشخیصی آنها  می باشد. مطالعات اولیه در مورد Gammarus آب شیرین در ایران توسط Karaman انجام گرفت و زیر گونه ی G. pulex persicus از شمال غرب ایران کشف شد. بعدهاLoeffler  در 1956،  Mateus و Mateusدر 1990 با معرفی گونه‌های جدید G. miae ،G. plumipes ، G. protecus ، G. pretzmanni ،G. paricrenatus ، G. anodan، G. parthicus ،  G. crinicaudatus و  G. lobifeسهمی از دانش گونه‌های Gammarus آب‌های شیرین ایران را به خود اختصاص دادند. بعدها سه گونه اول توسط محققین رد شد. در ادامه گونه‌های جدیدG. baloutchi، G. lordeganensis  و G. bakhteyaricus از منطقه زاگرس مرکزی، گونه‌هایG. zagrosensis ،G. sepidannus ، G. shirazinus  و G. loeffleri از زاگرس جنوبی و گونه‌هایG. sirvannus ، G. hegmatanensis و G. ilamensis از زاگرس غربی توصیف شد. محدوده توزیع بیشتر این گونه‌ها معمولاً به چندین منطقه محدود در مناطق کوهستانی محدود می‌شود، بنابراین می‌توان آن‌ها را به عنوان گونه های بومی ایران در نظر گرفت. علاوه بر آن سه ثبت جدید از این جنس نیز گزارش شده است که عبارتند از:  G. lacustris که در سراسر هولوآرکتیک پراکنده است، با تنها چند جمعیت در ایران،  G. komareki  که در شبه‌جزیره بالکان و آسیای صغیر پراکنده است، در ایران از سراسر منطقه البرز گزارش شده است. گونه G. pseudosyriacus که در آسیای صغیر پراکنده است، در ایران در سراسر منطقه زاگرس یافت شده است. بنابراین تا به امروز 19 گونه از جنس Gammarus  در ایران شناسایی شده است. در این تحقیق داده های توزیع، ویژگی های توصیفی و تشخیصی برای هر گونه ارایه شد و سپس صفات مهم تشخیصی گونه ها در جدولی در قسمت بحث آورده شد و کلید شناسایی همه گونه ها آورده شد.  واژه‌های کلیدی: دوجورپایان، آب شیرین، گونه های Gammarus، ایران. 

  امروزه علاوه بر مقاومت‌های آنتی بیوتیکی سویه‌های مختلف میکروبی که از نظر سازمان بهداشت جهانی یکی از ده تهدید بزرگ بهداشتی است، مشکلاتی اعم از هزینه گزاف درمان برخی از بیماری ها و عود بیماری ها، مزید بر علت شده است که پژوهشگران به دنبال راه حلی جامعه برای رفع این مشکلات باشند. یکی از روش هایی که در سال های اخیر برای مقابله با این مشکلات مطالعه می شود، سنتز سبز نانوذرات فلزی بخصوص نانوذرات نقره به کمک گیاهان و مشتقات آن ها است. یکی از این مشتقات گیاهی، صمغ فارسی، یک پلی ساکارید ترشح شده از تنه و شاخه‌های درخت بادام کوهی (با نام علمی Amygdalus scoparia)، است که در مناطق زاگرس ایران یافت می شود. در این مطالعه نانوذرات نفره توسط صمغ فارسی بعنوان ترکیب احیا کننده و پایدار کننده با روش هم رسوبی تولید شدند. سپس برای تایید ساختار آن از آنالیزها “UV-visible spectrophotometry”، “X-ray Diffraction”، “scanning electron microscope” و “Fourier-transform infrared spectroscopy استفاده شد. بعد از بررسی ساختار، خواص ضدمیکروبی و آنتی بیوفیلمی این نانوذرات به کمک تست های “ well diffusion”، ”minimum inhibitory concentration ، ”minimum bactericidal concentration“ و “crystal violet biofilm assay بر روی سویه های میکروبی کاندیدا آلبیکنس، لیستریا منوسایتوژنز، سودوموناس آئروژینوزا، استفایلوکوکوس ساپروفیتیکوس و استفایلوکوکوس اورئوس مورد سنجش قرار گرفت. بطور کلی یافته های این پژوهش تاثیر عالی این نانوذره بر روی سویه میکروبی کاندیدا آلبیکنس را نشان داد. در پایان هم به کمک تست های DPPH و half maximal inhibitory concentration خواص آنتی اکسیدانی نانوذره ساخته شده مورد سنجش قرار گرفت.

افزایشسریع جمعیت در قرن ?? منجر به کاهش دسترسی به مواد غذایی و به‌تبع آنافزایش تقاضا برای پروتئین می‌شود.دانشمندان حشرات را به دلیل داشتن ارزش غذاییبالا، توانایی تولیدمثل بالا، میزان انتشار پایین گازهای گلخانه‌ای، و منبعپروتئین حیوانی به‌عنوان جایگزین دام پیشنهاد کرده‌اند. گونه Tenebriomolitorبهدلیل سهولت نسبی پرورش گزینه مناسب برای پرورش صنعتی است. این حشره دارای دگردیسی کامل یعنی   چهار مرحله تخم، لارو(میلورم)، شفیره و بالغ می باشد. میلورم از ارزش غذاییبالایی برخوردار است و برای تغذیه حیوانات پرورشی کاربرد دارد. در اینتحقیق تاثیر هفت نوع جیره غذایی شامل: 400 گرم آرد سبوس گندم به‌عنوانتیمار شاهد (W)، 200 +200 گرمآرد جو و گندم (A)، 100 +300 گرمآرد جو و گندم (B)، 200 +200 گرمآرد نخود و گندم (C)، 100 گرم آردنخود   و 300 گرم آرد گندم (D)، 200 + 200 گرم آرد ذرت و گندم (E)، 100 +300 گرم آرد ذرت و گندم (F)،  روی پارامترهای جذب غذا ، ارزش غذایی و نرخ رشد طولو وزن بدن لارو بررسی شده است. اثر هفت تیمار مذکور با   پنج دمای 22، 25، 28، 31 و 34 درجه سانتیگراد برپارامترهای زیستی و تولید مثلی   T. molitor، جدول حیاتی، عدم حضور میوه در پرورش حشره و رفتارهمنوع خواری بررسی شد. یشترینو کمترین میانگین نرخ طول بدن به ترتیب در تیمارهایW و   A و رشد وزنیدر W و D ثبت گردید. جدول حیاتی ساخته شد والگوی منحنی بقادر تیمارهای مختلف   محدب بود. اثر فاکتور تغذیهو   عدم حضور میوه در رژیم غذایی بر پارامترهایزیستی و تولید مثلی T. molitor اثر معناداری داشت. بطوری که قرار دادن هویج دررژیم غذایی باعث کاهش زمان مراحل مختلف رشد این گونه و هم چنین   کاهش ناهنجاری و افزایش نرخ تولید مثل و بقا درحشرات بالغ شد. فاکتور تغذیه و کیفیت رژیم غذایی تاثیر معنی داری بر همنوع خواری داشت،بطوری که در تیمارهای C و D بیشترین وکمترین میانگین تخم و سوسک خورده شده ثبتشد. کیفیت غذا بر پارامترهای جذب غذای لارو تاثیر گذار بود. ضریب اقتصادی(EC)، کارایی تبدیل غذای خورده شده (ECI) و هضم شده(ECD) درهمه تیمارها به‌جز A تفاوت معناداری را با شاهد نشان داد. غذای مصرفی (FCR) در همه تیمارها، قابلیت هضم نسبی (AD) در تیمارهایF,C,A ونرخ رشد نسبی (RGR) در تیمارهای C و F تفاوتمعناداری با شاهد نشان دادند. بیشترین و کمترین میانگین ها در پارامترAD   به ترتیب در تیمارD وA ، درپارامترهایECI  و ECD درتیمارهای C و B، درپارامترهایEC در تیمارهای C و A، در پارامترFCR درتیمارهای A و C ثبت گردید. نتایج آنالیز شیمایی   میلورم نشان داد که بیشترین و کمترین درصد   پارامتر پروتئین به ترتیب در تیمارهای   Cو A، چربیB و F، فیبر   EوW ، کربوهیدرات F و C، خاکستر D و W، و رطوبتA وC   ، ثبت گردید. بیشترین و کمترین مقادیر عنصر رویدر تیمارهای B و D ،   مسدر تیمارهای D   و A،   کلسیمدر تیمارهای   Eو W ، آهن در تیمارهای   Bو D ، پتاسیم در تیمارهایCوW وفسفر در تیمارهای F و   Aثبت گردید. دمای مناسب برای دوران جنینی ، درصد تفریخ،دوران لاروی ، نرخ شفیرگی، دوران شفیرگی، نرخ تبدیل سوسک به شفیره، طول عمر حشرات بالغ،نرخ ناهنجاری، درصد جنسیت نر، درصد جنسیت ماده به ترتیب دماهای 25، 28،28،25، 25،25، 22، 22، و 34 درجه سانتیگراد می باشد.در تیمارE ، بیشترینمقادیر   تعداد تخم، لارو، شفیره و سوسک، وزنلاروی، شفیرگی و وزن و طول بدن سوسک ثبت شد. تیمار مناسب برای دوره لاروی، دوره شفیرگی،طول عمر بالغین، درصد جنسیت نر، درصد جنسیت ماده به ترتیب تیمارهای B، D،D ،C ، E، می‌باشد.  

