نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

جلسه دفاع از رساله دکتری خانم شتاو یوسفی دانشجوی رشته زیست شناسی (گرایش بیوسیستماتیک جانوری )

جلسه دفاع از رساله دکتری خانم شتاو یوسفی دانشجوی رشته زیست شناسی (گرایش بیوسیستماتیک جانوری )


 

اطلاعیه برگزاری جلسه دفاع از رساله دکتری

 

گروه زیست شناسی گرایش بیوسیستماتیک جانوری

شتاو یوسفی-  شماره دانشجویی   925355006

 

عنوان پایان نامه:

شناسایی انگل­های خارجی خفاش­های غارزی و بررسی بارانگلی دو گونه خفاش ( Rhinolophus euryale و Myotis emarginatus)

و

مقایسه­ ساختار ژنتیکی انگل­های خارجی (Spinturnix myoti, Spinturnix psi) با خفاش­های غارزی (Myotis blythii, Miniopterus pallidus) با استفاده از مارکرهای مولکولی

:Thesis Title

Identification of ectoparasites in cave dwelling bats and investigation of ectoparasite load of two bat species (Rhinolophus euryale, Myotis emarginatus)

and

population genetic structure of ectoparasites (Spinturnix myoti, Spinturnix psi) and their hosts (Myotis blythii, Miniopterus pallidus)

مکان: کلاس ارشد گروه زیست شناسی

تاریخ دفاع: 06/09/98 5/13 الی 15 عصر

 

 

 

 

 

اعضای کمیتۀ دفاع از پایان‌نامه (شامل استادان راهنما، مشاور ، داور و نماینده تحصیلات تکمیلی)

ردیف

نام و نام خانوادگی

مرتبة علمی

سمت

1

دکتر مظفر شریفی

استاد

استاد راهنما

2

دکتر جان اشتفکا

دانشیار

استاد مشاور

3

دکتر اسحاق کریمی

استادیار

داور (داخل گروه)

4

دکتر وحید اکملی

استایار

داور (داخل گروه)

5

دکتر بهرام حسن زاده کیابی

استاد

داور (خارج گروه)

6

دکتر حبیب جعفری

دانشیار

نماینده تحصیلات تکمیلی

 

 

چکیده

در مطالعه حاضر، شناسایی انگل­های خارجی خفاش­­های غارزی، بررسی بارانگلی دو گونه خفاش Myotis emarginatus و Rhinolophus eurale در غار کرند و همچنین مقایسه ساختار ژنتیکی دو گونه انگل Spinturnix myoti و S. psi با میزبان­های آنها به ترتیب Myotis blythii و Miniopterus pallidus صورت گرفت. جهت انجام این  مطالعه نمونه­برداری ها در طی سال­های 2014 تا 2017 در مناطق مختلف ایران صورت پذیرفت.

جهت مطالعه بار انگلی در طول دوره رشد پس از تولد، نمونه­برداری از غارکرند از اواسط ماه اردیبهشت تا اوایل شهریور از نمونه­های خفاش صورت گرفت و بار انگلی در نمونه­های باردار، شیرده و افراد نوزاد در طول دوره پس از رشد مطالعه گردید. تغییرات بار انگلی (S. emarginata و E. euryalis) در افراد نوزاد گونه­های خفاش جئوفروی (M. emarginatus) و خفاش نعل اسبی مدیترانه­ای (R. euryale) و همچنین بار انگلی نمونه­های باردار و شیرده در طی دوره رشد پس از تولد بررسی گردید. نتایج این بررسی نشان داد که بار انگلی افراد نوزاد در دوره پیش­پرواز (خفاش ژئوفری بعداز 14 روز، خفاش نعلی اسبی مدیترانه-ای بعداز 28 روز) به مرور افزایش می­یابد و پس از آن کاهش می­یابد و به کمترین میزان خود در انتهای دوره پس از رشد می­رسد. میانگین بار انگلی جنس نر و ماده نوزادان، در گونه­های خفاش R.euryale و M. emarginatus تفاوت معنی داری را در طول دوره پس از رشد نشان نمی­دهد (05/0 P>). شاخص سلامتی با نسبت وزن بدن به طول ساعد خفاش­ها ارزیابی شد و نتایج نشان داد که همبستگی معنی داری بین میزان بارانگلی و شاخص سلامتی در خفاش­های نوزاد، افراد ماده بالغ، باردار و شیرده وجود ندارد. به نظر می­رسد که خفاش نعل اسبی مدیترانه­ای و خفاش  جئوفری در برابر حضور انگل بدون کاهش شاخص سلامتی مقاومت نشان می­دهند.

