جلسه دفاع از پایان نامه دانشجوی رشته بیوسیستماتیک جانوری خانم نسرین حیدری - صفحه نخست

نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

جلسه دفاع از پایان نامه دانشجوی رشته بیوسیستماتیک جانوری خانم نسرین حیدری


دانشکده علوم

 

اطلاعیه برگزاری جلسه دفاع از رساله دکتری

 

گروه زیست شناسی گرایش بیوسیستماتیک جانوری

نسرین حیدری- شماره دانشجویی 935355202

عنوان پایان نامه:

ارزیابی وضعیت تاکسونومیکی و فایلوژنتیکی جنسMediodactylus Szczerbak & Golubev, 1977 (Sauria:Gekkonidae) در ایران با رویکرد مولکولی و ریخت­شناسی

 

:Thesis Title

Taxonomic reevaluation and Phylogenetic Relationships within the genus Mediodactylus Szczerbak & Golubev, 1977 (Sauria Gekkonidae) in Iran based on: molecular and morphological data

 

مکان: پارت 1 کلاس ارشد

تاریخ دفاع: 1398/04/12 ساعت 14:30

اعضای کمیتۀ دفاع از پایان‌نامه (شامل استادان راهنما، مشاور ، داور و نماینده تحصیلات تکمیلی)

ردیف

نام و نام خانوادگی

مرتبة علمی

سمت

1

دکتر نصرالله رستگار پویانی

استاد

استاد راهنما

2

دکتر اسکندر رستگار پویانی

استاد

استاد راهنما

3

دکتر بهزاد فتحی نیا

استادیار

مشاور

4

دکتر احمد قارزی

دانشیار

داور (داخل گروه)

5

دکتر وحید اکملی

استادیار

داور (داخل گروه)

6

دکتر مجید سام­پور

دانشیار

داور (خارج گروه)

7

دکتر نادر دانشفر

نمایندۀ تحصیلات تکمیلی  دانشگاه

نماینده تحصیلات تکمیلی

 

 

چکیده:

جنس  Mediodactylus Szczerbak & Golubev, 1977یکی از جنس­های خانواده­ی گکونیده است که از گذشته تاکنون مباحث فراوانی درباره­ی آن مطرح بوده است. این جنس دارای 14 گونه می­باشد که هشت گونه­ی آن تاکنون از ایران گزارش شده است. اهدافی که در این تحقیق دنبال می­شود عبارتند از: 1) بازسازی روابط فایلوژنتیکی بین گونه­های جنس Mediodactylus، 2) تخمین زمان واگرایی بین گونه­های جنس Mediodactylus بر اساس ساعت مولکولی، 3) مقایسه­ی تغییرات مورفولوژی بین گونه­ها، 4) بررسی تطابق یافته­های ریخت­شناسی با مولکولی، 5) دو شکلی جنسی گونه­ی C. ilamensis و 6) بررسی پراکنش گذشته و حال جنس Mediodactylus. در طول بازدیدهای میدانی در سال­های 1394 تا 1395 از مناطق جغرافیایی مختلف ایران و نیز بررسی نمونه­های موزه­ای، در مجموع 84 نمونه از جنسMediodactylus  جمع آوری شد. مطالعات مورفولوژیکی به کمک نرم­افزار SPSS v.18 و با استفاده از آنالیزهای تک متغیره و چند متغیره شامل آنالیز واریانس یک طرفه (One way ANOVAMann-WhitneyU و آزمون T برای نمونه­های مستقل، آزمون­های تجزیه به مولفه­های (PCA)، و تشخیص تابع ممیزی (DCA) و آنالیز خوشه­ای بر روی تاکسون­های مورد مطالعه انجام گرفتند. برای مطالعات فایلوژنتیکی در مجموع 145 توالی ژن (53 توالی ژن 16S rRNA، 49 توالی ژن سیتوکروم bو همچنین 43 توالی ژن Rag1) جهت تحلیل­های سیستماتیک مولکولی روی جنسMediodactylus  در ایران استفاده گردید. برای انجام مطالعات مولکولی از نرم­افزارهای BioEdit، MEGA، MrBayes، Maximum Likelihood ، Figtree، TCA و DNASP استفاده شد. در نتایج حاصل از روش­های مختلف بازسازی تبارشناختی (حداکثر احتمال و استنباط بیزین) با استفاده از ترکیب ژن­های میتوکندریایی و ترکیب ژن­های میتوکندریایی و هسته­ای هویت دو کلاد تأیید شد. کلاد 1 متشکل از گونه­هایی که در طول کوه­های زاگرس در غرب فلات ایران واقع شده و جنس Carinatogecko Szczerbak & Golubev, 1981 نام دارد و متشکل از گونه­هایC. Heterocercus˓ C. aspratilis˓ C. heteropholis˓،C. ilamensis  و C. stevenandersoni است و تبار 2 که در شرق ایران پراکنش دارد و جنس Mediodactylus نام دارد و شامل گونه­هایM.russowii، M. spinicauda وM. sagittifer است. نتایج حاصل از مطالعات مولکولی با نتایج حاصل از مطالعات ریخت­شناسی( بر اساس آنالیز خوشه­ای) مطابقت داشته و دو جنس مونوفایلتیک Mediodactylus و Carinatogeckoرا تأیید می­کند. تخمین زمان واگرایی پیشنهاد می­کند که جد جنس­های Mediodactylus و Carinatogeckoدر اوایل میوسن (18.6 میلیون سال قبل)، منجر به واگرایی دو تبارMediodactylus  و Carinatogecko گردیده است. نتایج آزمون­های T-test، Mann-WhitneyU و آزمون تجزیه به مؤلفه­های اصلی (PCA) نشان دادند که جنس­های نر و ماده­ی گونه­ی M. ilamensis در یک صفت شمارشی (PPo) و یک صفت اندازشی (EARD) اختلاف معنی­دار (P≤0.05) دارند و بر اساس این دو صفت جمعیت­های نر و ماده را از هم جدا می­شوند.