  غرب ایران خصوصا استان های ایلام و لرستان به طور خاص

کربنیک انیدرازها (CAs, EC 4. 2. 1. 1) خانواده ای از متالوآنزیم های حاوی یون روی هستند که واکنش هایحیاتی از جمله تبدیل برگشت پذیر دی اکسیدکربن وآب را به بی کربنات و پروتون کاتالیز می کنند. ایزوزیمهایکربنیک انیدراز در فرآیندهای مختلف فیزیولوژیکی و پاتولوژیکی نقش دارند و به عنوان اهداف دارویی مهمجهت درمان طیف وسیعی از اختلالات از جمله گلوکوما و انواع سرطان مطرح می باشند. در این پژوهش،ترکیبات جدید سولفونامیدی حاصل از واکنش جفت شوندگی سولفانیل آمید با بنزن و یا ترکیبات مونو، دی وتری کربوکسیلیک اسید آن به صورت شیمیایی سنتز شدند و میان کنش آن ها با ایزوزیم hCA II با استفاده ازتکنیک های مختلف اسپکتروسکوپی بررسی گردید. مطالعات سینتیکی نشان داد که ترکیبات جدید سنتز شدهفعالیت استرازی کربنیک انیدراز II انسانی را به صورت رقابتی برگشت پذیر مهار میکنند. از بین ترکیبات موردمطالعه، ترکیب 4 دارای کمترین میزان 50IC و iK برای ایزوزیم hCA II می باشد. مطالعات فلوئورسانس نشانداد که ترکیبات سنتز شده، فلورسانس ذاتی کربنیک انیدراز II انسانی را با مکانیسم دینامیک خاموش می کنند.علاوه بر این، تجزیه و تحلیل پارامترهای ترمودینامیکی اتصال مشخص نمود که پیوندهای هیدروژنی و میانکنشهای واندروالسی نقش مهمی را در پایداری کمپلکس های دارو-آنزیم ایفا می کنند. بررسی فلوئورسانسکمپلکس فلورسنت DNSA-hCA II در حضور غلظت های مختلف ترکیبات جدید سنتز شده کمترین مقدارثابت تفکیک )d(K را برای ترکیب 4 نشان داد که بیانگر تمایل بیشتر این ترکیب برای اتصال به ایزوزیم hCA II می باشد. در مجموع، افزایش قدرت اتصال و فعالیت مهارکنندگی مشتقات سولفونامیدی مورد مطالعه برایایزوزیم hCA II این مشتقات را برای طراحی مهارکنندههای جدید hCAII مورد توجه قرار میدهد  

چکیدهمقدمه:واژینیتیک بیماری التهابی همراه با خارش، سوزش، بو و ترشحات غیر طبیعی واژن بوده که همراه با عواقبی مانند عفونت های دستگاه ادراری، زایمان زودرس، بیماری التهابی لگن و ناباروری است.استرپتوکوکوس آگالاکتیه یا استرپتوکوک گروهB(GBS)یک پاتوژن انسانیبوده که از واژن زنان بالغ جدا شده است. این باکتری ها دارایتوانایی بالقوه­ای برایایجاد بیوفیلمبوده که وضعیتمزمن و پایداری از بیماریبه وجود می­آورد. آمپی سیلینیا پنی سیلین، آنتی بیوتیک های خط اول، برای درمان عفونت ناشی ازGBSهستند.مطالعات متعددی مقاومت GBS را نسبت به این آنتی بیوتیک ها نشان داده است. بنابراین،استفاده از عوامل ضد باکتریاییجایگزین مانندنانوذرات مورد توجه قرار گرفته است.در میانانواع مختلف نانومواد، نقره به دلیل خواص استثنایی خود یکی از پرکاربردترین محصولات بوده است. باتوجه به کاربرد گسترده این مواد، نگرانی های بسیاری در زمینه سمیت آن­ها وجود دارد. به منظور محافظت در برابر اثرات سمی نانوذرات از ویتامین سی به عنوان یک ماده آنتی اکسیدان استفاده شد. هدف این مطالعه بررسی اثرات ضد باکتریایی و ضد بیوفیلمینانوذرات نقرهعلیه GBS، بررسی میزان سمیت سلولی این نانوذرات، ارزیابی اثر محافظتی ویتامین سی بر نانوذرات نقره و بررسی تاثیر مصرف همزمان نانوذرات نقره و ویتامین سی در درمان عفونت واژن ایجاد شده در موش است.روش­ها: مدل عفونت واژن ناشی از باکتری GBS از طریق تلقیح داخل واژنیCFU/ml108×1باکتری در موش های ماده و بالغ نژاد NMRI ایجاد شد. در این مطالعه از مصرف همزمان نانوذرات نقره و ویتامین سی برای درمان عفونت واژن استفاده شد. تعداد 70 موش به طور تصادفی در 10 گروه مجزا (7 موش در هر گروه) تقسیم بندی شدند: کنترل، ویتامین سی (موش های سالمی که ویتامین سی دریافت کردند)، نانوذرات نقره (موش های سالمی که نانوذرات را دریافت کردند)، آنتی بیوتیک (موش های سالمی که پنی سیلین دریافت کردند)، ویتامین سی و نانوذرات نقره (موش های سالمی که ویتامین سی و نانوذرات نقره را به طور همزمان دریافت کردند)، عفونت (موش های آلوده با GBS)، عفونت و ویتامین سی (موش های عفونی که ویتامین سی دریافت کردند)، عفونت و نانوذرات (موش های عفونی که نانوذرات را دریافت کردند)، عفونت و آنتی بیوتیک (موش های عفونی که پنی سیلین دریافت کردند)، عفونت و ویتامین سی و نانوذرات نقره (موش های عفونی که ویتامین سی و نانوذرات نقره را به طور همزمان دریافت کردند). قبل از انجام آزمایش در موش ها ابتدا اثرات ضدمیکروبی و سمیت نانوذرات نقره سنجیده شد. در این مطالعه فعالیت ضد باکتریایینانوذرات نقره با روش حداقل غلظت بازدارنده (MIC) و حداقل غلظت مهاری بیوفیلم (MBIC) برایGBS تعیین شد.میزان سمیت نانوذرات نقره با استفاده از روش MTT سنجیده شد و اثر حفاظتی ویتامین سی علیه این سمیت مورد ارزیابی قرار گرفت. نانوذرات نقره به صورت تلقیح داخل واژنی در غلظت 512 پی پی ام وویتامین سیبه صورت تزریق داخل صفاقی در دوز 250 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن موشیک بار در روز به مدت دو هفته صورت گرفت. در طی دوره آزمایش به منظور بررسی روند درمان عفونت واژن در موش، تعیین بار میکروبی و چرخه استروس موش ها طی درمان مورد ارزیابی قرار گرفت. در پایان آزمایش نمونه خون موش ها و مقاطع بافتی واژن جداسازی و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