 

تخصص یافتگی انگل به میزبان گرایش یک انگل به یک و یا تعداد کمی گونه میزبان گفته می­شود که نتیجه آن تکامل همراه انگل و میزبان می­باشد. تخصص یافتگی براساس شاخص تخصص یافتگی برای هر گونه انگل مورد مطالعه قرار گرفت. شاخص تخصص یافتی (SI)  درصد تعداد نهایی انگل­های خارجی متعلق به یک گونه که روی گونه میزبان اصلی یافت می­شوند. برای این منظور تعدادپارازیت های خارجی 933 خفاش از هفت گونهبشرح زیر مورد بررسی قرار گرفت: گونه­های انگل  S. myoti، N. vexata، N. latreilli دارای تخصص یافتگی 90%< SI به خفاش گونه M. blythii ، گونه­های S. psi، Penicillidia conspicua، N.schmidlii دارای تخصص یافتگی  90%< SI به خفاش گونه M. pallidus می­باشند. گونه N. pedicularia و گونه S. emarginata به ترتیب دارای تخصص یافتگی  90%< SI به گونه­های Myotis capaccini  و M. emarginatus هستند. گونه­های E. euryalis و P.biarticulata دارای بیشترین میزان تخصص یافتگی به گونه R. euryale  از میان سه گونه سرده Rhinolophus هستند. گونه P. dufouri دارای تخصص یافتگی% 38/76 = SI  به خفاش گونه M. blythii  می­باشد.

در پژوهش حاضر، ساختار ژنتیکی دوگونه خفاش M. blythii و pallidus M. با انگل خارجی آنها به ترتیب S. myoti و S. psi براساس مارکرهای مولکولی (ژن سیتوکروم b و سیتوکروم اکسیداز I) بررسی شد. توالی bp661 از ژن COI  برای 54 عدد M. pallidus و 69 عدد  bp 560 برای انگل آن S. psi بررسی گردید. برای گونه­ M. blythii 27 تعداد bp 1798و برای 69 تعداد گونه S. myoti bp 1259 از مجموع ژنهای COI و Cytb جهت آنالیز­های مولکولی بررسی گردید. تنوع هاپلوتایپی بالا و تنوع نوکلئوتیدی پایین برای گونه  M. pallidus(75/0Hd= ، 002/0= π) وگونه S. psi (888/0= Hd ، 002/0 = π) مشاهده شد. نتایج آزمون منتل نشان می­دهد که در خفاش گونه M. pallidus و انگل آن S. psi، رابطه­ای بین فاصله ژنتیکی و فاصله جغرافیایی مشاهده نشد. تنوع ژنتیکی بالا برای گونه M. blythii، (957/0 = Hd، 01/0=π) و مجموع تنوع هاپلوتایپی بالا و تنوع نوکلئوتیدی پایین برای گونه S. myoti  (997/0= Hd، 008/0 = π) مشاهده شد.در M. blythii و   S. myoti افزایش فاصله جغرافیایی افزایش فاصله ژنتیکی را به همراه دارد. نتایج حاصل از تحلیل آموا نشان داد که تنوع ژنتیکی M. pallidus، درون جمعیت­ها (84/56 %) و بین گروه­های جغرافیایی (94/40 %)و به میزان بسیار کمتری بین جمعیت­ها اختصاص یافته است. در خفاش گوش موشی کوچک تنوع ژنتیکی درون جمعیت­ها (16/34 %) و بین گروه­های جغرافیایی(63/57 %) و بین جمعیت­ها (21/8 %) تقسیم شده­است. با این حال در هر دوگونه انگلS. psi  و S. myoti بیشترین میزان تنوع ژنتیکی در درون جمعیت­ها مشاهده شد. نتایج مطالعه حاضر نشان می­دهد که ساختار ژنتیکی M. blythii و M. pallidus و همچنین انگل­های S. myoti و S. psi  بر خصوصیات زیست شناختی و چرخه زندگی انگل و میزبان تکیه دارد.