برای مطالعه­ی ارزیابی پراکنش جغرافیایی دو جنس Mediodactylus و Carinatogecko 100 نقطه­ی حضور از جنسMediodactylus  و 79 نقطه­ی حضور از جنس Carinatogecko در ایران و همچنین 21 متغیر (19 متغیر اقلیمی، 2 متغیر زمین­شناسی و پوشش گیاهی ) از تارنمای زیست اقلیم جهانی، جهت شبیه­سازی پراکنش هر دو جنس در شش هزار سال قبل و پیش­بینی پراکنش در عصر حاضر استفاده گردید. ارزیابی پراکنش جغرافیایی با نرم­افزارهای MaxEnt و openmodeller انجام شد. نتایج حاصل از  MaxEntبر اساس شرایط اقلیمی، پراکنش­هایی کنونی برای هر دو جنس را در ایران پیش­بینی و تأیید می­کند. ارزیابی مدل پراکنش هر دو جنس نشان می­دهد که در گذشته (دوره­ی هولوسن میانی) دامنه­ی پراکنش هر دو جنس وسیع­تر بوده و مناطقی که اکنون جزء زیستگاه­های نامناسب هستند در آن زمان­ها به دلیل بهتر بودن شرایط زیست اقلیمی جزء زیستگاه­های مطلوب محسوب می­شدند.

 

 

 

Abstract

The genus Mediodactylus Szczerbak & Golubev, 1977 is a genus belonging to the family Gekkonidae, which has been the subject of much controversy discussion since the past. This genus has 14 species, eight of which have been reported from Iran. The objectives pursued in this research include: 1) re-assessing the phylogenetic relationships among Mediodactylus species, 2) estimating divergence time among lineages based on molecular clock, 3) comparing morphological variations among species, 4) comparing the results of morphological and molecular analyses, 5) studying sexual dimorphism in C. ilamensis, and 6) investigating the past and present distribution of the genus Mediodactylus in Iran. A total of 84 specimens of Mediodactylus were collected during field trips in different regions of Iran in the 2015 and 2016, along with studying museum samples. Morphological studies were performed using Univariate and Multivariate analyses implemented SPSS v.18 which include One Way ANOVA, Mann-Whitney U and T-test for independent samples, and principal component analysis (PCA), Canonical Discriminant Function (DCA) and Hierarchical cluster aimed at the morphological taxonomy of this study. A total of 145 sequences of three partial genes (i.e. 53 of 16SrRNA, 49 of cytochrome b and 43 of Rag1) were used for molecular systematic analyses of the genus Mediodactylus in Iran. These sequences were analyzed using numerous softwares such as BioEdit, MEGA, MrBayes, Maximum Likelihood, Figtree, TCA and DNASP. To model the geographical distribution of the two genera, 100 presence records of Mediodactylus and 79 of Carinatogecko in Iran, as well as 21 environmental variables (19 climate variables, 2 variables of geology and vegetation) of both present and past (mid-Holocene) were used in MaxEnt. The reconstructed phylogenetic trees based on different approaches of Maximum Likelihood and Bayesian Inference in both combined mitochondrial dataset and combined mtDNA and nuclear dataset, confirmed each other. The reconstructed trees yielded to two clades: clade 1 includes all of the investigated species found along the Zagros Mountains in the western part of the Iranian plateau and the second clade (clade 2), contains all of the species that are geographically distributed in the eastern parts of the Iranian Plateau. Clade 1 encompasses all of the species that were once assigned to genus Carinatogecko, consistsing of C. ilamensis, C. stevenandersoni, C. heteropholis, C. heterocercus and C. aspratilis, but the clade 2 contains all of the species that are assigned to genus Mediodactylus, including M. russowii, M. spinicauda and M. sagittifer. According to cluster analysis (constructed using four multistate characters) and the phylogenetic findings of this study, the monophyly of the two genera Mediodactylus and Carinatogecko are confirmed. Estimation of divergence suggests that Mediodactylus and Carinatogecko have splitted and diversified form each other in the early Miocene (18.6 million years ago). The results of T-test, Mann-Whitney U and PCA tests showed that males and females of C. ilamensis are significantly different only in one meristic (PPo) and one metric character (EARD) (P≤0.05). The results of PCA based on the two siginificant characters, shows that males and females well separated from each other.  The habitat assessment and the current distribution model of the species studied on the basis of the environmental conditions showed that in the past (mid-Holocene), the range of distribution of both genera were wider than the present. The present unsustainable habitats were once desirable habitats due to better environmental conditions in the past.