لاکپشت های دریایی گونه­هایی از خزندگان هستند که در مناطق استوایی و گرم زندگی می‌کنند. یکی از 16 راستهخزندگان که در ??? میلیون سال گذشته تکامل‏ پیداکرده‌اند راسته Testudines است ‏که‏ تاکنون ‏تنها چهار راسته از آن‌ها باقی‌مانده‌اند.یکی از این چهار راسته، Testudinata می‌باشدکه لاکپشت های Terrapins و Tortoises جزءاین‏ راسته ‏هستند، این‏ راسته ‏که ‏گاه ‏بانام‏ علمی Chelonian شناخته می‌شود دارای دو زیر راسته به ‏نام Pleurodira و Cryptodira است. زیر راسته‏اول‏ بزرگ‌ترین ‏زیر راسته ‏است‏ که ‏دارای ?? خانواده ‏می‌باشد‏و‏ لاک‌پشت‏های‏ دریایی در یکی از این دو تاخانواده‏ها قرار می‏گیرند. بیش‏ از ??? گونه‏ ازلاکپشت های دریایی‏ تا‏کنون‏ زیسته‏اند ‏ولی ‏تنها هفت گونه از ‏آن‌ها‏باقی‏مانده‏اند که پنج گونه آن در ایران وجود دارد که عبارت‌اند از: 1- لاک‌پشتسبز (Green turtle)، لاک‌پشتمنقار عقابی (Hawks bill)، لاک‌پشت زیتونی (olive turtle)، لاک‌پشت سر قرمز (Loggerhead turtle) و لاک‌پشت‏ پشت چرمی (leatherbacktrutle)‏، لاک‌پشت منقار عقابی Eretmochelys imbricata) ) در میانسایر لاکپشت های دریایی تنها گونه‌ای است که برای اولین بار در سال 1970 جزءگونه‌های در معرض خطر و در سال 1996 جزء گونه‌های در معرض خطر انقراض، در لیستقرمز سازمان IUCN قرار گرفت ،پراکنش این‌گونه در منطقه خلیج‌فارسدر سواحل شمالی و جنوبی آن و سواحل جنوبی سیستان و بلوچستان در دریای مکران هست کهبیش‌ترین تعداد در قسمت‌های شمالی خلیج در منطقه سواحل ایرانی هست این‌گونه درایران در جزایر هرمز، شیدور، قشم، ام ال کرم، نخیلو، بنی فارور، لاوان، کیش،تهمادون، لارک و هنگام دیده‌شده است ،در ایران جمعیت‌های لاک‌پشت دریایی درنتیجه تاثیراتمستقیم و غیرمستقیم بشری ازجمله شکار بی‏رویه ‏یا‏ غیرقانونی به‌شدت در حال کاهشاست. حداقل ?? کشور جهان میزبان آشیانه‏های این‌گونه هستند بااین‌وجودبسیاری از این جایگاه‏های ‏آشیانه سازی دارای تراکم کمی هستند فراوان‌ترین گونه‏های لاکپشت های دریایی در خلیج‌فارس، لاک‌پشتسبز و منقار عقابی است ،لاک‌پشت منقار عقابی در برخی از جزایر ایران تخم‌گذاری می‌کنند،نوع ماده آن‌ها در اواخر بهار به سمت ساحل آمده و تخم‌گذاری می‌کند به‏طورکلیدرهرلانه به‌طور متوسط 140 تخم می‌گذارند و کل دوره تخم‌گذاری حدوداً دو هفته زمانمی‌برد و تقریباً دو ماه طول می‌کشد که تخم‌ها در شن ساحل به بچه لاک‌پشت تبدیلشوند جنسیت بچه لاک‌پشت‌ها و سرعت رشد آن به دمای محیط بستگی دارد، دمای زیادتمایل جنین را به جنسیت ماده افزایش می­دهد،لازم به ذکر است که تعداد لاکپشت هاییکه برای تخم‌گذاری می‌آیند با تعداد لاکپشت هایکه تخم‌گذاری می‌کنند متفاوت است تمام لاک‌پشت‌ها تخم‌گذاری نمی‌کنند و تعدادی بهدلایل مختلف ازجمله مناسب نبودن ساحل (دمای رسوبات بستر، پوشش گیاهی و برخی دست‌کاری‌هایانسانی)، وجود آلودگی و دلایل دیگر از تخم‌گذاری منصرف می‏شوند لاکپشت هایخلیج‏فارس تعداد تخم کمتری نسبت به نقاط دیگر جهان دارند، تخم‌گذاری هر دو تا سهسال یک‌بار صورت می‏گیرد به‌جز لاکپشت های چرمی که در آب‌های عمیق باقی می‌مانندبقیه گونه‏‏های جوان به آب‌های کم‌عمق سواحل می‌روند، گونه منقار عقابی عموماً درجاهاییکه تشکیل صخره مرجانی شده و در آب‌های کم‏عمق شفاف، تالاب‏ها و خلیج‏ها زندگی می‌کنندلاکپشت های دریایی در ایران بیشتر در جزایر استان‌های بوشهر، هرمزگان، لاوان، قشم،شیدور، هنگام، هندورابی و نخیلو تخم‌گذاری می‌کنند میکروارگانیسم‏های زیادی از تخم‌هایخارج نشده لاک‌پشت شناسایی و جداسازی شده است از گونه قارچ‏های جداشده از آشیانه تخم‌هامی‏توان به Aspergillus، Fusarium species، Chrysosporium، Penicillium، Emericella، Rhizopus، Actinomcour اشاره کرد کهاز بین آن‌ها گونه‏های Fusarium solani با درصدفراوانی 55/54 و Fusarium oxspurum با درصد 91/40در کشورهای ترکیه، کاستاریکا، استرالیا، برزیل و ایتالیا دیده شد همچنین دو نوعدیگر Fusarium falciforme و Fusarium keratoplasticum با درصد 73/2 در تخم‌های مربوط به لاک‌پشت سر قرمز شناسایی‌شدهاست ، Fusarium یک منبع بزرگ عفونت‏های تخم‌های آشیانه لاکپشت های دریاییاست از نمونه باکتری‏های ‏جداشده می‏توان به گونه Vibrio، Escherichia coli، Salmonella، Klebsiella oxytoca، Klebsiella pneumoniae، کریپتوباکتر، Serratia، Pseudomonas، Aeromonas وStaphylococcus aureus

جنس Niphargus از دوجورپایان آب شیرین هستند که در آب های زیرزمینی غرب پاله آرکتیک پراکنش یافته اند. اعضای این گروه در چشمه ها وغارها یافت می شوند و بخش قابل توجهی از تنوع زیستی آب­های زیرزمینی را تشکیل می­دهند. تاکنون بیش از   20 گونه Niphargus از ایران توصیف و معرفی شده است که اکثر آنها بومی هستند. این تحقیق با استفاده از مطالعات ریخت‌شناسی و مولکولی به­بررسی وضعیت تاکسونومیک این جنس در بخش های مرکزی و جنوبی استان اردبیل می­پردازد. چهار جمعیت از بیش از 70 ایستگاه جمع­آوری شد. برای مطالعه صفات ریختی، قطعات مختلف نمونه با میکروسکوپ نوری مجهز به دوربین، اندازه­گیری و عکس­برداری شدند. سپس با نرم افزار Adobe Illustrator   اجزای مختلف نمونه­ها رسم گردید. بیش از 150 صفت ریختی و حدود 90 صفت مورفومتریک در هر نمونه بررسی شد. برای بررسی بهتر روابط تبارشناسی از ژن هسته­ای 28S استفاده شد. تحلیل داده های حاصل از آنالیز بیزین نشان داد که جمعیت های مورد مطالعه در یک کلاد با گونه N. daniali قرار می گیرند. نتایج ریخت‌شناسی و مولکولی وجود دو گونه جدید از جنس Niphargus را در این مطالعه تایید می‌کند.   