 

Abstract

This survey investigates ectoparasites fauna of cave-dwelling bats, estimates ectoparasite load of Rhinolophus euryale and Myotis emarginatus and commence to uncover assocoations between population genetic structure of two bat species Myotis blythii and Miniopterus pallidus and their mite ectoparasite Spinturnix myoti and S. psi respectively.

We studied, simultaneously, postnatal variation in ectoparasite load in neonates, lactating, pregnant and non-pregnant females in a free-ranging nursing colony of Geoffroy's bat (Myotis emarginatus) and Mediterranean horseshoe bat (Rhinolophus euryale) in Kerend Cave, western Iran. The first 14 days in M. emarginatus and  21 days in R. euryale, following the birth of pups were found to be associated with a rapid increase in numbers of the mite ectoparsites. This was followed by a sudden reduction in parasite load to a stabilised rate at the end of the postnatal period.  No significant difference was noted  between average parasite load for neonate males and females. In contrast, in both species, the average parasite load for lactating females was significantly higher than the corresponding figure for pregnant females. Where reference was made to the ratio of body mass to length of forearm, no significant correlation was found between parasite load and body condition among either male or female neonates, or pregnant, lactating and non-pregnant females. The study therefore confirms that host-parasite interactions between the bat species and the wing mite is tuned proximally in such a way that bat hosts at any stages of their life cycle (male and female pups, pregnant, lactating, and non-productive females and adult males) resist parasites without paying the costs of parasitism in terms of reduced body mass or length adjusted body mass (W/FA).

Spinturnicidae mites are obligate parasites which spend their entire life cycle on the wings and tail membranes of their bat hosts and   are highly host-specific species. S. myoti, S. psi and S. emarginata are monoxenous spinturnicid mites that  are restricted to their primary hosts in both allopatric and sympatric colonies of their hosts (SI >90%). Bat fly species with only one primary host species and high SI (>90%) were: N. schmidlii, N. pedicularia, Nycteribia vexata, Nycteribia latreilii, Penicilidia conspicua.

 

           We compared the population genetic structure of the two bat species M. blythii and M. pallidus and their ectoparasite S. myoti and S. psi according to two mitochondrial genes (COI- Cytb). The genetic analysis showed that genetic structure of the hosts are more structured than their parasites. Also,  gene flow in parasites is more than in hosts. The hierarchical AMOVA for M. pallidus found the genetic variances are primarily partitioned within populations (56.84%), then among geographic groups (40.94%), but not among populations in the groups (2.22%). The hierarchical AMOVA for M. blythii found genetic variance primarily partitioned among groups (57.63 %), then within (34.16%), but not among populations in the groups (8.21.%). The hierarchical AMOVA for S. myoti and S. psi demonstrated the highest molecular variance was primarily within populations.

The Mantel test revealed non-significant correlation between genetic and geographic distances in M. pallidus at the population level and significant correlation at individual level. No significant correlation was observed between genetic differences in pairs of M. pallidus and S. psi populations. The Mantel test revealed a statistically significant correlation between genetic and geographic distances in M. blythii and S. myoti both at the population level