در این پژوهش، از خانواده‌های، Agamidae، Lacertidae، Scincidae، Geckonidae، گونه‌های Laudakia nupta،Lacerta media، Hermites auratua، Cyrtopodion scabrum، جهت بررسی مورفولوژی و هیستولوژی پوست و ضمائم آن، انتخاب شد، نمونه‌ها از موزه‌ی جانور‌شناسی دانشگاه رازی تهیه شدند، سپس نمونه‌ها تشریح و برش‌هایی از بافت پوست در سطح   پشتی و شکمی و منافذ ‌رانی و منافذ ‌پیش مخرجی آن‌ها جدا شده و پس از انجام مراحل پاساژ بافتی، اسلاید‌های تهیه شده رنگ‌آمیزی شدند و در زیر میکروسکوپ نوری مورد مطالعه قرار گرفتند، یافته‌های حاصل از مشاهدات میکروسکوپی ساختار پوست گونه‌های مورد بررسی، نشان داد که تمامی گونه‌ها از سطح به عمق دارای لایه‌ی شاخی (لایه کراتینوسیت)، لایه اپیدرم، لایه درم و لایه هیپودرم هستند که ضخامت لایه اپیدرم در Laudakia nupta از   Lacerta media، Cyrtopodion scabrum و Hermites aurata بیشتر است، ضخامت لایه درم در Lacerta media و Hermites aurata از ضخامت درم در L. nupta و C. scabrum بیشتر است، اما لایه درم در C. scabrum توسعه یافته تر است و دارای سلول‌های چربی بیشتری می‌باشد، لایه هیپودرم در منافذ رانی L. media   و منافذ‌پیش‌مخرجی و سطح پشتی C. scabrum توسعه یافته و دارای سلول‌های چربی فراوان هستند، در سطح پشتی H. auratua   برخلاف سه گونه‌ی دیگر، رنگدانه ملانین درون هیپودرم قرار دارد و در سطح شکمی در لایه هیپودرم صفحات غضروفی و بافت عضلانی و بافت اسکلتی قرار دارد. به‌طورکلی می‌توان نتیجه گرفت که ضخامت لایه‌های مختلف پوست با محیط زندگی سوسمار مرتبط می‌باشد، به‌این صورت که داشتن اپیدرم ضخیم (L. nupta) می‌تواند به محیط زندگی سخت و خشک و داشتن اپیدرم نازک و درم ضخیم L. media) و H. auratua) به محیط معتدل و کوهپایه‌ای مربوط ‌شود. تعداد فراوان سلول‌های چربی (C. scabrum) در برخی گونه‌ها عاملی برای عایق کردن بدن و منبع انرژی می‌باشد.  

نرخ نابودی تنوع زیستی به دلیل تسلط روزافزون انسان بر اکوسیستم‌های طبیعی روندی رو به رشد دارد و این واقعیت زمانی نگران‌کننده می‌شود که تخریب‌های ناشی از فعالیت‌های انسانی در حال پیشی گرفتن از تلاش‌های موجود در راه حفاظت از تنوع زیستی است. خفاش‌ها به‌عنوان پستانداران پرنده، دومین راسته بزرگ بعد از جوندگان می‌باشند. این گروه به‌ خاطر داشتن قدرت پرواز و پژواک جایابی دارای تنوع گسترده‌ای می‌باشند. استفاده از مدل های مطلوبیت زیستگاه   و همچنین شناسایی مسیرهای اتصال لکه های زیستگاهی یا   مناطق حفاظت شده پوشش دهنده گستره توزیع به یک رویکرد قابل اتکا تبدیل شده و در صورتی که با داده های میدانی همراه شود می تواند نتایج مهم و قابل اعتماد را ایجاد کند که به عنوان ابزار مورد استفاده مدیران قرار گیرد. این مطالعه با هدف بررسی توزیع و همچنین شناسایی مسیرهای اتصال لکه های زیستگاهی خفاش دم موشی (Rhinopoma microphyllum) در کشور ایران انجام گرفت. 11 متغیر زیستگاهی شامل متغیرهای اقلیمی، توپوگرافی، گیاهی و منابع آب در کنار نقاط حضور گونه به جهت مدلسازی مورد استفاده قرار گرفتند. مدلسازی با استفاده از الگوریتم آنتروپی بیشینه در محیط نرم افزار MaxEnt انجام گرفت اعتبار سنجی مدل و اهمیت متغیرها در مدل نیز به ترتیب توسط مساحت سطح زیر منحنی(AUC) و تحلیل جک نایف محاسبه شد. به منظور انتخاب صحیح   نقاط پس زمینه ایجاد شده توسط مدل، از تابع تراکم کرنل تا شعاع 50 کیلومتری نقاط حضور استفاده شد و فایل رستری بایاس برای نفوذ در انتخاب نقاط پس زمینه استفاده گردید. به منظور استفاده از حداکثری از تمام نقاط حضور گونه ، مدل با 10 تکرار به روش اعتبار سنجی متقاطع انجام گرفت و نقشه میانگین 10 اجرا به عنوان نقشه نهایی ارائه گردید. شناسایی مسیرهای اتصال با استفاده از   روش تئوری مدار الکتریکی به روش اتصال All-To-One در نرم افزار Circuitscape مدلسازی و تحلیل مسیرهای اتصال با استفاده از متریک های خروجی این نرم افزار انجام گرفت. نقشه هزینه با استفاده از معکوس‌سازی نقشه مطلوبیت زیستگاه تهیه گردید تا زیستگاه های مطلوب گونه کمترین هزینه جابه جایی و زیستگاه های غیر مطلوب بیشتری هزینه را برای جابه جایی گونه در گستره مطالعه داشته باشند. بلوک‌های اتصال که همان لکه‌های زیستگاهی هستند نیز با استفاده از اعمال حد آستانه (true skill statistic) بر روی نقشه احتمال مطلوبیت شناسایی شدند. بر اساس نتایج مدل در میانگین اجرای های موفق بوده (90/0) و در تمام حد آستانه ها با مدل تصادفی تفاوت دارد (001/0Pvalue<). بر اساس تحلیل جک نایف متغیرهای مربوط به پوشش گیاهی سپس متغیرهای اقلیمی و در نهایت متغیرهای توپوگرافی بر روی توزیع گونه اثر داشته اند. تعداد 30 لکه زیستگاهی شناسایی گردید که مساحت آنها از 04/ 221 کیلومتر مربع به عنوان کوچکترین لکه تا 78/219416 کیلومتر مربع به عنوان بزرگترین لکه متغیر است و در مجموع 9/15 درصد از مساحت کشور را در بر گرفته اند. در مجموع طول کل دالان‌ها 32/8338 کیلومتر محاسبه شد و اکثر مسیرهای ارتباطی در این مطالعه از مناطقی باز و با ارتفاع کم عبور می‌کردند و تقریبا هیچ مسیر ارتباطی برای اتصال لکه های زیستگاهی از بخش های بیابانی عبور نکرد. نتایج   نشان داد که گستره انتشار گونه از وسعت مناسبی برخوردار است و بهترین مسیر اتصال لکه های زیستگاهی گونه در محدوده انتشار آن در بخش های جنوب غربی به سمت غرب کشور قرار دارد. بنا به نتایج این مطالعه پیاده سازی و تلفیق مدل‌های مطلوبیت زیستگاه و طراحی مسیرهای اتصال بین لکه های زیستگاهی می تواند در راستای حفاظت از زیستگاه و شناسایی مسیرهای جابه جایی مفید واقع شود.   

   دومین عامل مرگ و میر در بین زنان در سنین باروری سرطان است. ازروش های رایج درمان سرطان شیمی درمانی است. برخی داروهای رایج شیمی درمانی در دوران بارداری از جفت عبور کرده و باعث بروز ناهنجاری در تکوین برخی اندام ها ازجمله اندام­های تولید مثلی می­گردد. استفاده همزمان آنتی اکسیدان­ها با داروی شیمی درمانی ممکن است؛ اثرات منفی آن را کاهش دهد. در این تحقیق ما اثر عصاره زنجبیل را برتکوین بیضه در زاده­های متولد شده از موش­هایی که در دوران بارداری تحت شیمی درمانی قرار گرفتند را بررسی کردیم. بدین ترتیب موش­های ماده­ی بالغ بعد از جفت گیری و تعیین صفر بارداری به چهار گروه تقسیم شدند. گروه اول: گروه کنترل هیچ گونه دارویی دریافت نکردند، گروه دوم: دریافت سیکلوفسفامید با دوز 10 میلی گرم بر کیلوگرم در روز 11 بارداری، گروه سوم: دریافت زنجبیل با دوز 10میلی گرم بر کیلوگرم در روز های 7 تا 11 بارداری، گروه چهارم: دریافت همزمان زنجبیل و سیکلوفسفامید هر کدام با دوز 10 میلی گرم برکیلوگرم به ترتیب در روزهای 7 تا 11 و روز11 بارداری. 8 هفته پس از تولد زاده­های نر و تشریح آنها، بیضه و دم اپیدیدیم جداسازی شد و جهت بررسی­های هیستومورفولوژی و پارامترهای اسپرمی مورد بررسی قرار گرفت. بررسی­های بافتی نشان داد که سیکلوفسفامید سبب کاهش معناداری در تعداد سلول­های سرتولی، اسپرماتوسیت­ اولیه، اسپرماتید گرد و اسپرماتید طویل شده و در پارامترهای اسپرمی نیز باعث کاهش معناداری در تعداد اسپرم، زنده مانی، درصد تحرک و افزایش ناهنجاری­های مورفولوژی اسپرمی نسبت به گروه کنترل می­شود. استفاده همزمان عصاره زنجبیل همراه با داروی سیکلوفسفامید سبب بهبود پارامترهای بافتی و اسپرمی نسبت به گروه سیکلوفسفامید می­گردد، بنابراین می­توان گفت که استفاده از زنجبیل می­تواند اثرات مخرب ناشی از سیکلوفسفامید را در زاده­های حاصل از موش­های باردار تحت درمان با شیمی درمانی کاهش دهد.

چکیده الکتروگاستروگرافی یک روش غیرتهاجمی برای ثبت سیگنال­های فعالیت میوالکتریکی کنترل­کننده معده است. الکتروگاسترو­گرافی عوارض جانبی ندارد و یک مطالعه بدون درد است، لذا می­توان از آن به عنوان یک روش تشخیصی مناسب به خصوص برای کودکان استفاده نمود. در این پروژه سعی بر این است که ضمن دریافت سیگنال از 100 دانش­آموز دختر 15-18 ساله، این سیگنال­ها را به کمک FFT بررسی کنیم و وجود تکی­گاستریا، برادی­گاستریا، سوءهاضمه و زخم معده را در آن­ها تشخیص دهیم. البته شایان ذکر است که برای تشخیص دقیق، وجود اطلاعات تکمیلی حاصل از سایر روش­های تشخیصی در کنار اطلاعات حاصل از الکتروگاستروگرافی الزامی خواهد بود. در این راستا سیگنال­ها در دو حالت ناشتا و بعد از غذا از دانش­آموزان کسب شده و سپس به رایانه منتقل گردید تا در محیط گرافیکی نرم افزار لب ویو مشاهده شود. پس از آنالیز بصری، پردازش و تجزیه و تحلیل سیگنال­ها با استفاده از نرم افزار متلب صورت گرفت.   شش ویژگی آماری و دو ویژگی سیگنالی برای الکتروگاستروگرام­ها استخراج شد. سیگنال­ها پس از هموارسازی، با ترنسفورم فوریه تحلیل و بررسی شدند. در نهایت برای کلاس­بندی، با توجه به ویژگی­های استخراج شده، دانش آموزان به پنج گروه نرمال، برادی­گاستریا، تکی­گاستریا، سوءهاضمه و زخم معده طبقه­بندی شدند. برای این هدف از خوشه­بندی کی­میانگین وکلاس­بندی بیز ساده بهره­ بردیم.   از بین افراد مورد مطالعه، 16 نفر دارای تکی­گاستریا (cpm 4-9) در سیگنال­های الکتروگاستروگرام ناشتای خود بودند   و 2 نفر نیز سیگنال­هایی با 15 دوره در دقیقه را ثبت کردند.   21 نفر در سیگنال­های الکتروگاستروگرام ثبت شده بعد از غذا، تکی­گاستریا را نشان دادند و2 نفر هم دارای سیگنال­هایی با 13 دوره در دقیقه بودند. در بررسی سیگنال­های ناشتا 8 نفر دارای برادی­گاستریا (cpm 0.5-2) بودند. این تعداد در بررسی سیگنال­های بعد از غذا افزایش یافت و 16 نفر سیگنال­هایی کمتر از 2 دوره در دقیقه را ثبت نمودند. سایر افراد دارای سیگنال­هایی در طیف نرمال (cpm 2-4( بودند. کلاس­بند بیز ساده هم احتمالاتی از گروه­بندی دانش­آموزان نشان می­دهد. برای مثال از بین نمودارهای حاصل از کلاس­بندی بیز ساده، نمودار میانگین در برابر کورتوزیس تفکیک خوبی را بین گروه­ها ایجاد می­کند به طوری که می­توان بیان کرد که احتمالا افرادی با کورتوزیس (سیگنال بعد از غذا) 0 تا 2 مربوط به گروه افراد نرمال، 2 تا 5/3 مربوط به گروه افراد مبتلا به زخم معده، 5/3 تا 5 مربوط به گروه افراد مبتلا به سوءهاضمه، 7/5 تا 8 مربوط به گروه برادی گاستریا و 10 تا 15 مربوط به گروه تکی­گاستریا می­باشد. کلید واژه : الکتروگاستروگرافی، آنالیز فوریه، کرمانشاه   

غرب ایران به طور کلی و استان ایلام به طور خاص، دارای جغرافیا   و شرایط آب و هوایی منحصر به فرد است که از یک فون غنی پشتیبانی می کند. استان ایلام کمابیش جنگلی بوده و رشته کوه زاگرس در آن امتداد دارد که سبب ایجاد سد جغرافیایی و آب و هوای متنوع در استان   گردیده است به طوری که در شمال استان آب و هوای معتدل کوهستانی و در جنوب که تمرکز مطالعاتی ما در این منطقه بوده است آب هوای گرم و خشک حاکم است. با توجه به عدم وجود مطالعات دقیق بر روی سوسمارهای خانواده Lacertidae در این منطقه، تحقیق در اغلب مناطق استان ایلام بر روی گونه های این خانواده و زیستگاه های آنها صورت گرفت. در این مطالعه چهار گونه از سوسماران خانواده لاسرتیده شاملAcanthodactylus boskianus ،Apathya cappadocica ، Mesalina brevirostris و elegans Ophisops شناسایی و جمع آوری گردید. مشخص گردید که گونه   Ophisops elegan در تمام زیستگاه های استان حضور دارد.   

تغییرات اقلیمی یکی از مهم­ترین عوامل تهدیدکننده­ی تنوع­زیستی می­باشند.این مطالعه اثرات متقابل سه عامل حرارت، تراکم و سطح آب روی اندازه‌ی طول پوزه تا مخرج (SVL)، اندازه طول پوزه تا مخرج به هنگام دگردیسی، زمان دگردیسی، درصد دگردیسی، همنوع‌خواری (کانیبالیسم) و درصد بقای لارو قورباغه سبز لوانت (Pelophylax bedriagae) که قبلا با نام قورباغه مردابی (Pelophylax ridibundus) شناخته می شد، و طی 10 ماه انجام شد، مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه، یک آزمایش 2*3*2 فاکتوری شامل : 2 سطح از تراکم (تراکم کم (LD)= 5، تراکم زیاد(HD)= 25)، 3 سطح از هیدروپریود (سطح آب) (سطح آب کم(LW)= 300 سی سی، سطح آب زیاد(HW)= 1400سی سی، سطح آب کاهشی(DW)= کسر هفته ای 150سی سی) و 2 سطح از حرارت (بالا=22.5 و پایین=18.5 درجه سانتی‌گراد) طراحی شد. نتایج آزمایش نشان دادکه   بیشترین میزان بقا در تیمار تراکم کم/ سطح آب کم/ حرارت پایین با 7/5±33/73 درصد و در مقابل کمترین میزان بقا در تیمار تراکم زیاد/ سطح آب کم/ دمای پایین با 3/3± 3/13 درصد مشاهده شد. بیشترین درصد تفریخ در تیمار تراکم کم/ سطح آب کاهشی/ دمای پایین با 54/11±3/93 درصد و کمترین درصد تفریخ در تیمار تراکم کم/ سطح آب کم/ حرارت پایین با   27/15±5/56 درصد مشاهده شد. نتایج حاصل از آنالیز ANOVA نشان داد، فاکتورهای تراکم ، دما و سطح آب بطور مستقل اثر معناداری روی درصد تفریخ ندارند، اما اثر تعاملی سه فاکتور حرارت و تراکم و سطح آب تاثیر معناداری بر درصد تفریخ نشان داد. (05/0P=). بیشترین میانگین طول پوزه تا مخرج (SVL) به هنگام دگردیسی درتیمار تراکم زیاد/ سطح آب کاهشی/ دمای بالا با 89/1±12/16 میلی‌متر و در مقابل کمترین در تیمار تراکم زیاد/ سطح آب کاهشی/ دمای پایین با مقدار 95/8±33/?0 میلی­متر ثبت گردید. نتایج حاصل از آنالیزANOVA نشان داد دما   بطور مستقل، اثر معناداری بر اندازه طول پوزه تا مخرج در هنگام دگردیسی دارد اما تراکم و سطح آب بطور مستقل، اثر معناداری بر اندازه طول پوزه تا مخرج در هنگام دگردیسی نشان ندادند. تعامل این سه فاکتور با هم اثر معناداری بر اندازه طول پوزه تا مخرج به هنگام دگردیسی نشان داد (008/0P=). بیشترین درصد دگردیسی در تیمار تراکم کم/ سطح آب زیاد/ دمای بالا با 11/2±40درصد ثبت گردید. درمقابل کمترین درصد دگردیسی در تیمار تراکم زیاد/ سطح آب کاهشی /دمای پایین با 84/3±44/4 درصد ثبت گردید. نتایج حاصل از آنالیز ANOVA نشان داد، سطح آب به طور مستقل (46/0P=) اثر معناداری روی درصد دگردیسی ندارد. درمقابل فاکتورهای تراکم   و دما به طور مستقل تاثیر معنادار روی درصد دگردیسی نشان دادند. تعامل این سه فاکتور با هم اثر معناداری بر درصد دگردیسی نشان داد (04/0P=). در این مطالعه بیشترین میانگین زمان دگردیسی (سن دگردیسی) در تیمار تراکم کم/سطح آب کاهشی/دمای پایین با 6/73±33/19 روز ثبت گردید. در مقابل کمترین میانگین زمان دگردیسی در تیمار تراکم زیاد/سطح آب زیاد/ دمای بالا با 94/61±06/71 روز ثبت گردید. نتایج حاصل از آنالیز ANOVA نشان داد که تراکم و دما بطور مستقل اثرمعناداری بر روی زمان (سن) دگردیسی دارند، در مقابل سطح آب (12/0P=) بطور مستقل اثرمعناداری بر روی زمان (سن) دگردیسی نشان نداد. تعامل این سه فاکتور با هم (05/0P=) اثر معناداری بر روی زمان (سن) دگردیسی نشان داد (05/0P=) .نتایج آزمایش نشان داد که بیشترین میزان همنوع‌خواری کامل بدن (شامل خورده شدن کامل یا ناپدید شدن نمونه) در تیمار دمای بالا/ سطح آب کم/ تراکم کم (10±30) و کمترین میزان همنوع‌خواری کامل بدن در تیمار دمای بالا/ سطح آب کاهشی / تراکم زیاد (21±1/1)، بدست آمد. نتایج حاصل از آنالیز ANOVA نشان داد اثر فاکتورهای دما (001/0P=) و تراکم (01/0P=) بطور مستقل بر همنوع‌خواری کامل بدن معنادار است اما نوسانات سطح آب (9/0P=) بر همنوع‌خواری کلی بدن اثر معناداری ندارد ولی تعامل هر سه فاکتور دما، تراکم و سطح آب تاثیر معناداری بر همنوع‌خواری کلی بدن دارد(005/0P=).

  دوزیستان به عنوان شاخصی از سلامت محیط زیست محسوب میشوند و جمعیت آنها در سراسر جهان با نرخ قابل توجهی در حال کاهش است. ازجمله علل کاهش دوزیستان تغییرات آب و هوا، آلایندههای شیمیایی، افزایش اشعه ماورابنفش، تغییرات زیستگاه، گونههای مهاجم )اگزوتیک( و عوامل بیماریزا میباشد. هدف از این مطالعه بررسی اثر مستقل و تعاملی فاکتورهای تراکم، سطح آب و شکارگر ) Gambusia holbrooki ( بر نرخ رشد، دگردیسی، بقا و همنوع خواری قورباغه مردابی ) Pelophylax ridibundus ( است. در این پژوهش، یک آزمایش 2×3× 2 فاکتوری شامل: دو سطح از تراکم )تراکم کم ) 5 : n ( و تراکم زیاد ) 25 : n ((، سه سطح از سطح آب )سطح آب کم ) cc400 (، سطح آب زیاد ) cc1400 ( و سطح آب کاهشی )هر هفته کسر cc100 (( و دو سطح از شکارگر )حضور به صورت غیر مستقیم و یا عدم حضور شکارگر( قرار داده شد. نتایج آزمایش در مدت 201 روزنشان داد بیشترین میزان نرخ رشد در تیمار تراکم کم/حضور شکارگر/سطح آب زیاد با 145 / 0 میلیمتر/روز، بیشترین اندازه طول پوزه تا مخرج به هنگام دگردیسی ) SVL ( در تیمار تراکم کم/حضور شکارگر/سطح آب کم ) 07 / 1 ± 006 / 17 میلیمتر( و بیشترین میانگین عرض سر ) HW ( در تیمار تراکم کم/حضور شکارگر/سطح آب کاهشی ) 755 / 1 ± 853 / 7 میلیمتر( ثبت گردید. همچنین بیشترین میانگین سن دگردیسی در تیمار تراکم زیاد/عدم حضور شکارگر/سطح آب کم ) 99 / 26 ± 415 / 134 روز(، بیشترین درصد دگردیسی در تیمار تراکم کم/حضور شکارگر/سطح آب کاهشی ) 094 / 23 ± 66 / 86 درصد(، بیشترین درصد بقا در تیمار تراکم کم/عدم حضور شکارگر/سطح آب زیاد ) 547 / 11 ± 666 / 86 درصد( و بیشترین میزان همنوع خواری کلی )سر+ دم+ کامل( در تیمار تراکم زیاد/عدم حضور شکارگر/سطح آب کم ) 994 / 5 ± 522 / 3 درصد( ثبت گردید. نتایج ANOVA نشان داد فاکتور تراکم در طول زمان به صورت مستقل اثر معناداری بر SVL ، HW ، سن و درصد دگردیسی دارد اما این فاکتور بر روی درصد همنوع خواری کلی و درصد بقا تاثیری ندارد. سطح آب تاثیر معناداری بر SVL ، سن دگردیسی، درصد دگردیسی، درصد بقا و درصد همنوع خواری کلی نداشت اما بر اندازه عرض سر تاثیر معناداری داشت و حضور شکارگر بر تمامی متغیرهای مورد بررسی به جز درصد همنوع خواری کلی تاثیر معناداری داشت. همچنین اثر تعاملی سه فاکتور بر SVL ، عرض سر، سن دگردیسی، درصد دگردیسی و درصد بقا بیمعنا است

   خانواده سوسماران مانیتور یا   Varanidae یکی از نه خانواده سوسمار­های ایران است که تنها دارای یک جنس (مونوفایلتیک) است اما حدود   73گونه در این جنس قرار دارد. مانیتور­ها یا بزمچه­ها بزرگترین سوسماران جهان از لحاظ جثه هستند بزمچه­ها دارای بدن کشیده، پوزه بلند، کشیده و دوکی شکل هستند و دم در آنها بلند و حدود 5/1 برابر طول بدن است، زبان بلند و دو شاخه و چشم­ها با پلک متحرک و مردمکی گرد است، بزمچه­ها روز گرد و شکارچی بوده و آرواره بسیار نیرومندی دارند از جنس وارانوس گونه­های الف) بزمچه بنگال (1802، Daudin) Varanus Bengalensis ب) بزمچه بیابانی (1803، Daudin) Varanus griseus ج) بزمچه نسترو Varanus nesterovi )(B?hme, Ehrlich, Milto Orlov & Scholz, 2015)   در ایران مشاهده شده است. مطالعه روی جمجمه سوسماران بر روی مسائل مربوط به اختلافات بین جمجمه در موجودات متنوع و منشاء آنها و علت این اختلافات، تمرکز کرده است. در ایران مطالعه جامعی در مورد اسکلت کامل سوسماران صورت نگرفته، و این در حالی است که اسکلت تاثیر بسزایی در زندگی، حرکت، شکار، تغذیه و ... دارد و محیط نیز تاثیر مستقیم بر اسکلت جاندار می گذارد. در این مطالعه به بررسی اسکلت ( Varanus griseus (Daudin, 1803 و B?hme, Ehrlich, Milto Orlov & Scholz, 2015 Varanus nesterovi می­پردازیم. در این پروژه برای بررسی اسکلت، از دو روش استفاده شده است. ?. خارج کردن اجزاء اسکلتی و عکسبرداری از آن­ها. ?. استفاده از روش CTscan. نتیجه استخراج 302 قطعه استخوان ازبدن سوسمار که 28 قطعه متصل به هم جمجمه جانور را تشکیل می­دهد. در مرحله بعد با استفاده از تصاویر اسکن استخوان­های خارج شده نامگذاری و اتصالات اسکلتی شناسایی شد. مقایسه اسکلت با گونه­های دیگر جنس وارانوس و خانواده­های دیگر سوسماران انجام شد و نتیجه وجود تفاوت اندک بین گونه­ای و اختلافات چشمگیر بین خانواده­ها می­باشد که این اختلاف­ها ناشی از عوامل متعدد مثل جدایی تکاملی، تفاوت در نوع محیط زیست، تغذیه و رفتار جانور است.

  در سالهای اخیر توجه زیادی به کاهش دوزیستان شده است. گونههای بیگانه، از قبیل ماهی های شکارگر و گرم شدن کرهی زمین، عوامل مهمی برای کاهش دوزیستان هستند. یکی از عواقب ناشی از گرمایش جهانی، خسارات اولیه تالابها است. از سوی دیگر، تراکم دوزیستان در تالاب نیز تحتتاثیر تغییرات در سطوح آب قرار دارد. در این مطالعه اثرات متقابل سه عامل شامل شکارگری ( Gambusia holbrooki (، تراکم و سطح آب روی اندازهی طول پوزه تا مخرج ) SVL (، اندازه طول پوزه تا مخرج به هنگام دگردیسی، زمان دگردیسی، درصد دگردیسی و درصد بقای لارو وزغ سبز ) Bufotes variabilis ( که طی 60 روز انجام شد، بررسی شد . در این مطالعه، یک آزمایش 2 * 3 * 2 فاکتوری شامل: 2 سطح از تراکم)تراکم کم) LD =) 5 ، تراکم زیاد) HD =) 25 (، سه سطح از هیدروپریود )سطح آب( )سطح آب کم) LW =) 400 سی سی، سطح آب زیاد) HW =) 1400 سی سی، سطح آب کاهشی) DW =) کسر هفته ای 150 سی سی( و دو سطح از شکارگر )حضور و عدم حضور شکارگر( طراحی شد. نتایج آزمایش نشان داد که بیشترین میزان سرعت رشد لارو به طور مشترک در دو تیمار حضورشکارگر/سطح آب بالا/تراکم زیاد و حضورشکارگر/سطح آب کاهشی/تراکم کم ) 30 / 0 میلیمتر/روز(، بیشترین اندازه طول پوزه تا مخرج ) SVL ( هنگام دگردیسی، در تیمار عدم حضور شکارگر/ سطح آب بالا/ تراکم کم ) 43 / 0 ± 42 / 14 میلیمتر( مشاهده شد. کمترین زمان دگردیسی) 82 / 3 ± 41 / 34 (، کمترین درصد دگردیسی) 33 / 8 ± 66 / 18 ( و کمترین میزان بقا ) 58 / 10 ± 32 ( در تیمار حضورشکارگر/سطح آب بالا/تراکم بالا است.

  میگوهای آب شیرین حوزه ی حاشیه­ ی مدیترانه متعلق به11 جنس در سه خانواده ی   Atyidae ، Palaemonidae و Typhlocarididae است، که اکثر اعضای آن دارای پراکنش محدود می ­باشند.حوزه­یمدیترانه در بین اروپا، آسیا و آفریقا واقع شده است. هدف از این پژوهش، بررسی فونمیگوهای آب شیرین با استفاده از روش­های مولکولی و ریخت­شناسی در استان کرمانشاه می­باشد.هفت جمعیت از این تاکسون در منطقه­ ی ذکر شده جمع آوری شد. در مطالعات ریختی ومتریک بیش از 48 صفت در هر نمونه مورد بررسی قرار گرفت و برای بررسی روابطتبارشناسی، از ژن میتوکندریایی COI استفاده شد. بررسی درخت بیزین نشان می­دهدکه جمعیت­های میگوی آب شیرین استان کرمانشاه در یک کلاد مجزا قرار می­گیرند. اینکلاد مشتمل بر چهار زیرکلاد می باشد. نتایج آنالیزهای ریخت­شناسی و مولکولی، وجودچهار گونه جدید از میگوهای آب شیرین را در استان کرمانشاه تایید می­کند.

چکیده:  دراین پروژه برروی پراکنش وزیستگاه های سمندر لرستانی یا کیزری کار شده است. به   منظور یافتن زیستگاه هایجدید از این جاندار و به منظور ارزیابی وضعیت حفاظت از سمندر لرستانی و نیز ارایه پیشنهادهایی برای حفاظت از گونه ی مورد نظر.در این کار ابتدا با مطا لعه پژوهش های گذشته در این زمینه و استفاده از تحقیقات و مقالات پیشین و   جدید انجام شده و پرس وجو از مرد م محلی و متخصصین و بازدید میدانی و گردآوری اطلاعات از فون و فلور منطقه و عکسبرداری اطلاعاتی در مورد   زیستگاه های قبلی و نیز زیستگاه های   جدید بدست آمد.در این کار تغییرات بارش سالیانه و تغییرات دما و رطوبت بررسی شد (جدول ونمودارهای این سه فاکتور بسیار موثر تهیه شد)که به کمک سا زما نهای   متولی دیگر مثل اداره کل هواشناسی ، اداره محیط زیست انجام شد   که تا حدودی به یک جمع بندی در ارتباط با پراکنش کلی جاندار، زیستگاههای جاندار، تهیه نقشه از پراکنش سمندر لرستانی و علل کاهش گونه طی چندین سال اخیر منجر شد. و از دلایل کاهش این گونه سمندر می توان به:1-تهدیدهای طبیعی مانند سیلابها - خشکسالی- طعمه خواران – بیماریها و انگلها 2- تهدیدهای انسانی مانند سوء استفاده مالی- تزئینات - خارج نمودن نمونه از کشور- فعالیتهای پژوهشی غیر علمی- گردشگران و کوهنوردان با ایجاد آلودگی صوتی و تخریب زیستگاهی و اضافه نمودن مواد شوینده به آبها 3- کمبود پروژه های پژوهشی و به ویژه   تحقیقاتی،   می توان   اشاره   کرد .در این   پژوهش 29زیستگاه شناسایی و مورد بررسی قرار گرفته اند. منطقه ای که سمندر لرستانی در آن یافت می شود از تنگ هفت شروع شده و تا شاهزا ده احمد ادامه می یابد. این مناطق جزخاک   لرستان و خوزستان می باشند.زیستگاه های استان لرستان شامل : تافو - دره گل- دول شالی- آب انبار- نرگسه یا زلازل- آبشار کولچپ- آبکش - چوبه - اشک آب - آب لیسنه - دول نثار- کرسر - مور دستان- آبشار وژن آب و زیستگاه های محدوده استان خوزستان نیز شامل: سر گچ – دره پلنگی - کرم آب - لب سفید - چشمه زید - آبشار بزرگ آب - آب زله-آب سرده - چنار منگره - ده سرخه - شاهزاده احمد - حاجی باریکاب –کول صاد– تله زنگ یا آبشار شوی.همچنین زیستگاه جدیدی در روستای هفت چشمه ی شهرستان پلدختر واقع در استان لرستان بنام چالکل که در5   کیلومتری تالاب گری بلمک قرار دارد، شناسایی شده است که این زیستگاه بر خلاف زیستگاههای آبشاری دارای شرایط آب و هوایی گرم   و خشک می باشد .  

چکیده امروزه پیشرفت چشمگیر حوزه پزشکی بازساختی، مبتنی بر کاربرد سلول‌های بنیادی در این زمینه است. سلول‌های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت‌های مختلف، با داشتن صفات منحصربه‌فرد، یکی از مفیدترین و کاربردی‌ترین موادخام جهت استفاده در سلول‌درمانی و مهندسی بافت هستند. با وجود توانایی ذاتی مهاجرت سلولهای بنیادی مزانشیمی (MSCs[1]) به سمت مکان آسیب، التهاب یا تومور، همچنان بازده مهاجرت سلول‌های کشت شده در آزمایشگاه در مطالعات in vitro و in vivo رضایت بخش نیست؛ در نتیجه دانشمندان همواره در جستجوی روش‌هایی برای بهبود عملکردهای این سلول‌ها هستند. علاوه بر استفاده از سایتوکاین‌ها و مواد شیمیایی برای افزایش بیان مولکول‌‌های دخیل در فرایند مهاجرت، استفاده از گیاهان دارویی در حوزه زیستی مورد توجه قرار گرفته است. یکی از گونه‌های گیاهی مورد استفاده، سیاه‌دانه و ترکیب فعال آن یعنی تیموکوئینون (TQ) می‌باشد. با وجود مطالعات فراوان در زمینه کاربردهای درمانی این ترکیب، در رابطه با اثر آن بر مهاجرت MSCها در شرایط آزمایشگاهی تاکنون مطالعه‌ای صورت نگرفته است. بنابراین، هدف این مطالعه بررسی اثر تیموکوئینون بر مهاجرت MSCهای مشتق از مغز استخوان موش و بیان ژن‌های دخیل در مهاجرت می‌باشد. جهت انجام این تحقیق، سلول‌های MSC از مغز استخوان‌های ران و ساق پای موش جدا شدند. جهت بررسی اثر غلظت‌های مختلف TQ (0، 75، 150، 250 و 500 نانوگرم بر میلی‌لیتر) بر مهاجرت MSC کشت شده در محیط کشت DMEM/F12 فاقد سرم، از تست خراش استفاده شد. مهاجرت سلول‌ها در 24 و 48 ساعت پس از تیمار بررسی شد. پس از تعیین غلظت بهینه TQ و زمان کافی برای ترمیم خراش سلولی در آزمون ترمیم زخم، MSCهای کشت داده شده، به مدت 48 ساعت با TQ (250 نانوگرم بر میلی‌لیتر) تیمار شدند و جهت بررسی میزان بیان ژن‌های دخیل در مهاجرت (c-Met و Ccr1)، استخراج RNA و سنتز cDNA از نمونه‌های سلولی کنترل و تیمار انجام شد و بیان ژن‌های مورد نظر از طریق Real-time PCR مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج تست ترمیم زخم نشان دهنده افزایش معنی‌دار (P < 0.05) درصد بسته شدن خراش در سلول‌های تیمار شده با غلظت 250 نانوگرم بر میلی‌لیتر تیموکوئینون به مدت 48 ساعت، در مقایسه با کنترل بود. همچنین نتایج بدست آمده از بررسی سطح بیان ژن‌ها در سلول‌های تیمار و کنترل نشان دهنده افزایش معنی‌دار (8/3 برابر) بیان ژن c-Met و همچنین عدم تغییر معنی‌دار (1/1 برابر) بیان Ccr1 در سلول‌های تیمار نسبت به کنترل بود. در مجموع این مطالعه نشان می دهد که TQ باعث افزایش پتانسیل مهاجرت MSCs در in vitro می‌گردد. بنابراین نتایج این تحقیق، چشم انداز خوبی برای استفاده از TQ جهت بهبود مهاجرت MSC در سلول‌درمانی فراهم کرده است. با این وجود، مطالعات بیشتری به منظور بررسی اثر TQ بر بیان سایر ژن‌های ضروری و مهم در مهاجرت MSC و همچنین بررسی توانایی مهاجرت سلول‌های تیمار شده در شرایط in vivo مورد نیاز است.کلمات کلیدی: موش، سلول‌ بنیادی مزانشیمی، تیموکوئینون، مهاجرت،بیان ژن، تست ترمیم زخم. [1] Mesenchymal stem cells

  بیولیچینگ به معنای استفاده از میکروارگانیسم­ها برای خالص سازی فلزات می­باشد. این روش یکی از تکنولوژی­های جدید و کم هزینه برای بازیابی فلزات از عناصر سولفیدی و آهنی کم عیار می­باشد. در این مطالعه با فراهم کردن شرایط بهینه، باکتری­های بومی که به طور طبیعی در خاک حاوی فلز روی وجود داشتند رشد کرده و باعث جداسازی فلز روی گردیدند. خاک حاوی فلز روی کم عیار با میزان 6/. درصد تهیه گردید.3 عامل تعیین گذار که برای بیولیچینگ در مقیاس صنعتی سهم و تاثیر زیادی دارند pH، نسبت حجم خاک روی به محلول لیچ کننده و زمان در این آزمایش در نظر گرفته شد. طراحی آزمایش بر اساس روش تاگوچی صورت گرفت و آنالیز آن با استفاده از نرم افزار Qulitek-4 انجام گرفت. بر اساس نتایج بدست آمده برای تعیین شرایط بهینه برای رشد باکتری­ها بومی عامل pH بیشترین تاثیر و عامل زمان کمترین درصد تاثیر را داشتند. بهترین شرایط در3=pH، با نسبت حجم خاک روی به محلول لیچ کننده 1/1 و پس از گذشت 20 روز باعث حداکثر جداسازی فلز روی می­گردد. بر مبنای مشاهدات صورت گرفته در این آزمایش، می­توان با در نظر گرفتن و تنظیم چند عامل کلیدی بر بیولیچینگ باعث رشد باکتری­های بومی موجود در خاک حاوی فلز روی شد بنابراین با انجام بیولیچینگ در مقیاس صنعتی، بدون هزینه زیادی می­توان فلز روی را جدا­سازی نمود